جنگ سوم و تجاوز نظامی اخیر آمریکا به ایران وارد روز پنجاهم شد. در حالی که از روز آتش بس نقض شده میان دو کشور ۱۴۵ روز میگذرد، عریب آبادی معاون وزیر خارجه گفت: با عمان درباره ترتیبات عبور از تنگه هرمز به تفاهم رسیدهایم، اما این تفاهم بهصورت خودکار وارد مرحله اجرایی نمیشود. او تصریح کرد: تفاهم تنگه هرمز با عمان وارد مرحله اجرا نمیشود مگر با انجام تعهدات آمریکا.
تحولات مربوط به جنگ، آتش بس و مذاکره در روز گذشته را از لینک زیر بخوانید:
اخبار مربوط به روز پنجاهم جنگ سوم و روز صد و چهل و پنجم آتش بس (۸ شهریور ۱۴۰۵) به شرح زیر است:
فارس: «میلیتاری تایمز» با اذعان به گستردگی خسارت پایگاه آمریکا در بحرین، ناکامی واشنگتن در حفاظت از مقر ناوگان پنجم در برابر حمله ایران را «تکاندهنده» توصیف کرد.
وبسایت آمریکایی «میلیتاری تایمز» در گزارشی به ابعاد خسارت واردشده به پایگاه پشتیبانی دریایی آمریکا در منامه بحرین پرداخت و نوشت که این حمله، یکی از مهمترین مراکز نظامی واشنگتن در منطقه را بهشدت تضعیف کرده است.
این وبسایت در یک گزارش تحلیلی درباره حملات روزهای نخست جنگ نوشت که هرچه اطلاعات بیشتری درباره حمله به پایگاه آمریکا در بحرین منتشر میشود، ابعاد واقعی خسارت واردشده به این مرکز نیز بیشتر آشکار میشود.
در این گزارش آمده است که گستردگی خسارت به این پایگاه احتمالا یکی از دلایلی است که مقامات آمریکایی را وادار کرد شدت آسیب را سانسور کنند.
«جان کوردل»، افسر بازنشسته نیروی دریایی آمریکا و نویسنده این گزارش، با اشاره به اهمیت پایگاه بحرین برای حضور نظامی آمریکا در غرب آسیا، نوشت که آسیب دیدن چنین مرکز مهمی میتواند پیامدهای جدی برای عملیات نظامی آمریکا در منطقه داشته باشد.
کوردل در ادامه تأکید کرد که پایگاه بحرین طی چند دهه ساخته و توسعه یافته و به یکی از مراکز اصلی پشتیبانی از نیروهای آمریکایی در منطقه تبدیل شده است.
به نوشته وی، «اینکه یک بازیگر منطقهای توانسته باشد چنین مرکز گستردهای را ظرف چند روز بهشدت تضعیف کند، غیرقابل تصور است».
وی همچنین با اشاره به خاطرات شخصی خود از حضور در بحرین نوشت که این کشور را همیشه مکانی امن میدانسته است؛ اما اکنون پایگاه پشتیبانی دریایی آمریکا در بحرین عملا قابل سکونت نیست و خانوادههای نظامیان آمریکایی که از این کشور خارج شدهاند، همچنان در وضعیت بلاتکلیف قرار دارند.
بر اساس این گزارش، میزان خسارت واردشده به پایگاه بحرین نزدیک به ۴۰۰ میلیون دلار برآورد شده است. مقر ناوگان پنجم آمریکا، یک پادگان، چندین انبار، برجهای ارتباطی و یک ایستگاه تأمین آب آشامیدنی از جمله بخشهایی هستند که در جریان حملات ایران به شدت آسیب دیدهاند.
میلیتاری تایمز همچنین گزارش داد که شماری از کشتیها، از جمله چند شناور گارد ساحلی آمریکا، از این پایگاه منتقل شدهاند. بخش قابل توجهی از کارکنان و تجهیزات آنها نیز جابهجا شده است.
با وجود این حجم از آسیب و نابودی تقریبی پایگاه اما منابع نظامی آمریکا ادعا کردهاند که در این حمله کسی در پایگاه کشته یا بهشدت مجروح نشده است.
پایگاهی فراتر از یک مقر فرماندهی
«جان کوردل» در ادامه تأکید کرد که اهمیت پایگاه بحرین تنها به استقرار مقر ناوگان پنجم محدود نمیشود.
به نوشته او، این پایگاه یکی از مراکز اصلی عملیات دریایی آمریکا در غرب اسیا است و مقر فرماندهی نیروهای دریایی آمریکا در منطقه، ناوگان پنجم و شمار زیادی از واحدهای نظامی این کشور در آن مستقر هستند.
او نوشت: «هر زمان که کشتیها، هواپیماها، نیروهای نظامی یا محمولهها در سراسر منطقه جابهجا میشوند، احتمال زیادی وجود دارد که پایگاه بحرین در تأمین پشتیبانی مورد نیاز آنها نقش داشته باشد.»
