پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : پولتیکو نوشت: جمهوری‌خواهان امسال در تلاش بوده‌اند «دشمن» جدیدی پیدا کنند و علیه سوسیالیسم دموکراتیک و «چپ رادیکال» موضع بگیرند؛ از جمله با هدف قرار دادن زهران ممدانی، الکساندریا اوکاسیو-کورتز و برنی سندرز.
به گزارش «انتخاب»؛ در ادامه این مطلب آمده است: اما در تبلیغات انتخاباتی، چهره‌ای که بیش از همه از همه این افراد نام برده شده، دست‌کم در تبلیغات انتخاباتی، جو بایدن، رئیس‌جمهور سابق آمریکا است.
بررسی POLITICO از صدها تبلیغ انتخاباتی که طی ماه‌های اخیر در رقابت‌های انتخاباتی مجلس نمایندگان و سنا در ایالت‌ها و حوزه‌های رقابتی پخش شده، نشان می‌دهد جمهوری‌خواهان عمدتاً نتوانسته‌اند از چهره‌های شاخص جریان مترقی دموکرات‌ها در تبلیغات پولی خود استفاده کنند. در عوض، بایدن دموکراتی است که بیش از هر چهره دیگری در تبلیغات جمهوری‌خواهان در این دوره انتخاباتی ظاهر شده و نام او در ده‌ها رقابت انتخاباتی مطرح شده است.
دونالد ترامپ بارها تلاش کرده است افزایش قیمت‌ها و دیگر مشکلاتی را که دولت او با آنها مواجه است، به بایدن نسبت دهد. با این حال، رئیس‌جمهور سابق اکنون که از قدرت خارج شده و تا حد زیادی از کانون توجه دور مانده، برای جمهوری‌خواهان بسیار کمتر از گذشته هدف مناسبی برای حمله است. در همین مقطع از انتخابات ۲۰۲۴، بر اساس داده‌های AdImpact، نام بایدن در بیش از هزار تبلیغ جمهوری‌خواهان برای مجلس نمایندگان و سنا ذکر شده بود.
این داده‌ها نشان می‌دهد جمهوری‌خواهان نتوانسته‌اند یک «شرور» یا دشمن سیاسی مشخص پیدا کنند تا با استفاده از آن، رأی‌دهندگان را متقاعد کنند که کنترل کنگره توسط دموکرات‌ها بدتر از ادامه کنترل آن توسط جمهوری‌خواهان خواهد بود.
هشدارهای جمهوری‌خواهان درباره چهره‌های قدیمی جریان سنتی حزب دموکرات، مانند بایدن و نانسی پلوسی، دیگر مانند گذشته اثرگذار نیست. در عین حال، آنها نتوانسته‌اند چهره‌های نوظهور سوسیالیست دموکرات را نیز آن‌گونه که امیدوار بودند، به سوژه اصلی حملات خود تبدیل کنند.
در مقابل، دشمن سیاسی دموکرات‌ها هیچ‌گاه تا این اندازه آشکار نبوده است: دونالد ترامپ؛ رئیس‌جمهوری که محبوبیتش در نظرسنجی‌ها در محدوده ۳۰ درصد قرار دارد و با افزایش مستمر قیمت‌ها و جنگ با ایران مواجه است.
داگ هی، استراتژیست باسابقه جمهوری‌خواه، گفت: «هیچ‌کس نمی‌تواند در این زمینه به سطح پلوسی برسد؛ بخشی از دلیلش این است که رأی‌گیری درباره اوباماکر یک نقطه عطف بسیار مهم بود؛ همان جمله معروف که "باید این قانون را تصویب کنیم تا بفهمیم داخلش چیست".»
او افزود که هنوز وسایلی با شعار «پلوسی را اخراج کنید» دارد؛ شعارهایی که جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۱۰ و در پیروزی بزرگ خود در آن انتخابات از آنها استفاده کردند. پلوسی، که در آن زمان رئیس مجلس نمایندگان بود، بخش مهمی از پیام انتخاباتی جمهوری‌خواهان را تشکیل می‌داد.
