در فرصتی که برایم باقی مانده، گشتی در احمدآباد می‌زنم. آنقدر بزرگ نیست که بشود نام شهر روی آن گذاشت. آنقدر هم کوچک نیست که روستا باشد. اما مردم یک آدرس را خوب می‌شناسند؛ خانه دکترمصدق؛ حتی پسربچه‌های شیطانی که بی‌خیال روزهای گرم مرداد1393 وسط کوچه بازی می‌کنند.