گاردین نوشت: کنست جدید اسرائیل روز سه‌شنبه سوگند یاد می‌کند؛ اتفاقی که به سیاستمداران مخالف دولت فرصت می‌دهد برای نخستین بار کنترل برخی از اهرم‌های قدرت را به دست بگیرند؛ آن هم در شرایطی که این احزاب برای تشکیل دولت جدید و برکناری بنیامین نتانیاهو از قدرت با دشواری روبه‌رو هستند.
به گزارش انتخاب، در ادامه این مطلب آمده: یکی از مهم‌ترین موضوعات در دستور کار، جایگزینی رئیس کنست است؛ سمتی که به دلیل اختیار گسترده در تعیین دستور کار پارلمان، نفوذ قابل‌توجهی دارد. این سمت در حال حاضر در اختیار امیر اوحانا، از متحدان نزدیک نتانیاهو، است.
رسانه‌های اسرائیلی روز دوشنبه گزارش دادند که گادی آیزنکوت، رئیس پیشین ستاد ارتش اسرائیل که در پایان هفته گذشته مأموریت رئیس‌جمهور برای تشکیل دولت ائتلافی را دریافت کرد، ممکن است شخصاً این سمت را بر عهده بگیرد.
تلاش برای خارج کردن کنترل کنست از دست متحدان نتانیاهو به اندازه‌ای اهمیت دارد که بیش از ۱۶۰ مقام ارشد پیشین امنیتی، از جمله رؤسای سابق ارتش، سازمان‌های اطلاعاتی و پلیس، هشدار داده‌اند که فعالان راست‌گرا قصد دارند با حملات خشونت‌آمیز، مراسم روز سه‌شنبه را مختل کنند.
«عواملی که با تغییر رئیس کنست مخالف هستند، قصد دارند در روز مراسم سوگند به کنست بروند و مانع ورود نمایندگان پارلمان و اعضای خانواده‌هایشان به ساختمان شوند.»
این هشدار را مجمع فرماندهان بازنشسته با عنوان «دیوار محافظ دموکراسی» در نامه‌ای خطاب به مقام‌های امنیتی شاغل اعلام کرده است.
روزنامه معاریو به نقل از این نامه نوشت: «همین افراد ده‌ها هزار شهروند حامی موضع خود را تشویق می‌کنند تا در محل حاضر شوند و به آنها در اجرای مأموریتشان کمک کنند.»
اگر آیزنکوت شخصاً ریاست کنست را بر عهده نگیرد، احزاب مخالف توافق کرده‌اند که یکی از اعضای حزب «یاشار» به رهبری او را برای این سمت معرفی کنند.
واکنش اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها به مأموریت آیزنکوت برای تشکیل دولت
احزاب مخالف در مجموع ۶۷ کرسی از ۱۲۰ کرسی کنست را در اختیار دارند؛ تعدادی که برای انتخاب فرد مورد توافق آنها به ریاست پارلمان کافی است. همه این احزاب، نخست‌وزیر کنونی را تهدیدی برای اسرائیل توصیف کرده‌اند و با وجود اختلافاتی که مانع تشکیل ائتلاف شده است، خواهان آغاز اقدامات برای کنار زدن او از قدرت هستند.
با این حال، چند حزب یهودی-اسرائیلی عضو ائتلاف موسوم به «بلوک تغییر» متعهد شده‌اند که نه با احزاب به رهبری فلسطینی‌ها که بیش از یک‌چهارم کرسی‌های این بلوک را در اختیار دارند، وارد ائتلاف شوند و نه حتی از تشکیل یک دولت اقلیت با حمایت آنها پشتیبانی کنند.
آیزنکوت وعده داده است برای تشکیل یک دولت اضطراری وحدت ملی میان احزاب مختلف میانجی‌گری کند و گفته است این هدف را با «اقدامات سیاسی خلاقانه و غیرمتعارف» محقق خواهد کرد.
او در نشانه‌ای از دشواری‌های پیش رو، عملاً هشدار داد که برای برکناری نتانیاهو ممکن است برخی از وعده‌های انتخاباتی احزاب کنار گذاشته شوند.
او گفت: «هیچ‌کس نمی‌تواند تمام وعده‌هایی را که در کارزار انتخاباتی داده است، عملی کند و همه ما باید سازش کنیم. این هم بخشی از رهبری است؛ اینکه بدانیم چه زمانی باید تصمیم گرفت و اولویت‌ها را مشخص کرد.»
