رژیم غذایی و ورزش هر دو میتوانند بر طول عمر تأثیر بگذارند، اما تحقیقات نشان میدهند که این دو عامل، لزوماً مهمترین پیشبینیکننده طول عمر نیستند.
به گزارش انتخاب و به نقل از ساینس الرت؛ بر اساس مطالعهای که در مجله Sleep Advances منتشر شده، عامل دیگری ممکن است تأثیر بیشتری بر طول عمر داشته باشد: خواب کافی.
اگرچه پیش از این ارتباط خواب ناکافی با طیف گستردهای از مشکلات سلامتی مشخص شده بود، این پژوهش نشان داد که داشتن خواب کافی، ارتباط قویتری با طول عمر دارد؛ حتی قویتر از رژیم غذایی و ورزش، که هر دو از عوامل شناختهشده مؤثر بر افزایش طول عمر هستند.
پژوهشگران دانشگاه علوم و سلامت اورگن (OHSU) دادههای نظرسنجیهای مربوط به شهرستانهای مختلف آمریکا را که بین سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵ جمعآوری شده بود، بررسی کردند.
آنها میزان امید به زندگی را با مدت زمان خواب گزارششده از سوی افراد مقایسه کردند و کمتر از ۷ ساعت خواب در شب را بهعنوان خواب ناکافی در نظر گرفتند.
سپس عوامل دیگری را که میتوانند بر امید به زندگی تأثیر بگذارند، از جمله کمتحرکی، وضعیت اشتغال و سطح تحصیلات، نیز وارد تحلیل کردند.
حتی پس از در نظر گرفتن این عوامل، ارتباط میان خواب ناکافی و کاهش امید به زندگی همچنان از نظر آماری معنادار بود.
در مدل نخست، تنها سیگار کشیدن ارتباط قویتری با امید به زندگی نسبت به خواب ناکافی داشت. در مدل دوم که چاقی و دیابت نیز به عوامل مورد بررسی اضافه شدند، چاقی نیز ارتباط قویتری از خواب ناکافی با امید به زندگی نشان داد.
«انتظار نداشتم خواب ناکافی تا این اندازه ارتباط قویای با امید به زندگی داشته باشد.»
این را اندرو مکهیل، متخصص فیزیولوژی خواب در دانشگاه OHSU، گفت.
او افزود: «ما همیشه میدانستیم خواب مهم است، اما این پژوهش واقعاً اهمیت آن را پررنگتر میکند. افراد باید تا حد امکان تلاش کنند هر شب بین ۷ تا ۹ ساعت بخوابند.»
این مطالعه ثابت نمیکند کمخوابی مستقیماً عمر را کوتاه میکند
از آنجا که این پژوهش صرفاً مشاهدهای بوده، نمیتواند ثابت کند که خواب کمتر مستقیماً باعث کاهش چند ماه یا چند سال از عمر میشود.
چنین مطالعهای همچنین نمیتواند تعامل پیچیده میان خواب، رژیم غذایی و ورزش را بهطور کامل از هم تفکیک کند. با این حال، نتایج نشان میدهند که میزان خوابی که هر شب داریم، میتواند شاخص مهمی برای سلامت بلندمدت باشد.
خواب کافی تقریباً برای تمام جنبههای سلامت ما ضروری است. برای مثال، حتی از دست دادن یک شب خواب میتواند بر مدارهای مغزی و سیستم ایمنی بدن تأثیر بگذارد.
بنابراین منطقی است که این مشکلات سلامتی در بلندمدت بتوانند بر خطر مرگ تأثیر بگذارند. پژوهشگران بهطور ویژه به چاقی و دیابت اشاره کردهاند؛ دو بیماری که با خواب نامناسب ارتباط دارند و میتوانند امید به زندگی را کاهش دهند.
مکهیل گفت: «این موضوع از نظر منطقی قابل درک است و کاملاً با عقل جور درمیآید، اما دیدن اینکه این ارتباط در تمام مدلهای آماری تا این حد قوی ظاهر شده، همچنان شگفتانگیز بود.»
او افزود: «من متخصص فیزیولوژی خواب هستم و از فواید خواب برای سلامتی اطلاع دارم، اما قدرت ارتباط میان خواب کافی و امید به زندگی برای خود من هم قابل توجه بود.»
خواب را جدیتر از همیشه بگیریم؟
خبر خوب این است که برنامه خواب ما، دستکم تا حدی، قابل تغییر است؛ البته میزان این تغییر به شرایط کاری و مسئولیتهای مراقبتی و خانوادگی هر فرد بستگی دارد.
نتایج این مطالعه نشان میدهد که شاید بهتر باشد عادتهایی مثل چرخیدن بیوقفه در شبکههای اجتماعی هنگام خواب را کنار بگذاریم یا هر از گاهی زمانی را برای ورزشهایی مانند یوگا یا تایچی اختصاص دهیم.
آکادمی پزشکی خواب آمریکا و انجمن تحقیقات خواب هر دو توصیه میکنند بزرگسالان حداقل ۷ ساعت در شب بخوابند؛ هرچند برخی شواهد نشان میدهند که اگر در طول هفته خواب کافی نداشته باشید، ممکن است بتوانید بخشی از کمبود خواب را در آخر هفته جبران کنید.
مکهیل گفت: «این پژوهش نشان میدهد که باید خواب را دستکم به اندازه غذایی که میخوریم و ورزشی که انجام میدهیم، جدی بگیریم.»
«یک خواب خوب شبانه نهتنها باعث میشود احساس بهتری داشته باشید، بلکه میتواند بر طول عمر شما نیز تأثیر بگذارد.»
این پژوهش در مجله Sleep Advances منتشر شده است.
