فصل طوفانهای اقیانوس اطلس امسال با سکوتی غیرعادی همراه بوده است. تا ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۶، هنوز حتی یک هاریکین در این منطقه شکل نگرفته؛ اتفاقی که از زمان آغاز رصد ماهوارهای مدرن در سال ۱۹۶۶، بیسابقه بوده است. (
به گزارش انتخاب و به نقل از ساینس الرت؛ ۱۲ سپتامبر امسال، رکورد طولانیترین مدت بدون شکلگیری هاریکین در اقیانوس اطلس را شکست. پیش از این، آخرین باری که تا این اندازه از سال گذشته بود و هنوز هاریکینی تشکیل نشده بود، ۱۱ سپتامبر بود؛ این اتفاق در سالهای ۲۰۰۲ و ۲۰۱۳ رخ داده بود.
این سکوت عجیب در شرایطی رخ داده که اوایل سپتامبر معمولاً اوج فصل هاریکینهاست. اداره ملی اقیانوسی و جوی آمریکا (NOAA) نیز در ماه اوت پیشبینی کرده بود که احتمال دارد فصل طوفانهای سال ۲۰۲۶ در اقیانوس اطلس پایینتر از حد معمول باشد.
چرا اقیانوس اطلس اینقدر آرام است؟
یکی از عوامل اصلی، پدیده النینو (El Niño) است که امسال شدت زیادی پیدا کرده است. این پدیده با تغییر الگوهای جوی، شرایط را برای شکلگیری و تقویت طوفانها در اقیانوس اطلس دشوار میکند.
در شرایط فعلی، سه عامل مهم همزمان فعالیت طوفانها را سرکوب میکنند: برش شدید باد، هوای خشک و جریانهای نزولی هوا. این عوامل میتوانند طوفانهای در حال شکلگیری را تضعیف کنند، رطوبت آنها را کاهش دهند و مانع رشدشان شوند.
البته این به معنای نبود کامل طوفان در اقیانوس اطلس نیست. امسال تاکنون پنج طوفان گرمسیری در این منطقه شکل گرفته، اما بیشتر آنها ضعیف بودهاند و فعالیت کلی طوفانها در اقیانوس اطلس در آستانه اوج فصل، تنها حدود ۷ درصد میزان معمول گزارش شده است.
آرامش اطلس در مقابل، طوفانهای اقیانوس آرام
در حالی که اقیانوس اطلس با کاهش چشمگیر فعالیت طوفانها مواجه شده، اقیانوس آرام فصل بسیار فعالتری را تجربه میکند. در اقیانوس آرام شرقی ۱۶ طوفان نامگذاریشده و در اقیانوس آرام مرکزی ۲۰ طوفان ثبت شده که ۶ مورد از آنها هاریکین بودهاند. دو هاریکین نیز به هاوایی رسیدند.
آیا این آرامش ادامه پیدا میکند؟
النینوی کنونی نهتنها شدید است، بلکه همچنان در حال تقویت شدن است. سازمان جهانی هواشناسی پیشبینی کرده این الگو تا فوریه ۲۰۲۷ ادامه داشته باشد.
با این حال، این آرامش ممکن است موقتی باشد. یک متخصص هواشناسی از مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) هشدار داده که فصل هاریکین سال آینده ممکن است بسیار فعال باشد؛ زیرا با ادامه گرمشدن آبهای اقیانوس اطلس، شرایط برای شکلگیری طوفانها میتواند تغییر کند.
بنابراین، کمبودن فعالیت طوفانها در سال جاری لزوماً به معنای کاهش خطر در سالهای آینده نیست. دانشمندان همچنان بر اهمیت پیشبینی دقیق و آمادگی برای تغییر شرایط جوی تأکید دارند