کوردل در ادامه توضیح داد که این پایگاه زیرساخت لازم برای حفظ حضور مستمر قدرت نظامی آمریکا در خاورمیانه که یکی از مهمترین مناطق راهبردی جهان است را فراهم میکند و نقش مهمی در توان واشنگتن برای اعمال قدرت دریایی در منطقه دارد.
وی سپس نوشت که ناتوانی آمریکا در جلوگیری از حمله به مقر ناوگان پنجم و حفاظت از نیروهای مستقر در آن، «بسیار تکاندهنده» است و احتمالا متحدان واشنگتن را نیز نگران کرده است.
مشکل تدارکات ناو «آبراهام لینکلن»
در بخش دیگری از این گزارش، به مشکلات تدارکاتی ناو هواپیمابر «آبراهام لینکلن» به دلیل آسیب دیدن جدی پایگاه پشتیبانی آمریکا در بحرین اشاره شده است.
نویسنده فاش کرد: «اهمیت و دامنه تأثیرگذاری پایگاه بحرین زمانی روشنتر شد که خبرهایی درباره کمبود قطعات، مواد غذایی، مرسولات پستی و تجهیزات مورد نیاز ناو هواپیمابر یواساس آبراهام لینکلن منتشر شد. طولانیتر شدن خطوط تدارکاتی که پیشتر تنها چند صد مایل بودند و اکنون به هزاران مایل رسیدهاند، پیامدهای گستردهای برای کشتیهای مستقر در مناطق عملیاتی دارد و احتمالا به یک محدودیت جدی در عملیات دریایی آمریکا تبدیل خواهد شد».
از دست دادن بحرین مثل از دست دادن یک ناو هواپیمابر است
کوردل در بخش دیگری از گزارش خود، اهمیت پایگاه بحرین را با یک ناو هواپیمابر مقایسه کرد و نوشت: «از دست دادن احتمالی پایگاه بحرین عملا معادل از دست دادن یک ناو هواپیمابر است.»
او در ادامه به ایده خروج آمریکا از منطقه اشاره کرد و نوشت: اکنون صحبت از کاهش حضور نیروهای آمریکایی در منطقه به میان آمده است؛ اقدامی که میتواند نوعی عقبنشینی راهبردی باشد و تأثیر قابلتوجهی بر پشتیبانی لجستیکی از کشتیها و نیروهای آمریکایی در منطقه بگذارد و آنها را حتی آسیبپذیرتر کند.
این ژنرال بازنشسته آمریکایی در بخش پایانی نوشت: «ناوگان پنجم همچنان به فعالیت خود ادامه میدهد، اما زیرساختهایی که این ناوگان از طریق آنها عملیات خود را انجام میداد، بهشدت آسیب دیده و تضعیف شدهاند. مردم آمریکا باید بدانند این وضعیت چگونه به وجود آمد و ابعاد خسارت و پیامدهای آن چقدر است»
فارس: فرمانده نیروی دریایی ارتش گفت: امروز نیروی دریایی زنده، پویا و مقتدر ایستاده است و کارکنان آن با همان روحیهای که شهدا داشتند، مأموریتهای خود را دنبال میکنند و از هیچ تلاشی، برای دفاع از ایران عزیز و تأمین و حفظ امنیت ملت بزرگ ایران، دریغ نخواهند کرد.
امیردریادار شهرام ایرانی فرمانده نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در جمع کارکنان مرکز آموزش تخصصهای دریایی باقرالعلوم(ع) رشت، با تأکید بر تداوم راه شهدا و استواری کارکنان این نیرو در انجام مأموریتها گفت: دشمن اگر تصور میکند با شهادت تعدادی از فرزندان ملت ایران و کارکنان نیروی دریایی، این نیرو از حرکت بازمیایستد، سخت در اشتباه است؛ چرا که نیروی دریایی با خون شهدا، راه خود را با اقتدار و استحکام بیشتری ادامه خواهد داد.
فرمانده نیروی دریایی ارتش با اشاره به مسئولیت همرزمان و ادامهدهندگان راه شهدا تصریح کرد: امروز وظیفه ما این است که راهی را که شهدا با ایثار و جانفشانی خود پیمودند، با قدرت و استقامت ادامه دهیم و اجازه ندهیم پرچمی که آنان با خون خود برافراشتهاند، بر زمین بماند.
امیر دریادار ایرانی، تاکید کرد: دشمن در شناخت روحیه ملت ایران و نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران دچار اشتباه محاسباتی است.
فرمانده نیروی دریایی ارتش، با بیان اینکه پرچم پرافتخار شهدا باید به نسلهای آینده سپرده شود، گفت: پرچمی که شهدا به دست ما سپردهاند، باید با قدرت، عزت و سربلندی حفظ شود و به نسلهای آینده انتقال یابد؛ چرا که راه عزت و استقلال ایران اسلامی با ایثار، مقاومت و ایستادگی فرزندان این ملت ادامه خواهد داشت.
