روزنامه کیهان نوشت: حسین مرعشی، دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی اخیراً در ادعایی عجیب مدعی شده پکن ادامه تعاملات و سفر نماینده ویژه ایران را مشروط به چهار گام کرده است: « ۱- باز کردن تنگه توسط ایران، ۲- دریافت نکردن هیچگونه عوارضی، ۳- پایان دادن به اختلافات خود با عربستان، ۴- پایان دادن به اختلافات خود با آمریکا!»
این سناریوسازی البته خیلی زود سنگقلاب شد؛ دفتر نماینده ویژه جمهوری اسلامی ایران در امور چین با صدور اطلاعیهای صریح، تکتک این شروط مندرآوردی را تکذیب و اعلام کرد چنین فضاسازیهایی از اساس عاری از حقیقت است و با منطق روابط دو کشور همخوانی ندارد.
اما قصه از تکذیب یک دروغ ساده فراتر میرود؛ مسئله، خط خیانتی است که پشت این کاسبی رسانهای پنهان شده. ادعایی که حتی رسانههای زنجیرهای واشنگتن و بازوهای عملیات روانی ترامپ هم جرئت مونتاژ آن را نداشتند، ناگهان از زبان دبیرکل یک حزب مدعی اصلاحات بیرون میزند!
جناب مرعشی گویا در نقش جادهصافکن سیاستهای کاخسفید، احساس تکلیف کرده تا روابط راهبردی ایران با شرکای شرقی را از درون مسموم کند. خطای محاسباتی در حوزه سیاست خارجی یک بحث است، اما پناه بردن به دروغ و فریب عمومی بحثی دیگر است. یک چهره سیاسی میتواند بنبست تحلیلی داشته باشد اما بهتر است شریف بماند و دروغ نگوید؛ ولی وقتی اشرافیت سیاسی، مشی غلط خود را به جعل اخبار گره میزند، محصول آن چیزی جز یک خفت رسانهای نخواهد بود.
این پمپاژ ناامیدی در حالی صورت میگیرد که واقعیت چیز دیگری است. پکن نه تنها زیر بار فشارهای یکجانبه و تحریمهای تازه آمریکا علیه تهران نرفته، بلکه مبادلات تجاری و صادرات نفت ایران در اوج حساسیتهای منطقهای و شرایط جنگی، جهش چشمگیری را تجربه کرده است.