بخشی از مشکل جمهوری‌خواهان به نبود یک رهبر مشخص در حزب دموکرات بازمی‌گردد. پلوسی در ابتدای سال ۲۰۲۳ از رهبری دموکرات‌ها کنار رفت و جانشین او، حکیم جفریز، رهبر اقلیت مجلس نمایندگان، به اندازه پلوسی خشم و مخالفت جمهوری‌خواهان را برنمی‌انگیزد.
در انتخابات ۲۰۲۲، که آخرین دوره رهبری پلوسی در حزب دموکرات بود، طبق تحلیل POLITICO نام او در بیش از ۸۰ تبلیغ جمهوری‌خواهان ذکر شد. اما اکنون نام پلوسی تنها در چند تبلیغ دیده می‌شود و طبق بررسی متن تبلیغات تلویزیونی POLITICO، نام جفریز تاکنون در هیچ‌یک از تبلیغات تلویزیونی رقابت‌های انتخاباتی حوزه‌های رقابتی امسال ذکر نشده است.
بایدن در انتخابات ۲۰۲۲ و ۲۰۲۴ هدف آسانی برای جمهوری‌خواهان بود؛ زمانی که آنها او را مسئول تورم بالا و افزایش هزینه‌های زندگی معرفی می‌کردند. اما اکنون نظرسنجی‌های متعدد نشان می‌دهد رأی‌دهندگان بیشتر از آنکه بایدن را مسئول وضعیت فعلی اقتصاد آمریکا بدانند، ترامپ را مسئول می‌دانند؛ این در حالی است که ترامپ همچنان تلاش می‌کند مسئولیت مشکلات اقتصادی را متوجه رئیس‌جمهور سابق کند.
حتی کامالا هریس، آخرین نامزد دموکرات‌ها برای ریاست‌جمهوری در انتخابات ۲۰۲۴، در تبلیغات پولی این دوره کمتر از بایدن مورد اشاره قرار گرفته است. در میان دیگر دموکرات‌هایی که ممکن است در آینده نامزد ریاست‌جمهوری شوند نیز تنها گوین نیوسام، فرماندار کالیفرنیا، و الکساندریا اوکاسیو-کورتز به‌عنوان سوژه حملات جمهوری‌خواهان ظاهر شده‌اند؛ آن هم کمتر از هریس یا بایدن.
جمهوری‌خواهان اغلب نام اوکاسیو-کورتز را در کنار برنی سندرز مطرح می‌کنند، به‌ویژه زمانی که تلاش دارند نامزدهای دموکرات در حوزه‌های رقابتی را به جناح مترقی حزب مرتبط کنند.
در رقابت داغ انتخابات سنا در میشیگان، عبدالالسید، مقام سابق حوزه بهداشت عمومی، از سوی هر دوی آنها مورد حمایت قرار گرفته است؛ موضوعی که مایک راجرز، رقیب جمهوری‌خواه او، و گروه‌های خارج از حزب جمهوری‌خواه از آن بهره گرفته‌اند.
در یکی از تبلیغات اخیر کمیته سیاسی محافظه‌کار Sentinel Action Fund آمده است: «السید از سوی لیبرال‌های افراطی مانند AOC، الیزابت وارن و برنی سندرز حمایت شده است.»
برخی جمهوری‌خواهان حتی در مواردی که هیچ ارتباطی وجود ندارد نیز تلاش کرده‌اند با چهره‌های مترقی مبارزه کنند. در یکی از تبلیغات منتشرشده در اوایل امسال از سوی گرگ ابوت، فرماندار تگزاس، و خزانه‌دار جمهوری‌خواه این ایالت، وعده داده شد که در برابر اوکاسیو-کورتز، سندرز و «چپ رادیکال جدید» ایستادگی خواهند کرد. با این حال، نه سندرز و نه اوکاسیو-کورتز از هیچ‌یک از نامزدهای این دو رقابت حمایت نکرده‌اند.
