پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : نیویورک تایمز نوشت: هرچه دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، مسنتر میشود، سلامت او بیش از یک موضوع خصوصی، به مسئلهای مرتبط با امنیت ملی و اطمینان خاطر مردم از رهبر خود تبدیل میشود.
به گزارش «انتخاب»؛ در ادامه این مطلب آمده است: در یادداشتی که در روزنامه نیویورک تایمز منتشر شده، دکتر جاناتان راینر، استاد پزشکی و جراحی در دانشگاه جورج واشنگتن و پزشک قلب دیک چینی، معاون سابق رئیسجمهور، مجموعهای از سوالات را در مورد وضعیت سلامت رئیسجمهور ترامپ مطرح کرده است.
این پزشک و جراح بر این باور است که اطمینانبخشیهای رسمی کاخ سفید، نشانههایی را که بهصورت عمومی قابل مشاهده است و نیاز به تفسیر دارد، از بین نمیبرد.
راینر مقاله خود را با اشاره به تجربه ۲۷ سالهاش با دیک چینی آغاز کرد و تأکید نمود که مشکلات قلبی معاون سابق رئیسجمهور «یک راز ملی نبود»، و این را با آنچه که وی فقدان شفافیت در مورد وضعیت ترامپ میداند، مقایسه کرد. ترامپ در ماه ژوئن گذشته هشتادمین سالگرد تولد خود را جشن گرفت و در پایان دوره ریاستجمهوریاش، مسنترین فردی خواهد بود که تاکنون این سمت را در ایالات متحده بر عهده داشته است.
نویسنده گفت پنهانکاری در مورد بیماریهای روسای جمهور، ویژگی غالب در تاریخ آمریکا بوده است و افزود که گروور کلیولند، رئیسجمهور که در سالهای ۱۸۸۴، ۱۸۸۸ و ۱۸۹۲ در سه انتخابات ریاستجمهوری پیروز شد، تحت جراحی سرطان قرار گرفته است.
فرانکلین روزولت، که سیدومین رئیسجمهور ایالات متحده از سال ۱۹۳۳ تا زمان مرگش در سال ۱۹۴۵ بود، نیز وخامت شدید سلامت خود را پیش از چهارمین دوره ریاستجمهوریاش پنهان کرد. این موضوع تا تردیدهای اخیر درباره زوال تواناییهای شناختی جو بایدن و غیبت میچ مککونل، سناتور، از انجام وظایفش ادامه یافت، در حالی که صراحت دیک چینی، معاون سابق رئیسجمهور، در مورد مشکلات قلبیاش یک استثنای نادر بود.
علیرغم تأکید دکتر شان باربابلا، پزشک خصوصی رئیسجمهور، پس از معاینه کامل پزشکی در ماه مه که ترامپ «از سلامتی عالی برخوردار است»، راینر میگوید که رئیسجمهور در چندین نوبت در طول سال گذشته «به نظر نمیرسید که حال خوبی داشته باشد».
وی بر اساس آنچه در تصاویر و ضبطها بهصورت عمومی ظاهر شده، به کبودیهای بزرگ روی دستان، تورم پاها، و حملاتی اشاره میکند که در آنها به نظر میرسید برای بیدار ماندن تقلا میکند، علاوه بر این که تحت اسکنهای پیشرفتهای قرار گرفته که دلایل آن بهاندازه کافی توضیح داده نشده است.
نویسنده معتقد است که مشکل فقط به وضعیت پزشکی ترامپ محدود نمیشود، بلکه به نبود یک مکانیسم رسمی و مستقل برای تأیید تناسب سلامت رئیسجمهور نیز گسترش مییابد. زیرا رئیسجمهور، با وجود اختیارات استثنایی که دارد، از نظر قانونی ملزم به اثبات توانایی جسمانی خود برای انجام وظایفش نیست، در حالی که اعضای ارتش، مأموران سرویس مخفی، خلبانان و کنترلرهای ترافیک هوایی و دیگران برای اطمینان از تناسب اندام خود تحت آزمایشهای دورهای قرار میگیرند.
راینر تأکید میکند که شفافیت به معنای افشای تمام جزئیات پزشکی نیست و به تجربه خود با چینی اشاره میکند، جایی که تیم پزشکی در سال ۲۰۰۷ اطلاعاتی درباره یک ویژگی بیسیم در دستگاه جدید دفیبریلاتور را پنهان کردند، زیرا نشاندهنده یک خطر امنیتی احتمالی بود.
دکتر راینر درباره دلایل احضار ۲۲ پزشک مشاور برای معاینه رئیسجمهور و تخصصهای آنها سوال کرد و همزمان در مورد توضیح رسمی کبودیهای برجسته روی دستان وی ابراز تردید نمود.
نویسنده بر اساس مفاد متمم بیستوپنجم قانون اساسی، ایده تشکیل یک کمیسیون مستقل وابسته به کنگره برای ارزیابی سلامت و تناسب رئیسجمهور را مطرح میکند؛ موضوعی که در طرح قانونی که جیمی راسکین، نماینده کنگره، در ماه آوریل ارائه داد، گنجانده شده است.
در این چارچوب، راینر ۷ سوال اساسی مرتبط با آخرین گزارش پزشکی ترامپ مطرح میکند و در ابتدا درباره دلایل احضار ۲۲ پزشک مشاور برای معاینه رئیسجمهور و تخصصهای آنها سوال میکند و همزمان در مورد توضیح رسمی کبودیهای برجسته روی دستان وی که به فشار زیاد دست دادن و مصرف آسپرین با دوزی معادل ۴ برابر میزان توصیه شده پزشکی نسبت داده شده، ابراز تردید مینماید.
همچنین راینر از تناقض بین تشخیص تورم پاهای وی به عنوان «نارسایی مزمن وریدی» و خالی بودن گزارش پزشکی قبلی وی، تنها چند ماه قبل، از هرگونه تورمی ابراز شگفتی کرد و این امر احتمال میدهد که وضعیت حاد بوده و نیاز به بررسی علل جدیتری مانند بیماریهای قلبی یا کلیوی دارد.
سوال پزشکی همچنین شامل حملات خوابآلودگی بیش از حد رئیسجمهور در طول روز بدون اشاره به آن در گزارش رسمی، به علاوه پیشینه و دلایل انجام اسکنهای پیشرفته تصویربرداری از قلب و شکم در مجتمع پزشکی والتر رید میشود.
نویسنده همچنین درباره دلایلی سوال میکند که باعث شده کاخ سفید برخی داروها را از گزارش عمومی مخفی کند، مانند عدم وجود داروی «فیناستراید» مخصوص ریزش مو که در گزارشهای قبلی ذکر شده بود، و در نهایت این سوال که آیا اتکا به آزمون ساده «شناختی مونترآل» برای بررسی تواناییهای ذهنی کافی است و آیا ارزیابیهای عصبی عمیقتری واقعاً انجام شده است یا خیر.