وی در پایان تصریح کرد: امروز نیروی دریایی زنده، پویا و مقتدر ایستاده است و کارکنان آن با همان روحیهای که شهدا داشتند، مأموریتهای خود را دنبال میکنند و از هیچ تلاشی، برای دفاع از ایران عزیز و تأمین و حفظ امنیت ملت بزرگ ایران، دریغ نخواهند کرد.
جف استیر، مشاور مؤسسه هارتلند در وال استریت ژورنال نوشت: ممکن است یک بحران غذایی در راه باشد. چین، روسیه و ایران بازار جهانی کودهای کشاورزی را کنترل میکنند. این مسئله میتواند به افزایش سرسامآور قیمت مواد غذایی منجر شود.
به گزارش انتخاب، در ادامه این مطلب آمده: در آخرین گفتوگوی حضوریام با استاد و راهنمایم، نورمن بورلاگ، دانشمند علوم کشاورزی (۱۹۱۴–۲۰۰۹)، او به من گفت باید مراقب شوکهایی باشم که ممکن است به نظام تأمین غذا وارد شوند. این شوکها میتوانند ناشی از پدیدههای طبیعی، مانند زنگ گندم و شرایط آبوهوایی، یا ناشی از فعالیتهای انسانی، مانند درگیریهای طولانیمدت در سراسر جهان، باشند. وقتی مردی که نجات دستکم یک میلیارد نفر از گرسنگی به او نسبت داده میشود از شما میخواهد به موضوعی توجه کنید، چنین پیامی چیزی نیست که بتوان آن را فراموش یا نادیده گرفت.
ما اکنون در میانه همان نوع اختلالی قرار داریم که بورلاگ پیشبینی کرده بود؛ اختلالی که حاصل ضربه سهگانه جنگ روسیه و اوکراین، کنترل ایران بر تنگه هرمز و دستکاری بازار جهانی کودهای کشاورزی از سوی چین است.
دولت آمریکا تمرکز خود را بر دو درگیری مسلحانه گذاشته است، اما نادیده گرفتن تشدید آثار این جنگها بر عرضه کودهای کشاورزی از سوی چین میتواند پیامدهای خطرناکی داشته باشد. بورلاگ در سال ۱۹۷۰، از میان تمام حوزههای ممکن، جایزه صلح نوبل را دریافت کرد، زیرا امنیت غذایی، امنیت ملی است. او اغلب به نقل از لرد جان بوید اور میگفت: «نمیتوان روی شکمهای خالی صلح بنا کرد.»
کاخ سفید بحران نوظهور را نادیده نگرفته است، اما باید برای تثبیت عرضه داخلی کودهای کشاورزی، اقداماتی فوری و ملموس انجام دهد. نوسان قیمت کود تهدیدی برای تضعیف دو محور از اولویتهای داخلی دولت است: مهار تورم، بهویژه تورم مواد غذایی؛ و افزایش مصرف میوه، سبزیجات و غلات کامل.
اجازه دهید صفحه شطرنج ژئوپلیتیکی را ترسیم کنم. روسیه یکی از صادرکنندگان بزرگ کود در جهان است، اما در بحبوحه جنگ، نیازهای داخلی این کشور در اولویت قرار گرفته است. اختلال ایران در تنگه هرمز نیز انتقال نفت و جابهجایی محمولههای کود را مختل کرده است. چین که مصرفکننده بزرگ کود است، برای مدت طولانی دومین صادرکننده بزرگ کود در جهان بوده است؛ اما اخیراً این وضعیت تغییر کرده است. چین طی یک سال گذشته شروع به کاهش صادرات خود کرده تا بازار را تحت تأثیر قرار دهد.
تولیدکنندگان چینی برای تولید کودهای فسفاته از گوگرد آمریکایی استفاده میکنند؛ کودهایی که فسفر را تأمین میکنند. فسفر یکی از سه ماده مغذی اصلی مورد نیاز گیاهان است؛ دو مورد دیگر نیتروژن و پتاسیم هستند. باغبانهای خانگی مثل من آن را بهعنوان حرف P در فرمول N-P-K میشناسند.
از اواخر سال گذشته، چین صادرات کودهای فسفاته را متوقف کرد. سپس در ماه مارس، محدودیتهای خود را به انواع دیگری از کودها گسترش داد و از ماه مه نیز صادرات بخش عمدهای از اسید سولفوریک را متوقف کرد. مجموع این تعلیقها و محدودیتها احتمالاً تا ۴۰ میلیون تن متریک از صادرات کود چین را تحت تأثیر قرار داده است.
عمدتاً به دلیل اختلال در تولید نفت و ارسال محمولههای گوگرد از طریق تنگه هرمز، قیمت گوگرد به میزان قابلتوجهی افزایش یافته است. ادامه خرید گوگرد از سوی چین، همزمان با ممنوعیت صادرات کود، تنها در همین سال موجب دو برابر شدن قیمت گوگرد شده است.