در بیشتر موارد، جمهوری‌خواهان به‌جای حمله به چهره‌های مشخص، تبلیغاتی منتشر کرده‌اند که در آن تلاش شده نامزدهای دموکرات به سوسیالیسم یا کمونیسم مرتبط شوند؛ یعنی خود این مفاهیم به‌عنوان ابزار حمله مطرح شده‌اند. چنین تبلیغاتی در ده‌ها رقابت انتخاباتی مجلس نمایندگان در حوزه‌های رقابتی و تقریباً در تمامی رقابت‌های مهم سنا دیده شده است.
همین هفته، دولت ترامپ نیز یک کارزار تبلیغاتی ۲۰ میلیون دلاری با بودجه وزارت امنیت داخلی آمریکا به راه انداخت که در آن ترامپ علیه «کمونیسم، سوسیالیسم و مارکسیسم» موضع می‌گیرد.
اما وقتی پای چهره‌های سیاسی مشخصی مانند ممدانی، شهردار نیویورک، به میان می‌آید، موضوع پیچیده‌تر می‌شود.
جمهوری‌خواهان زمانی که ممدانی سال گذشته برای نخستین بار به‌عنوان شهردار انتخاب شد، با اشتیاق زیادی منتظر بودند او را به یک هدف انتخاباتی تبدیل کنند. اما عملکرد او در نخستین سال حضورش در شهرداری عمدتاً باعث افزایش محبوبیتش نزد رأی‌دهندگان شده و تلاش جمهوری‌خواهان برای تبدیل عملکرد او به یک نقطه‌ضعف برای دموکرات‌ها را دشوار کرده است.
حمایت غیرمنتظره و ادامه‌دار ترامپ از شهردار نیویورک نیز کار جمهوری‌خواهان را برای معرفی ممدانی به‌عنوان یک «دشمن» دشوارتر کرده است. ترامپ همین هفته گذشته در کنار ممدانی ایستاد و گفت امیدوار است او «شهردار خوبی باشد».
با این حال، در شماری از حوزه‌های انتخاباتی رقابتی نیویورک، جمهوری‌خواهان همچنان تلاش کرده‌اند رقبای دموکرات خود را به ممدانی مرتبط کنند و دموکرات‌ها نیز در واکنش، این ارتباط را رد کرده‌اند.
برای مثال، در حوزه انتخابیه بیست‌ویکم نیویورک، که ترامپ دو سال پیش با اختلافی بیش از ۲۰ درصد در آن پیروز شده بود، بلیک گندیبین، نامزد دموکرات و کشاورز حوزه دامداری، در یک تبلیغ گفت رقیب جمهوری‌خواهش می‌خواهد رأی‌دهندگان تصور کنند «در حال رقابت با زهران ممدانی» است، اما «این حرف‌ها مزخرف است».
جمهوری‌خواهان دهه‌هاست که چهره‌های برجسته دموکرات را «سوسیالیست» معرفی می‌کنند. با پیروزی شماری از چهره‌های مترقی در انتخابات مقدماتی رقابتی امسال، برخی دموکرات‌ها نگران بودند که ظهور چهره‌هایی با ارتباط با سوسیالیست‌های دموکراتیک آمریکا (DSA) به جمهوری‌خواهان یک ابزار تبلیغاتی آسان برای انتخابات نهایی بدهد.
اما به نظر می‌رسد برچسب «سوسیالیست» دیگر شاید مانند گذشته اثر شوکه‌کننده نداشته باشد.
مت تاوری، نظرسنج باسابقه جمهوری‌خواه، گفت: «فکر نمی‌کنم صرفاً سوسیالیست خواندن یک نامزد، به‌ویژه در این مقطع از رقابت، دیگر برای جمهوری‌خواهان چندان کارساز باشد. اگر یک نامزد روی بخش‌هایی از برنامه DSA تمرکز کند و بتواند به‌طور معتبر آن را به رقیب خود نسبت دهد، شاید مؤثر باشد. اما جمهوری‌خواهان صرفاً فرض می‌کنند مردم واکنش منفی به واژه سوسیالیست نشان می‌دهند، در حالی که این واژه دیگر واکنش مشابه گذشته را برنمی‌انگیزد.»
