فایننشال تایمز نوشت: نرخهای حملونقل دریایی همچنان در سطوح بیسابقه بالا هستند، در حالی که قیمت نفت در پی مذاکرات ایران و عمان برای بازگشایی تنگه هرمز کاهش یافته است.
به گزارش انتخاب، رئیس یک شرکت کشتیرانی میگوید «جنگ ایران در حال نزدیک شدن به بنبستِ شبیه جنگ اوکراین است».
به گفته مدیرعامل یک شرکت دانمارکی حملونقل نفتکش، بازارها خطر طولانی شدن جنگ ایران و تبدیل آن به یک بنبست فرسایشی را دستکم گرفتهاند؛ بهگونهای که ادامه بنبست برای ماهها یا حتی سالها، محتملتر از دستیابی سریع به یک راهحل است.
یاکوب ملدگارد، مدیرعامل شرکت نفتکشرانی دانمارکی Torm، وضعیت خلیج فارس را با جنگ روسیه در اوکراین مقایسه کرد و گفت بازارها بار دیگر خیلی زود فرض کردهاند که فشارهای اقتصادی ناشی از جنگ، دو طرف را مجبور خواهد کرد به یک راهحل برسند.
او گفت: «در سال ۲۰۲۲، بسیاری از مردم، بهویژه در آمریکا، در شش ماه نخست میگفتند جنگ اوکراین خیلی زود متوقف خواهد شد، چون ادامه آن منطقی نیست و برای اروپا ناکارآمد است که انرژی را از روسیه دریافت نکند. اما مشخصاً مردم مدت زمانی را که آن وضعیت میتوانست ادامه پیدا کند، اشتباه ارزیابی کردند.»
این هفته، قیمت نفت به دلیل مذاکرات ایران و عمان برای ازسرگیری کشتیرانی از طریق تنگه هرمز کاهش یافته است؛ این در حالی است که آمریکا تهران را به اعمال تحریمهای شدیدتر تهدید میکند. با این حال، نرخ حملونقل دریایی میان خاورمیانه و چین همچنان در سطوح بیسابقه بالا قرار دارد.
ملدگارد گفت: «در حال حاضر محتملترین سناریو این است که ترامپ و دولت آمریکا راهحل دیگری جز ادامه دادن این وضعیت ندارند.»
او افزود: «رهبران کشورهای خلیج فارس متوجه شدهاند که باید خود را برای یک وضعیت طولانیمدت آماده کنند؛ وضعیتی که نه چند روز یا چند هفته، بلکه ماهها یا سالها ادامه داشته باشد.»
او همچنین گفت: «با توجه به نحوه عملکرد آمریکا، تصور اینکه جهان در آینده قابل پیشبینی به شرایطی که ۱۰ سال پیش داشت بازگردد، یک رؤیاپردازی است. من دوست دارم چنین اتفاقی بیفتد، اما آن را واقعبینانه نمیدانم.»
این اظهارات همزمان با انتشار گزارش مالی شرکت Torm مطرح شد. این شرکت که حدود ۱۰۰ نفتکش برای حمل بنزین، گازوئیل و دیگر فرآوردههای نفتی دارد، در سهماهه دوم سال ۳۳۸ میلیون دلار سود خالص ثبت کرد؛ رقمی که تقریباً شش برابر سود مدت مشابه سال قبل است. علت اصلی این افزایش، جهش نرخهای حملونقل دریایی پس از آغاز درگیری عنوان شده است.
کشورهای خلیج فارس در حال افزایش ناوگان نفتکشهای خود
کشورهای حاشیه خلیج فارس شروع به گسترش ناوگان نفتکشهای خود کردهاند تا شرکتهای ملی نفت آنها بتوانند، علیرغم حملات ایران، همچنان نفت خام و فرآوردههای نفتی را از طریق تنگه هرمز جابهجا کنند.
ملدگارد گفت: «صاحبان کشتیهایی مثل من، هر روز صبح به خودم در آینه نگاه میکنم و از خودم میپرسم آیا احساس میکنم برای ملوانانم امن است؟ و پاسخ من نه است.»
او ادامه داد: «اما برای یک شرکت ملی نفت وضعیت متفاوت است. آنها در سطح راهبردی تصمیم گرفتهاند که اجازه ندهند ایران برای آنها تعیین تکلیف کند و این مسئله برایشان جنبه حیاتی دارد.»
به گفته ملدگارد، حفظ حجم صادرات پیش از جنگ از طریق تنگه هرمز در چنین شرایطی مستلزم استفاده از تعداد بسیار بیشتری کشتی خواهد بود، زیرا کشتیها با کارایی بسیار پایینتری مورد استفاده قرار میگیرند.
او برآورد کرد که برای این منظور ممکن است به دو برابر تعداد نفتکشهای غولپیکر حمل نفت خام و سه برابر تعداد نفتکشهای بزرگ حمل فرآوردههای پالایششده نیاز باشد.
با این حال، او گفت این «خرید گسترده» نفتکشها توسط کشورهای خلیج فارس عمدتاً واکنشی به یک مشکل منطقهای است و بعید است ساختار بازار جهانی نفتکشها را بهطور اساسی دگرگون کند.
ملدگارد در پایان گفت: «آنچه در این سناریو در حال تغییر است، این است که ناکارآمدی [در استفاده از کشتیها] کاملاً پایدار شده است.»