بخش قابلتوجهی از گوگرد جهان بهعنوان محصول جانبی پالایش نفت و فرآوری گاز طبیعی به دست میآید. سپس این گوگرد به اسید سولفوریک تبدیل میشود؛ اسیدی که با سنگ فسفات استخراجشده واکنش میدهد و اسید فسفریک تولید میکند؛ مادهای که برای ساخت کودهای فسفاته به کار میرود.
شرکت دولتی چینی گروه یونتیانهوا، یکی از بزرگترین تولیدکنندگان کودهای فسفاته چین، به گوگرد وابسته است؛ همان ماده اولیهای که در بازار جهانی معامله میشود و چین آن را از شرکتهای آمریکایی خریداری میکند. با این حال، محدودیتهای پکن مانع از آن میشود که یونتیانهوا و دیگر تولیدکنندگان چینی کود فسفاته خود را صادر کنند.
چین از دسترسی به یک بازار جهانی باز برای مواد اولیه سود میبرد، اما همزمان همین دسترسی به بازار را از خریداران کودهای نهایی خود سلب میکند.
حتی در یک بازار عادی نیز چنین رفتاری میتواند این ظرفیت را داشته باشد که هزینه کود برای کشاورزان آمریکایی را مختل و افزایش دهد. اما وقتی چنین اقدامی از سوی یکی از رقبای اصلی آمریکا، به زیان تولیدکنندگان و کشاورزان آمریکایی و در جریان یک کمبود عرضه ناشی از اقدام متحدان چین انجام میشود، به نمونهای کلاسیک از تهدید علیه امنیت غذایی ملی تبدیل میشود.
ما میتوانیم ــ و باید ــ طرفدار تجارت آزاد باشیم. اما تجارت آزاد نمیتواند به این معنا باشد که به شرکتهای دولتی چینی اجازه دهیم مواد اولیه حیاتی را از تأمینکنندگان آمریکایی خریداری کنند، در حالی که پکن مانع از خرید کود حاصل از آن مواد اولیه توسط کشاورزان آمریکایی میشود. ما باید زمین بازی را همسطح کنیم و شرایط رقابت عادلانهتری ایجاد کنیم.
دولت ترامپ در ترویج تولید داخلی نفت و گاز طبیعی اقدام درستی انجام میدهد. گاز طبیعی یکی از نهادههای حیاتی برای تولید کودهای نیتروژنه است، در حالی که پالایش نفت و فرآوری گاز نیز بخش قابلتوجهی از گوگرد مورد نیاز برای تولید کودهای فسفاته را تأمین میکند. امنیت انرژی و امنیت غذایی از یکدیگر جداییناپذیرند.
اگر از قیمت بنزین در پمپبنزینها به دلیل اقدامات ایران ناراضی هستید، قطعاً از قیمت مواد غذایی در فروشگاهها که در نتیجه بهرهبرداری چین از درگیریهای جهانی و سیاستهای تجاری این کشور افزایش مییابد، نیز خشنود نخواهید بود.
متیو بیگین، تحلیلگر ارشد کالاهای اساسی در مؤسسه BMI، امسال به رویترز گفت: «چین بهجای اینکه در زمان کمبود عرضه به کمک بازار بیاید، عرضه را محدود میکند. ... محدودیتهای صادراتی به دلیل توازن فشرده عرضه و تقاضا در داخل چین وجود دارند؛ آنها امنیت داخلی خود را در اولویت قرار میدهند و بازار داخلیشان را از شوکهای قیمتی مصون نگه میدارند.»
کاخ سفید باید در برابر چین موضع سختگیرانهتری اتخاذ کند و زنجیره تأمین داخلی کودهای کشاورزی را تقویت کند تا آسیبپذیری آمریکا در برابر محور روسیه، چین و ایران کاهش یابد.
نیویورکتایمز نوشت: رئیسجمهور برای پیروزی در انتخابات ۲۰۲۴ وعده داده بود مسیر اقتصادی کشور را اصلاح کند. اما تقریباً دو سال بعد، سیاستهای او این مبارزه را دشوارتر کردهاند. در طول هفته گذشته، مجموعهای از گزارشها و شاخصهای نگرانکننده اقتصادی برای دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، منتشر شده است.
به گزارش انتخاب، در ادامه این مطلب آمده: در نزدیک به دو سالی که از قطعی شدن بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید میگذرد، اقتصاد آمریکا تحت فشار شدیدی قرار گرفته و خانوادهها و کسبوکارها ناچار شدهاند پیامدهای پرهزینه درگیریهای مستمر جهانی و افزایش سرسامآور بدهی دولت را تحمل کنند.
