مهر: مدیر حوزههای علمیه بر ضرورت تقویت وحدت ملی، بهرهگیری از معارف اسلامی و حماسههای تاریخی در ادبیات معاصر تأکید کردو گفت: هر صدایی که بر اتحاد ملت خدشه کند، ابزار استکبار است.
آیتالله علیرضا اعرافی مدیر حوزه های علمیه کشور در پیامی به نشست هم اندیشی شاعران که به مناسبت سالروز بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی و روز شعر و ادب فارسی در مرکز مدیریت حوزه های علمیه برگزار شد، آورده است:
بسم الله الرحمن الرحیم
از صدر اسلام تاکنون سپهر شعر و شاعری سلاح و ساحت تأثیرگذار در تقابل دو جبهه نور و ظلمت بوده است. اینگونه است که تاریخ شعر فارسی از نخستین ادوار خود با حماسه آمیخته است؛ آنسان که شرح دلاوریهای ایرانیان به قلم قدرتمند و بیرقیب فردوسی حکیم تاکنون بر تارک شعر جهان میدرخشد.
اینک در هنگامهای که استکبار جهانی و ایادی خودفروخته منطقهای با تمام توان سعی در خاموش کردن صلابت جمهوری اسلامی ایران دارند و خون پاک پدر امت اسلام و نیز فرماندهان و شماری از مردم بیدفاع و کودکان بیگناه را بر خاک ایران جاری کردهاند، تاریخ شاهد صحنههایی شگرف از ایثار و ایستادگی ملت سرافراز ایران است.
در کنار آحاد رزمندگان جان بر کف این امت؛ نقشی که شاعران تا همین لحظه در جبهه فرهنگی این جهاد ایفا کردهاند نقشی بیبدیل و ستودنی است. تاریخ ادبیات ایران امروز بیش از همیشه شاهد خیالمندی خردبنیادی است که شاعر را منور به نور ولایت الله نموده تا به برکت «الله ولی الذین آمنوا یخرجهم من الظلمات الی النور» به دنیای مجاز خود و دیگران نور حقیقت بتاباند. گوارا باد این منزلت که همان نصرت وعده شده در کلام حضرت حق است: «إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَذَکَرُوا اللَّهَ کَثِیرًا وَانتَصَرُوا مِن بَعْدِ مَا ظُلِمُوا».
شاعران آزاده ایران گام در خط مقدم جبهه فرهنگی و معنوی این جهاد نهادند تا از داغ حماسه بسازند و در عمق اندوه چراغ امید بیافروزند و روح غیرت و مقاومت را در دلها و جانهای امت استوار بدارند.
شاعران آزاده ایران با مجاهدت کمنظیر خود ضمن دفاع از ارزشهای الهی و انسانی و مبارزه با دژخیمان جنایتکار، تراز شعر فارسی را در تاریخ ادبیات این مرز و بوم بیش از پیش تعالی بخشیدند.
از همه شاعران ارجمندی که با قدم پایدار و قلم استوار خود در این جهاد مقدس سهیم شدند، صمیمانه تقدیر میکنم و از ستاد راهبری شعر و ادب حوزه و همه سروران ارجمندی که در این انجمن آسمانی و حرکت انقلابی حضور یافتهاند تشکر میکنم و از عدم توفیق حضور در این مجمع خوبان و هنرمندان پوزش میخواهم و نکاتی را یادآور میشوم:
۱) اقتضای هنر که جلوهگری و شوقانگیزی و نمایشگری است، اخلاص را برای هنرمند سخت میکند، حال آنکه اخلاص، اساس اثرگذاری کلام شاعر است. خودسازی، غیبت رزندگان اسلام است و لحظهلحظة حضور شما در میدان فرصت مغتنمی است برای خالص شدن. سرانجام سرافراز آن بزم ظفرمند، لازم آید که قلب را از غبار تظاهر و تبرج زدوده، به لسان صدق آراستهاند که تحفه این لسان صدق، حلاوت خروج از «یقولون ما لا یفعلون» و درآمدن به وادی «واذکروا الله کثیرا» است.
۲) لازمة تربیت و اصلاح و جهتدهی فکری جامعه، قدم صدقی است که ریشه در استواری مبانی اعتقادی و معرفتی دارد. با پای لرزان نمیتوان گام در نبردی گذاشت که یک سر آن میدان شبهات است؛ بلکه حاصل اینکه شاعری تجرد در بیانی است که جز وحشت نخواهد فزود و دیر نیست که چنین قدمی منتهی شود به «فِی کُلِّ وَادٍ یَهِیمُونَ». قلمداران، علمدار تبیین نخواهند بود مگر آنگاه که از معارف پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله و سلم) و امامت (علیهم السلام) و مبانی معرفتی انقلاب اسلامی اندوخته باشند.
گنج گرانبهای قرآن کریم و سنت نبوی و علوی و ولوی و زلال اندیشه اسلامی و علوم حوزوی و معارف الهی جانمایة شعر متعهد و انسانساز و موجآفرین، بهویژه در زبانهای فارسی و عربی است و بهویژه حماسههای تاریخی ایران و حماسه آسمانی و عزتآفرین عاشورا و تاریخ اسلام و حوزه و روحانیت، ذخایری بیبدیل است که میتواند کاروان شعر و ادب و هنر فارسی را به قلههای بلندتری برکشد و بخصوص دفاع مقدس و جنگهای دوم و سوم، باید الهامبخش شاعران متعهد و آیینی و حوزوی و همه اصناف شاعران و قالبهای شعری باشد.
۳) بهرغم قریب به پنج دهه تلاش و تبلیغات بیوقفه و بسترسازی دشمنان برای ایجاد فتنه و تفرقه، ملت مبعوث با سلایق و باورهای گوناگون از هر طایفه و هر صنف با اتحاد مثالزدنی خود بدخواهان ایران را ناامید کرد
