آیا تا به حال متوجه شدهاید که دریافت مداوم نوتیفیکیشنها باعث میشود احساس استرس و اضطراب کنید؟ هر بار که گوشی صدا میدهد یا نوتیفیکیشنی روی صفحه ظاهر میشود، ما ناخودآگاه هوشیار میشویم؛ واکنشی که میتواند مغز را وارد حالت «جنگ یا گریز» کند.
به گزارش انتخاب و به نقل از انلی مای هلث؛ بیشتر ما این تجربه را داشتهایم که به محض روشن شدن صفحه گوشی، دستمان به سمت آن میرود؛ حتی قبل از اینکه آگاهانه تصمیم بگیریم گوشی را برداریم. این واکنش آنقدر خودکار شده که دیگر تقریباً احساس نمیکنیم خودمان انتخابش کردهایم. اما تکرار این واکنش، دهها بار در روز و طی سالها، میتواند روی عملکرد و آرامش مغز تأثیر بگذارد.
مغز شما با هر نوتیفیکیشن مثل یک هشدار برخورد میکند
فرقی نمیکند نوتیفیکیشن مربوط به یک پیام مهم باشد یا فقط تبلیغ و تخفیف یک برنامهای که شاید یک بار آن را دانلود کردهاید. طبق مطالعهای که در ScienceDirect منتشر شده، مغز در برابر همه این اعلانها نوعی واکنش سریع و لحظهای نشان میدهد؛ چیزی شبیه همان افزایش هوشیاری که هنگام غافلگیر شدن اتفاق میافتد.
مغز معمولاً همان لحظه بررسی نمیکند که آیا این اعلان واقعاً مهم است یا نه؛ فقط واکنش نشان میدهد. بارها و بارها، در طول روز.
در یک روز ممکن است دهها واکنش کوچکِ استرسزا پشت سر هم اتفاق بیفتد و مغز مجبور شود هر بار با یک محرک جدید روبهرو شود.
قطع شدن مداوم تمرکز، مغز را خسته میکند
هر بار که یک نوتیفیکیشن حواس شما را از کاری که انجام میدهید پرت میکند، مغز باید دوباره تلاش کند تا به همان کار برگردد.
این جابهجایی مداوم بین کارها، حتی اگر هر بار فقط چند ثانیه طول بکشد، در مجموع خستگی زیادی ایجاد میکند. بسیاری از افراد آنقدر در طول روز با پیام، اعلان و هشدار مواجه میشوند که مغزشان فرصت نمیکند برای مدت طولانی روی یک موضوع تمرکز کند.
به همین دلیل ممکن است تا بعدازظهر احساس خستگی کنید، حتی اگر کار فیزیکی یا ذهنی خیلی سنگینی انجام نداده باشید. مغز شما تمام روز از یک موضوع به موضوع دیگر کشیده شده، بدون اینکه فرصت کافی برای آرام شدن و تمرکز پیدا کند.
مغز هیچوقت کاملاً خاموش نمیشود
وقتی گوشی همیشه نزدیک شماست و در طول روز مرتب نوتیفیکیشن دریافت میکنید، حتی هنگام استراحت هم بخشی از مغز در حالت آمادهباش باقی میماند.
انگار مغز منتظر صدای زنگ، لرزش گوشی یا ظاهر شدن اعلان بعدی است.
این انتظار دائمی یکی از دلایلی است که بسیاری از افراد حتی وقتی وقت آزاد دارند، نمیتوانند واقعاً آرام شوند. مغز هنوز پیام روشنی دریافت نکرده که «دیگر لازم نیست مراقب باشی».
در نتیجه، چیزی که باید زمان استراحت باشد، ممکن است فقط ظاهراً استراحت به نظر برسد، در حالی که مغز واقعاً فرصت بازیابی و آرام شدن پیدا نمیکند.
این وضعیت در طول زمان چه تأثیری دارد؟
بعد از مدتی ممکن است علائمی ظاهر شوند که در ابتدا ارتباطشان با نوتیفیکیشنها مشخص نیست:
* نمیتوانید برای مدت طولانی روی یک موضوع تمرکز کنید.
* بدون اینکه دلیل مشخصی داشته باشید، زودتر عصبی یا بیحوصله میشوید.
* حتی وقتی کاملاً خسته هستید، خوابیدن برایتان سختتر میشود.
* احساس بیقراری خفیفی دارید که بهراحتی از بین نمیرود.
چون این تغییرات ناگهانی ایجاد نمیشوند، بسیاری از افراد بهتدریج به آنها عادت میکنند و تصور میکنند طبیعی هستند؛ در حالی که ممکن است مغز بهنوعی در حال نشان دادن این پیام باشد که برای مدت طولانی بیش از حد در معرض محرک قرار گرفته است.
چه کاری میتوانیم انجام دهیم؟
یکی از سادهترین کارهایی که میتواند تفاوت ایجاد کند، خاموش کردن نوتیفیکیشنهایی است که واقعاً به آنها نیاز ندارید.
فقط بیصدا کردن اعلانها کافی نیست؛ بهتر است در صورت امکان آنها را کاملاً خاموش کنید تا حتی نشانههای بصری و ظاهر شدن اعلان روی صفحه هم از بین برود.
همچنین بهتر است در طول روز زمانهایی را مشخص کنید که هیچ پیام و نوتیفیکیشنی وارد نشود. این فاصلهها به مغز اجازه میدهند بدون وقفه روی یک کار تمرکز کند و بین محرکهای مختلف فرصت بازیابی داشته باشد.
حرف آخر
لازم نیست گوشی خود را کنار بگذارید یا کاملاً از دنیای دیجیتال فاصله بگیرید. کافی است آگاهانهتر تصمیم بگیرید که چه زمانی اجازه دهید گوشی تمرکزتان را قطع کند.
زیرا برای بسیاری از افراد، گوشی از صبح تا شب و حتی تا ساعات خواب، دائماً در حال ایجاد وقفه است؛ و مغز ممکن است هر روز، بیآنکه متوجه باشیم، هزینه این وقفههای مداوم را بپردازد.