این نارضایتی مالی در میان رأیدهندگانی که از همهگیری کرونا خسته شده بودند، یکی از عواملی بود که در سال ۲۰۲۴ به قدرت گرفتن دوباره ترامپ و جمهوریخواهان کمک کرد و به آنها یک اکثریت غیرمعمول و بسیار قدرتمند در دولت داد. آنها وعده داده بودند از این قدرت برای مقابله با معضل تورم و کاهش هزینههای بیرویه دولت استفاده کنند؛ هزینههایی که از نظر آنها ریشه اصلی مشکل بودند.
اما اقدامات ترامپ در دولت، این وعدهها را پیچیده کرده و حتی آنها را زیر سؤال برده است. با تنها دو ماه باقیمانده تا انتخابات میاندورهای، برخی از سیاستهای او وضعیت اقتصادی را برای همان مردمی که وعده کمک به آنها را داده بود، طولانیتر یا بدتر کردهاند.
ماجرا با یک جنگ تجاری سنگین و جهانی آغاز شد؛ جنگی که تلاش طولانیمدت آمریکا برای پایین آوردن هزینههای زندگی در سالهای پس از همهگیری را دشوارتر کرد. این هفته، رئیسجمهور این حمله تجاری را تشدید کرد و بار دیگر کانادا را هدف قرار داد؛ اقدامی که به آغاز یک جنگ تعرفهای تلافیجویانه پرهزینه منجر شد و میتواند قیمتها را برای آمریکاییها افزایش دهد.
از سوی دیگر، جنگ با ایران نیز هنوز هیچ نشانهای از پایان ندارد. این درگیری که روز جمعه ششمین ماه خود را پشت سر گذاشت، همچنان قیمت بنزین را در سطوح بسیار بالا نگه داشته است. هزینههای مداخله نظامی مستمر ترامپ نیز مشکلات مالی دولت را تشدید کرده و به افزایش بدهی آمریکا به بیش از ۴۰ تریلیون دلار کمک کرده است. این تحول بازار اوراق قرضه را دچار تلاطم کرده؛ مسئلهای که مستقیماً بر وضعیت مالی آمریکاییها تأثیر گذاشته و مهمتر از همه، هزینه استقراض، از جمله وامهای مسکن، را افزایش داده است.
رئیسجمهور همچنان تأکید میکند که دولت او به خانوادهها و کسبوکارها کمک کرده و اشتباهات رئیسجمهور پیشین، جوزف آر. بایدن جونیور، را اصلاح کرده است. اما نظرسنجیها بهطور فزایندهای نشان میدهند که رأیدهندگان از درخواستهای ترامپ برای صبر کردن تا زمان اجرای کامل برنامههایش خسته شدهاند. به نظر میرسد انتخابات میاندورهای به یک همهپرسی درباره اعتبار ترامپ در زمینه اقتصاد تبدیل شود؛ اقتصادی که یکی از مهمترین عوامل صعود سیاسی او بوده است.
اولو سونولا، رئیس بخش اقتصاد آمریکا در مؤسسه رتبهبندی فیچ، وضعیت ناشی از تداوم قیمتهای بالا در آمریکا را «مرگ بر اثر هزاران زخم» توصیف کرد.
او به مجموعهای از عوامل، از جنگ گرفته تا تعرفهها، اشاره کرد که طی سال گذشته آشکار شدهاند. به گفته سونولا، این تحولات تورم را تشدید کردهاند و، از همه مهمتر، انتظارات مصرفکنندگان درباره وضعیت اقتصاد را نیز تیرهتر کردهاند.
او گفت: «این چکهچکه، هفته به هفته و ماه به ماه، اثر خودش را میگذارد.»
برای ترامپ، اهمیت این مسئله در مجموعهای از شاخصهای اقتصادی نگرانکننده که طی هفتههای اخیر منتشر شدهاند، کاملاً آشکار است. یکی از آنها شاخص مهم تورم بود که روز چهارشنبه منتشر شد و نشان داد قیمتها در ماه ژوئیه نسبت به یک سال قبل ۳.۷ درصد افزایش یافتهاند. این دقیقاً همان نرخ سالانهشدهای بود که در ماه ژوئن ثبت شده بود و نشان میداد فشارهای قیمتی در سطحی بسیار بالاتر از هدف فدرال رزرو گیر کردهاند.
اقتصاد در حال رشد است، بخش تولید روندی صعودی دارد و بازار کار همچنان باثبات مانده است. این نقاط مثبت همزمان با موجی از سرمایهگذاریهای جدید در حوزه هوش مصنوعی رخ دادهاند؛ سرمایهگذاریهایی که به ثبت رکوردهایی در بازارهای مالی منجر شده و احتمال رونق اقتصادی را در صورت تثبیت و گسترش واقعی این فناوری افزایش دادهاند.
اما گریگوری داکو، اقتصاددان ارشد مؤسسه EY-Parthenon، گفت برخی از دادهها در عین حال تصویری از «اقتصادی که میتوانست وجود داشته باشد» ارائه میکنند.