در سراسر اسرائیل اعتراض‌هایی برگزار شده است که در آنها از احزاب مخالف یهودی-اسرائیلی خواسته می‌شود برکناری نتانیاهو را بر تعهد نژادپرستانه خود برای کنار گذاشتن احزاب به رهبری فلسطینی‌ها از دولت، مقدم بدانند.
شهروندان فلسطینی اسرائیل حدود ۲۰ درصد جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهند و امسال با مشارکتی بی‌سابقه در انتخابات شرکت کردند و توانستند ۱۹ کرسی به دست آورند.
بدون حمایت آنها، تعداد کرسی‌های بلوک مخالفان از کرسی‌های ائتلاف تضعیف‌شده نتانیاهو نیز کمتر خواهد بود.
آویگدور لیبرمن، رهبر حزب راست‌گرای مخالف دولت، تلاش کرده است از طریق ائتلاف با احزاب فوق‌ارتدوکس، مسیر جایگزینی برای تشکیل دولت پیدا کند.
این احزاب مدت‌ها متحد نتانیاهو بوده‌اند، اما از ناتوانی او در تصویب قانونی که معافیت گسترده جامعه آنها از خدمت سربازی را تضمین کند، ناراضی هستند.
لیبرمن کارزار گسترده‌ای برای سربازی اجباری همگانی به راه انداخته است، اما به نظر می‌رسد در این موضوع، سازش با احزاب فوق‌ارتدوکس را به همکاری با فلسطینی‌ها ترجیح می‌دهد.
آریه ارلیخ، روزنامه‌نگار سرشناس فوق‌ارتدوکس، در یادداشتی در روزنامه یدیعوت آحارونوت نوشت: «آیا آخرالزمان فرا رسیده است؟ آیا آویگدور لیبرمن، بزرگ‌ترین تعقیب‌کننده حریدی‌ها در تاریخ چند دهه اخیر سیاست اسرائیل، ناگهان به این نتیجه رسیده است که می‌تواند درباره قانون سربازی سازش کند و در کنار حریدی‌ها در یک دولت ائتلافی حضور یابد؟»
حتی اگر آیزنکوت موفق به دستیابی به توافقی برای تشکیل ائتلاف شود، ممکن است اعلام رسمی آن را تا زمان برکناری رئیس کنست، که از متحدان نتانیاهو است، به تأخیر بیندازد.
نتانیاهو در حفظ قدرت سیاسی و دستیابی به توافق‌های دقیقه نودی مهارت دارد و در گذشته نیز با جذب نمایندگان جداشده از ائتلاف‌های رقیب به بلوک خود، ائتلاف‌های سیاسی را از هم پاشیده است.
اوحانا می‌تواند امضای رسمی برای آغاز به کار دولت جدید را تا یک هفته به تأخیر بیندازد. برخی از احزاب مخالف نمی‌خواهند چنین فرصت زمانی در اختیار نتانیاهو قرار دهند تا بتواند به نقاط آسیب‌پذیر هر توافق شکننده‌ای حمله کند.
اگر آیزنکوت نتواند دولت تشکیل دهد، مأموریت تشکیل دولت به رهبران دیگر واگذار خواهد شد و اگر آنها نیز ناکام بمانند، اسرائیل باید بار دیگر انتخابات برگزار کند.
در این فاصله، نتانیاهو و متحدان راست افراطی او همچنان به‌عنوان دولت موقت در قدرت باقی خواهند ماند.
اگرچه نتانیاهو از مخالفان خود خواسته است به دولت وحدت ملی او بپیوندند، اما یک دوره طولانی بلاتکلیفی سیاسی و سپس برگزاری انتخابات جدید، مسیری محتمل‌تر برای بازگشت او به قدرت فراهم می‌کند.
گیدئون رَهات، رئیس گروه علوم سیاسی دانشگاه عبری اورشلیم، گفت اگر دولت جایگزین به قدرت برسد، بی‌ثبات کردن آن برای نتانیاهو دشوارتر خواهد شد.
او افزود: «به محض اینکه آنها دولتی تشکیل دهند، حتی اگر دولت اقلیت باشد و انجام برخی اقدامات برایشان دشوار باشد، با این حال اداره کشور را بر عهده خواهند داشت و برکناری آنها دشوار خواهد بود.»
