آیا تا به حال فکر کردهاید که خوردن انار ممکن است به درمان نارسایی قلبی کمک کند؟ پژوهشگران دریافتهاند ترکیبی که پس از مصرف انار و برخی مواد غذایی دیگر در بدن تولید میشود، ممکن است عملکرد قلب را بهبود دهد. در ادامه جزئیات این پژوهش را میخوانید.
به گزارش انتخاب و به نقل از انلی مای هلث؛ بر اساس پژوهش جدیدی که توسط پژوهشگران کینگز کالج لندن انجام شده، ترکیبی به نام «اورولیتین A» که پس از مصرف مواد غذایی مانند انار، گردو و برخی انواع توتها در بدن تولید میشود، ممکن است رویکرد جدیدی برای درمان نوعی از نارسایی قلبی به نام «نارسایی قلبی با کسر جهشی حفظشده» یا HFpEF ارائه دهد.
در مدلهای آزمایشگاهی، اورولیتین A توانست برخی شاخصهای عملکرد قلب را تا ۸۰ درصد بهبود دهد. پژوهشگران همچنین دریافتند که این ترکیب میزان فیبروز یا ایجاد بافت اسکار در قلب و بزرگشدن بافت قلب را کاهش میدهد. این یافتهها ممکن است در آینده به توسعه درمانهای جدید برای نوعی از نارسایی قلبی که همچنان درمان آن دشوار است، کمک کنند.
نارسایی قلبی با کسر جهشی حفظشده چیست؟
HFpEF نوعی نارسایی قلبی است که در آن توانایی قلب برای پمپاژ خون، یعنی کسر جهشی، نسبتاً حفظ میشود. مشکل اصلی این است که عضله قلب سفت میشود و نمیتواند بهدرستی شل شود و از خون پر شود.
این وضعیت میتواند علائمی مانند تنگی نفس، خستگی و کاهش توانایی انجام فعالیتهای ورزشی ایجاد کند. درمان آن نیز میتواند دشوار باشد، زیرا در مقایسه با برخی انواع دیگر نارسایی قلبی، گزینههای درمانی هدفمند کمتری برای آن وجود دارد.
اورولیتین A چیست؟
اورولیتین A مادهای نیست که مستقیماً به مقدار قابلتوجه در خود انار وجود داشته باشد. بلکه زمانی تولید میشود که برخی ترکیبات موجود در مواد غذایی، از جمله انار و گردو، توسط باکتریهای روده تجزیه و پردازش شوند.
نکته مهم این است که بدن همه افراد پس از مصرف این مواد غذایی مقدار یکسانی اورولیتین A تولید نمیکند؛ زیرا تبدیل این ترکیبات تا حدی به نوع و ترکیب میکروبیوم روده هر فرد بستگی دارد.
پژوهشگران پیش از این نیز به دلیل ارتباط احتمالی اورولیتین A با سالمندی سالم و عملکرد میتوکندریها به این ترکیب علاقهمند بودهاند. میتوکندریها نقش مهمی در تولید انرژی مورد نیاز سلولها دارند.
این ترکیب چه تأثیری بر قلب داشت؟
در مدلهای حیوانی مبتلا به HFpEF، پژوهشگران دریافتند که اورولیتین A در مقایسه با مدلهای درماننشده، برخی شاخصهای عملکرد قلب را تا ۸۰ درصد بهبود داد.
آزمایشهای آزمایشگاهی نشان دادند که این ترکیب ممکن است به بافت قلب کمک کند تا مؤثرتر شل شود. همچنین اورولیتین A میزان فیبروز، یعنی ایجاد بافت اسکار و آسیبدیده در قلب، را کاهش داد و از بزرگشدن سلولهای عضله قلب جلوگیری کرد. این تغییرات با ایجاد و پیشرفت اختلال عملکرد قلب ارتباط دارند.
پژوهشگران همچنین یک سازوکار احتمالی مرتبط با پروتئینی به نام PKG1α شناسایی کردند. این پروتئین در عملکرد عروق خونی و شلشدن عضله قلب نقش دارد.
پژوهشگران بافت قلب انسان را نیز آزمایش کردند
یافتههای این پژوهش فقط به آزمایشهای حیوانی محدود نبود. دانشمندان اورولیتین A را روی بافت مهندسیشده قلب انسان که با استفاده از سلولهای بنیادی انسانی ایجاد شده بود نیز آزمایش کردند. این مدل آزمایشگاهی برای بازسازی برخی ویژگیهای مهم عضله قلب انسان طراحی شده بود.
این ترکیب توانایی بافت قلب را برای شلشدن بهطور قابلتوجهی بهبود داد. این نتیجه نشان میدهد مسیر زیستی شناساییشده در آزمایشها ممکن است در عملکرد قلب انسان نیز نقش داشته باشد. با این حال، این یافته همچنان در حد شواهد آزمایشگاهی است و هنوز ثابت نمیکند که این ترکیب در افراد مبتلا به HFpEF نیز مؤثر خواهد بود.
آیا خوردن انار میتواند نارسایی قلبی را درمان کند؟
خیر. این یافتهها به هیچ عنوان به این معنا نیستند که خوردن انار میتواند از نارسایی قلبی پیشگیری کند، آن را معکوس کند یا به درمان آن بپردازد.
اگرچه بدن پس از مصرف برخی مواد غذایی میتواند اورولیتین A تولید کند، میزان تولید آن در افراد مختلف متفاوت است. همچنین در حال حاضر شواهد کافی برای توصیه انار بهعنوان یک درمان برای HFpEF وجود ندارد.
انار همچنان میتواند بخشی از یک رژیم غذایی متعادل باشد، اما نباید جایگزین داروهای تجویزشده برای قلب یا مراقبتهای پزشکی شود.
جمعبندی
اورولیتین A ترکیبی است که میتواند پس از مصرف مواد غذایی مانند انار در بدن تولید شود و در این پژوهش توانست برخی شاخصهای عملکرد قلب را تا ۸۰ درصد بهبود دهد. این ترکیب همچنین ممکن است به کاهش ایجاد بافت اسکار در قلب و بهبود توانایی شلشدن بافت قلب کمک کند.
با این حال، این یافتهها هنوز در مراحل اولیه هستند و به هیچ وجه نشان نمیدهند که انار یا اورولیتین A در حال حاضر میتواند نارسایی قلبی را درمان کند. برای مشخص شدن تأثیر این ترکیب در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی، به مطالعات انسانی بیشتری نیاز است.