او در یادداشتی پژوهشی در این هفته نوشت که اگر مجموعهای از شوکهای اخیر ــ که عمدتاً ناشی از سیاستگذاری بودهاند ــ رخ نمیداد، آمریکا ممکن بود شاهد رشد قویتر و بهبودهای اقتصادی بیشتری باشد.
یکی از این شوکها شنبه گذشته رخ داد؛ زمانی که ترامپ رسماً تعرفههای جدیدی را بر بخشی از واردات از کانادا اعمال کرد و سپس تهدید کرد تعرفههای سنگینتری بر صنعت خودروسازی این کشور وضع خواهد کرد. کانادا نیز بعدتر اقدامات تلافیجویانهای را آغاز کرد و این مناقشه یادآور روزهای پرتنش آغاز جنگ تجاری جهانی ترامپ بود؛ جنگی که متحدان و رقبای آمریکا را به یک اندازه دچار آشفتگی کرده بود.
تعرفهها در واقع مالیات بر واردات هستند؛ بنابراین، مانند گذشته، اقدامات رئیسجمهور ظاهراً قرار است به مصرفکنندگان آمریکایی که کالاهای کانادایی خریداری میکنند، فشار وارد کند.
در یک برآورد، آزمایشگاه بودجه ییل، یک نهاد غیرحزبی، اوایل همین ماه پیشبینی کرد که تعرفههای جدید ترامپ بهطور متوسط حدود ۱۱۰۰ دلار هزینه اضافی سالانه به خانوارهای آمریکایی تحمیل خواهد کرد.
اما هنگامی که روز پنجشنبه از ترامپ درباره احتمال افزایش قیمتها پرسیده شد، او ادعا کرد تعرفههایش علیه کانادا «برای ما بسیار خوب» خواهند بود.
سارا هاوس، اقتصاددان ارشد بانک ولز فارگو، در نهایت پیشبینی کرد که تورم ممکن است سال را در حدود ۳.۵ درصد به پایان برساند.
او گفت این رقم بسیار بالاتر از چیزی است که برخی کارشناسان در ابتدای سال ۲۰۲۶ انتظار داشتند؛ زمانی که پیشبینیهای خوشبینانهتری وجود داشت، پیش از آنکه مجموعهای از عوامل ــ از رشد هوش مصنوعی گرفته تا تصمیمهای سیاستگذاران در واشنگتن ــ این چشمانداز را تغییر دهند.
هاوس توضیح داد: «میان چیزی که مصرفکنندگان دریافت میکنند» و «سرعتی که پول از در بیرون میرود، شکاف بزرگی وجود دارد.»
کریستوفر فلان، رئیس جدید شورای مشاوران اقتصادی کاخ سفید، در بیانیهای گفت انتظارات بلندمدت درباره تورم «از آغاز دولت در سطحی مهارشده و بدون تغییر باقی مانده است.»
اما عدم قطعیت ناشی از سیاستهای ترامپ، کار را برای فدرال رزرو دشوار کرده است. سیاستگذاران این نهاد نسبت به تورم نگرانتر شدهاند، اما دستکم فعلاً از افزایش نرخ بهره برای مهار آن خودداری کردهاند.
بانک مرکزی آمریکا بهویژه به دلیل جنگ ترامپ با ایران تحت فشار قرار گرفته است؛ جنگی که باعث افزایش قیمت سوخت در سراسر جهان شده است.
ترامپ در یک مراسم اخیر در کاخ سفید گفت: «حالا، وقتی ما اعداد خوبی اعلام میکنیم ــ که دائماً این کار را انجام میدهیم ــ آنها مدام نرخهای بهره را بالا میبرند، چون خیلی از تورم میترسند. و نباید بترسند. آنها باید اجازه دهند نرخهای بهره پایین بیاید.»
برای ترامپ، تصمیم فدرال رزرو اهمیت زیادی دارد. رئیسجمهور همزمان با تحت فشار قرار دادن این نهاد درباره سیاست پولی، آشکارا گفته است که میخواهد هزینه استقراض کاهش یابد تا خود دولت نیز بتواند با هزینه کمتری وام بگیرد.
این درخواستها در حالی مطرح شدهاند که یک نقطه عطف نگرانکننده رقم خورده است: بدهی ملی آمریکا از ۴۰ تریلیون دلار عبور کرده است؛ رقمی که اکنون بسیار سریعتر از کل تولید اقتصادی کشور در یک سال افزایش یافته است.
این شکاف عظیم نشان میدهد ترامپ و متحدان جمهوریخواهش، برخلاف وعدههایشان به رأیدهندگان در دو سال قبل، تا چه اندازه نتوانستهاند هزینههای دولت را کاهش دهند.
جسیکا ریدل، پژوهشگر بودجه و مالیات در مؤسسه بروکینگز و دستیار سابق یک سناتور جمهوریخواه، گفت: «همهاش حرف است.»
