اگر رفتن به فروشگاه که قبلاً کار سادهای بود، حالا بیشتر طول میکشد، پرداخت و مدیریت قبضها خستهکننده شده یا فردی که همیشه داروهایش را بدون کمک مصرف میکرد، حالا به یادآوری نیاز دارد، شاید وقت آن رسیده باشد که علت این تغییرات بررسی شود.
به گزارش انتخاب و به نقل از ساینس الرت؛ هرکدام از این مشکلات ممکن است دلیل سادهای داشته باشد، اما وقتی مشکلات روزمره بهمرور بیشتر میشوند، میتوانند نشانهای از تغییر وضعیت جسمی یا روحی فرد باشند.
یک مطالعه روی بیش از ۶ هزار فرد بزرگسال در کره جنوبی نشان داده است افرادی که توانایی انجام کارهای روزمره و مستقل زندگی کردن آنها طی چند سال کاهش پیدا میکند، در سالهای بعد با خطر بیشتری برای مرگ مواجه هستند. علائم افسردگی نیز بخشی از این ارتباط را توضیح میداد، اما تنها بخش کوچکی از آن.
البته این یافته به این معنا نیست که کمک گرفتن برای خرید یا انجام کارهای روزمره باعث مرگ زودرس میشود. بلکه نشان میدهد کاهش استقلال در انجام فعالیتهای روزمره میتواند هشداری باشد که ارزش توجه و بررسی دارد.
پژوهشگران دانشگاه یانسه در کره جنوبی، توانایی افراد در انجام مجموعهای از فعالیتها را بررسی کردند که به آنها «فعالیتهای روزمره ضروری برای زندگی مستقل» گفته میشود.
این فعالیتها شامل آماده کردن غذا، شستن لباسها، استفاده از وسایل حملونقل، مدیریت امور مالی و مصرف داروهاست. این موارد با فعالیتهای پایه مراقبت از خود مانند حمام کردن و لباس پوشیدن تفاوت دارند.
پژوهشگران اطلاعات ۶۰۳۳ فرد ۴۵ ساله و بالاتر را که در یک مطالعه طولانیمدت درباره سالمندی در کره جنوبی شرکت کرده بودند، بررسی کردند. شرکتکنندگان بین سالهای ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۴ میزان نیاز خود به کمک در انجام ۱۰ فعالیت روزمره را گزارش کردند.
بیشتر افراد، یعنی ۵۷۵۷ نفر، در طول این سالها مشکلات بسیار کمی در انجام این فعالیتها داشتند. اما در گروه کوچکتری شامل ۲۷۶ نفر، این مشکلات بهمرور افزایش پیدا کرد.
نیاز روزافزون به کمک میتواند دلایل مختلفی داشته باشد؛ برای مثال ممکن است فرد برای خرید مواد غذایی، رفتن به پزشک یا مصرف منظم داروها با مشکل بیشتری روبهرو شود. این تغییرات همچنین ممکن است نشانه یک بیماری، ضعف جسمی یا کاهش تواناییهای فرد باشد.
پژوهشگران همچنین بررسی کردند که آیا کاهش استقلال با وضعیت روحی افراد ارتباط دارد یا نه. افرادی که مشکلات روزمره آنها افزایش یافته بود، علائم افسردگی بیشتری نیز گزارش کردند.
تحلیل آماری نشان داد علائم افسردگی حدود ۱۶ درصد از ارتباط میان کاهش توانایی انجام فعالیتهای روزمره و خطر مرگ را توضیح میدهد؛ یعنی بخش عمده این ارتباط همچنان ناشناخته باقی میماند.
در طول دوره پیگیری، ۱۸۷ نفر از ۲۷۶ نفری که مشکلات روزمره آنها افزایش یافته بود، فوت کردند. در گروهی که محدودیتهای آنها پایین و ثابت مانده بود، ۱۰۶۷ نفر از ۵۷۵۷ نفر جان خود را از دست دادند.
پس از در نظر گرفتن عواملی مانند سن، بیماریهای مزمن، درآمد، میزان فعالیت بدنی و توانایی انجام مراقبتهای شخصی، پژوهشگران دریافتند گروهی که محدودیتهای روزمره آنها افزایش یافته بود، در طول دوره پیگیری تقریباً دو برابر بیشتر در معرض خطر مرگ قرار داشتند.
با این حال، این نتایج به هیچوجه به این معنا نیست که میتوان بر اساس دشواری در انجام کارهای روزمره، سرنوشت یک فرد را پیشبینی کرد.
پژوهشگران تأکید میکنند که این مطالعه مشاهدهای بوده و نمیتواند ثابت کند که کاهش توانایی انجام کارهای روزمره باعث افسردگی یا افزایش خطر مرگ شده است. عوامل دیگری مانند زوال عقل، ضعف جسمی، تغذیه نامناسب، انزوای اجتماعی و بیماریهای زمینهای نیز ممکن است در این ارتباط نقش داشته باشند.
بنابراین، شاید مهمترین پیام این مطالعه ساده باشد: اگر کاری که زمانی برای فرد کاملاً عادی و آسان بود، ناگهان دشوار شده است، بهتر است علت آن بررسی شود.
گاهی دلیل آن یک مشکل جسمی، بیماری، خستگی یا حتی فشار روحی است و شناسایی زودهنگام این تغییرات میتواند به فرد کمک کند حمایت و مراقبت مناسبتری دریافت کند.
هر تغییر در توانایی انجام کارهای روزمره نشانه یک بیماری جدی نیست، اما بیتوجهی به کاهش تدریجی استقلال هم میتواند باعث شود یک مشکل مهم دیرتر شناسایی شود.
