الجزیره نوشت: یک استاد حلوفصل منازعات بینالمللی گفت: نشانههایی از «پویایی بیشتر» در مسیر میانجیگریها بین ایران و آمریکا وجود دارد.
به گزارش انتخاب، محمد الشرقاوی، استاد حلوفصل منازعات بینالمللی، در تحلیلی درباره تحولات پرونده ایران و آمریکا و همزمان با مطرح شدن سخنان تهران درباره دیپلماسی و ادامه فشار اقتصادی آمریکا، گفت که «بخشی از تحرکات بار دیگر به مسیر مذاکرات بازمیگردد»؛ اما تأکید کرد که این به معنای آن نیست که دو طرف «از مرحله ابراز علاقه به دیپلماسی عبور کردهاند» یا از «صرفاً مدیریت درگیری» به سمت جستوجوی جدی برای حلوفصل آن حرکت کردهاند.
الشرقاوی توضیح داد که نشانههایی از «پویایی بیشتر» در مسیر میانجیگریها وجود دارد و به نقش میانجی پاکستانی و سفر قریبالوقوع نخستوزیر قطر به تهران اشاره کرد. او تأکید کرد که اسلامآباد و دوحه ضرورت حفظ، «ولو در حداقل ممکن، روح مذاکرات» را کنار نگذاشتهاند.
با این حال، الشرقاوی خاطرنشان کرد که تمایل میانجیها الزاماً به معنای پاسخ مثبت دو طرف نیست و گفت: «ما همچنان در مرحله شروط و شروط متقابل هستیم.» او افزود که مذاکرات همچنان غیرمستقیم است و «فاصله» یا «شکاف موجود میان کاخ سفید و تهران» همچنان پابرجاست.
او معتقد است آنچه لازم است، بستری برای تعامل مستقیم میان هیئتهای ایرانی و آمریکایی است که زمینه را برای یک «مبادله واقعی» فراهم کند؛ آن هم در چارچوب مناقشه بر سر سرنوشت تنگه هرمز، بهگونهای که دو طرف گامها و امتیازاتی را با یکدیگر مبادله کنند.
او برای توضیح این موضوع گفت: «من محاصره دریایی را از روی تو برمیدارم، تو در مقابل فلان مورد را آزاد میکنی.»
الشرقاوی معتقد است مسئله به «معامله امتیازات در برابر دستاوردها» نیاز دارد؛ در غیر این صورت، تجربههای اسلامآباد، سوئیس و دوحه ممکن است تکرار شود.