ریدل به وعدههای ترامپ برای حذف کامل بدهی اشاره کرد؛ هدفی که بسیاری آن را غیرواقعبینانه میدانستند.
ریدل افزود: «جمهوریخواهان همیشه میگویند: "کنترل دولت را به ما بدهید تا هزینهها را بهشدت کاهش دهیم." آنها کنترل دولت را در اختیار دارند و دیگر هیچ بهانهای برایشان باقی نمانده است.»
کاهش هزینهها متوقف مانده است
کنگره تحت کنترل جمهوریخواهان بارها عمیقترین کاهشهایی را که ترامپ در پیشنهادهای بودجهای خود ارائه کرده بود، رد کرده است.
در همین روند، خود رئیسجمهور نیز بر مشکلات افزوده است. او امسال برای افزایش چشمگیر بودجه نظامی تلاش کرده؛ اقدامی که به بدهی دولت اضافه خواهد کرد.
این مسئله علاوه بر بسته کاهش مالیاتی است که سال گذشته تصویب شد؛ بستهای که ممکن است فعالیت اقتصادی را تحریک کند، اما در عین حال میتواند طی یک دهه آینده تریلیونها دلار برای کشور هزینه داشته باشد.
در غیر این صورت، تلاشهای ترامپ برای کاهش هزینهها عمدتاً به اقدامات یکجانبه برای حذف هزینههایی محدود شده که دولت آنها را اتلاف منابع میداند؛ اقداماتی که اغلب از سوی دادگاههای فدرال متوقف شدهاند.
دانیل کوالسکی، کارشناس سیاست بودجه در بنیاد هریتیج، یک اندیشکده محافظهکار، گفت: «فکر میکنم آنها با اهرمهایی که در اختیار دولت است، هر کاری را که بتوانند انجام میدهند. اما جایی میرسد که برای پیش رفتن به کمک قوه مقننه نیاز دارید و این کمک تاکنون اتفاق نیفتاده است.»
با این حال، دو سال انفعال در واشنگتن بازار والاستریت را متزلزل کرده است.
افزایش بازده اوراق قرضه در سراسر اقتصاد بازتاب پیدا کرده، زیرا هزینه استقراض مصرفکنندگان ارتباط نزدیکی با روند اوراق قرضه ۱۰ساله دولت آمریکا دارد.
در واکنش به این وضعیت، اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، در این ماه اقدامی کمسابقه انجام داد و برای خرید مقدار بیشتری از اوراق قرضه دولتی اقدام کرد؛ هرچند این اقدام تنها تأثیری موقت داشت.
بسنت همچنین وعده داد یک نقشه راه کامل برای «تثبیت مالی» ارائه کند تا هزینههای دولت مهار شوند، اما هیچ جزئیاتی درباره این برنامهها ارائه نکرد.
این وعده یادآور وعدههای جسورانه بسنت در ابتدای دوره ریاستجمهوری ترامپ بود؛ زمانی که او وعده داده بود کسری بودجه کشور را به ۳ درصد تولید ناخالص داخلی کاهش دهد؛ هدفی که همچنان فاصله زیادی با آن وجود دارد.
با این حال، وزیر خزانهداری همچنان تأکید کرده که دولت ترامپ در مسیر تحقق هدف خود قرار دارد و در نهایت به آن خواهد رسید.
او در گفتوگو با شبکه نیوزمکس گفت: «ما در حال ایجاد داراییهای مولد برای رشد آینده هستیم؛ داراییهایی که در تمام سالهای آینده مالیات ایجاد خواهند کرد. بنابراین من به این مسئله بیشتر شبیه کشیدن زه یک تیرکمان نگاه میکنم؛ یعنی ایجاد مقدار زیادی انرژی بالقوه که بعداً به انرژی جنبشی تبدیل میشود.»
رهبر شهید در پیامی به مناسبت هفته وحدت تأکید کردند: هر فردی در هر جایگاهی، هر کاری که به تفرقه بین مسلمانان بینجامد را صورت دهد و در جامعهی مسلمین تنازع ایجاد کند، دانسته یا نادانسته و خواسته یا ناخواسته، مقصود دشمنان اسلام را سامان داده است.
دیلی بیست نوشت: ظاهراً رئیسجمهور دیگر برای پیروزی در جنگ با ایران صرفاً از طریق نیروی نظامی، روی وزیر دفاع حساب نمیکند.
به گزارش انتخاب، دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، ظاهراً بهطور بیسروصدا امیدهای خود برای حلوفصل درگیری با ایران را به جای پیت هگست، وزیر دفاع، به وزیر خزانهداری سپرده است؛ چراکه هگست بیش از پیش به حاشیه رانده میشود.
این موضوع بر اساس اظهارات منابع مطلع است که روز شنبه توسط دیلی میل نقل شدهاند. این روزنامه از یک تغییر ظریف در حلقه نزدیک به رئیسجمهور ۸۰ ساله آمریکا در رابطه با جلسات توجیهی «اتاق وضعیت» درباره جنگ خبر داده است؛ جنگی که اکنون وارد هفتمین ماه خود شده است.
