مهر: بیماران مبتلا به سرطان اغلب از «مغز شیمی درمانی شده»(مه مغزی) صحبت میکنند که در برخی افراد هنگام شیمیدرمانی رخ میدهد.
به نقل از هلث دی نیوز، یک مطالعه جدید نشان میدهد که ورزش ممکن است به خنثی کردن مغز شیمیدرمانیشده کمک کند و به افراد مبتلا به سرطان کمک کند تا از نظر ذهنی هوشیار بمانند و بتوانند کارهای روزانه خود را بهتر انجام دهند.
محققان گزارش دادند بیمارانی که از یک برنامه ورزشی ویژه پیروی میکنند، در طول دورههای دو هفتهای شیمیدرمانی، مغز شیمیدرمانیشده کمتری داشتند.
«کارن موستین»، محقق ارشد در موسسه سرطان ویلموت در مرکز پزشکی دانشگاه روچستر، در یک بیانیه خبری گفت: «این بدان معناست که یک برنامه ورزشی ایمن و ساده میتواند بخش مهمی از مراقبتهای حمایتی برای افرادی باشد که شیمیدرمانی میشوند.»
برای مطالعه جدید، محققان ۶۸۷ بیمار دریافتکننده مراقبتهای سرطانی در سراسر ایالات متحده را استخدام کردند. همه برای اولین بار شیمیدرمانی دریافت میکردند و سرطان پیشرفته نداشتند.
نیمی از آنها به طور تصادفی برای شرکت در یک برنامه ورزشی خانگی شش هفتهای انتخاب شدند که شامل پیادهروی و تمرینات ساده با کش مقاومتی بود. بقیه طبق معمول در شیمیدرمانی شرکت کردند، بدون هیچ ورزش توصیهشدهای.
نتایج نشان داد بیمارانی که ورزش میکردند، در طول دوره شیمیدرمانی خود، به طور قابل توجهی کمتر دچار مه مغزی و خستگی ذهنی شدند.
آنها همچنین توانستند در طول شیمیدرمانی پیادهروی روزانه خود را حفظ کنند، در حالی که افرادی که بخشی از برنامه ورزشی نبودند، پیادهروی خود را ۵۳ درصد کاهش دادند.
«پو-جو لین»، محقق همکار و استادیار تحقیقاتی در ویلموت، در یک بیانیه خبری گفت: «نکته قابل توجه این بود که بدون یک برنامه ورزشی ساختارمند، بیمارانی که شیمیدرمانی دریافت میکنند، اغلب پیادهروی روزانه خود را به نصف کاهش میدهند و افزایش قابل توجهی در مشکلات تفکر، حافظه و خستگی ذهنی را تجربه میکنند.»
لین گفت: «مداخلات غیردارویی، مانند ورزش، آموزش شناختی و ذهنآگاهی، برای مدیریت اختلال شناختی در طول شیمیدرمانی مهم هستند زیرا ایمن و در دسترس هستند و اغلب میتوانند با هزینه کم یا حتی در خانه انجام شوند و استفاده از آنها را برای بیماران در مقایسه با درمانهای گرانقیمت یا مبتنی بر کلینیک آسانتر میکنند.»
با این حال، محققان خاطرنشان کردند که یک دوره شیمیدرمانی دو هفتهای ممکن است «نقطه شیرین» برای بهبودی کافی برای بهرهمندی از ورزش باشد. به نظر نمیرسید بیمارانی که در دورههای سه و چهار هفتهای بودند، از پیادهروی و تمرینات مقاومتی سود زیادی ببرند.