هگست همچنان بهطور منظم درباره جنگ گزارش ارائه میکند؛ همانند ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح آمریکا، جیدی ونس، معاون رئیسجمهور، و مارکو روبیو، وزیر امور خارجه. اما یک منبع ناشناس مدعی شده است که در این جلسات، ترامپ اکنون توجه بیشتری به دیدگاههای اسکات بسنت، وزیر خزانهداری، نشان میدهد.
این منبع گفته است: «فضا تغییر کرده است.»
به گفته این منبع، دولت آمریکا به این نتیجه رسیده که «دیگر نمیتوانیم با کوبیدن و فشار نظامی آنها را وادار به امتیاز دادن کنیم.»
این منبع درباره تفاوت میان هگست و بسنت گفت: «یکی پتک است و دیگری تیغ جراحی.»
گزارش شده است که این تغییر رویکرد پس از آن رخ داد که ترامپ در اواخر ژوئیه، در نشستی در کمپ دیوید، با عصبانیت هگست را درباره کاهش ذخایر مهمات آمریکا مورد بازخواست قرار داد. ترامپ به وزیر دفاع گفته بود که تصور میکرد این مشکل «حل شده است»، اما ظاهراً چنین اتفاقی نیفتاده بود.
اوسوف هگست را درباره ادعاهای گذشتهاش در مورد جنگ ایران به چالش کشید
این وضعیت فاصله زیادی با ماه فوریه دارد؛ زمانی که ترامپ و هگست کاملاً هماهنگ با یکدیگر، آغاز جنگ با ایران را رقم زدند و بارها و بارها خود را پیروز معرفی کردند، بدون آنکه در واقع به پیروزی دست یافته باشند.
از آن زمان، وضعیت به یک بنبست ظاهراً حلنشدنی تبدیل شده است؛ بهطوری که حکومت ایران همچنان سرسختانه در برابر خواستههای ترامپ درباره برنامه هستهای خود و تنگه هرمز مقاومت میکند.
به نظر میرسد آمریکا حملات خود علیه ایران را متوقف کرده است؛ از ۲۹ ژوئیه تاکنون هیچ حملهای بهطور عمومی اعلام نشده است. در عوض، دولت آمریکا تلاش میکند با استفاده از فشارهای اقتصادی، ایران را وادار به تسلیم کند.
بسنت در شورای امنیت ملی آمریکا عضویت دارد و از اختیارات وزارت خزانهداری در زمینه تحریمها استفاده میکند تا درآمدهای نفتی حکومت ایران را تحت فشار قرار دهد و میلیاردها دلار از سود آن را مختل کند.
کاخ سفید بلافاصله به درخواست برای اظهارنظر پاسخ نداد، اما به دیلی میل اعلام کرد که وزرا در برابر ترامپ از جایگاه برابری برخوردارند.
یک مقام کاخ سفید گفت: «وزیر بسنت در تمام طول این درگیری درگیر موضوع بوده است و وزیر هگست نیز همچنان نقش بسیار پررنگی خواهد داشت.»
شبکه ۱۲ اسرائیل گزارش داد: سازمان امنیت داخلی اسرائیل (شینبت) تأیید کرده است که یائیر نتانیاهو، پسر بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، پس از آنکه مقامها تهدیدی جدی علیه جان او شناسایی کردند، بهطور فوری به اسرائیل بازگردانده شد.
به گزارش انتخاب، بر اساس این گزارش، یائیر نتانیاهو در دسامبر ۲۰۲۵، زمانی که در فلوریدا زندگی میکرد، هدف یک طرح ادعایی ترور از سوی ایران قرار گرفته بود.
شینبت بهطور موقت شماری از مأموران حفاظت از اسحاق هرتزوگ، رئیسجمهور اسرائیل، را که در آن زمان در نیویورک حضور داشت، مأمور کرد به میامی بروند تا در انتقال یائیر نتانیاهو به اسرائیل کمک کنند.
حدادعادل توضیحاتی در خصوص پیام رهبر انقلاب درباره مذاکرات و خطاب به افرادی که قصد دارند مذاکرات را غلط جلوه دهند ارائه داد.
بخشهایی از اظهارات وی در گفتگوی ویژه خبری به شرح زیر است:
یک عده ای چیزی مینویسند و در میدان سعی میکنند جلو دوربین بگیرند که مذاکره نباید بشود و مذاکره خیانت است.
رهبری میگویند این غلط است، این دوگانگی موهن است، یعنی هم مذاکره در جای خودش لازم است، هم آماده جنگ باشیم.
یک عده بگویند سازش کنیم و یک عده بگویند جنگ کنیم دو دسته شوند این حرفها نیست، ملت باید ید واحد باشند و حول محور رهبری وحدت را حفظ کنند.
