میدل ایست آی نوشت: جنگ آمریکا و اسرائیل اقتصاد امارات را به شدت تضعیف و ۱۲۰ میلیارد دلار از ارزش بازار‌های ابوظبی و دبی را محو کرد.

به گزارش «انتخاب»، در ادامه این مطلب آمده است: امارات متحده عربی (UAE) شدیدترین شوک اقتصادی طی چند دهه اخیر را تجربه می‌کند، چراکه جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران ضربه‌ای مستقیم به صنایع اصلی این کشور، از امور مالی گرفته تا هوانوردی، وارد کرده و آسیب‌پذیری‌های عمده را در مدل اقتصادی آن آشکار ساخته است.

در ماه گذشته، بیش از ۱۲۰ میلیارد دلار از ارزش بازار بورس‌های دبی و ابوظبی کاسته شده، در حالی که بیش از ۱۸،۴۰۰ پرواز لغو گردیده است.

شاخص بورس دبی سخت‌ترین ضربه را متحمل شده و از زمان آغاز جنگ در ۲۸ فوریه، ۱۶ درصد سقوط کرده است که بیش از دو برابر کاهش ثبت‌شده در ابوظبی است.

برخلاف عربستان سعودی و عمان که بازار‌های سهام آنها به واسطه افزایش قیمت نفت با رشد همراه بوده، مدل اقتصادی جهانی‌شده امارات که بر گردشگری، املاک و مستغلات، لجستیک و امور مالی استوار است، ضربه‌ای مستقیم خورده و آسیب‌پذیری این مدل را آشکار ساخته است.

تا ۲۸ مارس، ایران ۳۹۸ موشک بالستیک، ۱،۸۷۲ پهپاد و ۱۵ موشک کروز به سمت امارات پرتاب کرده و این کشور را پس از اسرائیل، متحد نزدیکش، به هدف اصلی حملات تبدیل کرده است.

اگرچه بیشتر این پرتابه‌ها رهگیری شدند، اما بقایای آنها همچنان در ابوظبی و دبی باعث خساراتی از جمله در برج العرب، نخل جمیرا، فرودگاه دبی و منطقه صنعتی نفتی فجیره گردید.

بخش املاک و مستغلات
«برند دبی» که مدت‌ها برای معرفی امارات به عنوان فراتر از یک کشور نفتی مورد استفاده قرار می‌گرفت، ضربه‌ای به خصوص سنگین متحمل شده است.

یکی از بخش‌های اصلی این برند، یعنی بازار املاک و مستغلات، اکنون تحت فشار شدیدی قرار دارد. شرکت مشاور مستقر در بریتانیا، ساویلز، تا اواخر سال ۲۰۲۵، دبی را «یکی از پویاترین بازار‌های املاک در جهان» توصیف کرده بود، زمانی که معاملات از ۱۴۷ میلیارد دلار فراتر رفت.

این روند اکنون به شدت معکوس شده است.

تا پایان ماه مارس، شاخص املاک دبی حداقل ۱۶ درصد کاهش یافته است. تحلیلگران گلدمن ساکس تخمین می‌زنند که معاملات نسبت به سال قبل ۳۷ درصد کاهش داشته، در حالی که فروش نسبت به فوریه ۲۰۲۶ بیش از ۵۰ درصد سقوط کرده است.

رویترز گزارش می‌دهد که برخی از املاک اکنون با تخفیف‌های ۱۰ تا ۱۵ درصدی توسط افرادی که به دنبال خروج سریع هستند، به فروش می‌رسند.

سهام شرکت‌های توسعه‌دهنده مانند املاک پراپرتیز (سازنده برج خلیفه) بیش از ۲۵ درصد کاهش یافته است.

به گفته سیتی‌گروپ، جنگ همچنین «ریسک قابل توجهی» را برای رشد جمعیت آینده دبی ایجاد کرده است. این بانک اکنون پیش‌بینی می‌کند رشد جمعیت امسال فقط ۱ درصد باشد و تا سال ۲۰۳۱ سالانه حدود ۲ درصد رشد کند که بسیار پایین‌تر از روند اخیر ۴ درصدی است.

روی آوردن به ساکنان خارجی؟
به گزارش مورگان استنلی، امارات متحده عربی، و به ویژه دبی، محرک رشد خرده‌فروشی در سراسر منطقه خاورمیانه بوده و حدود نیمی از کل فروش کالا‌های لوکس در خاورمیانه را به خود اختصاص داده است.

این تقاضا به شدت به گردشگری وابسته است. در سال ۲۰۲۵، بیش از ۲۰ میلیون بازدیدکننده بین‌المللی وارد دبی شدند.

برای دو دهه، دبی و ابوظبی خود را به عنوان جزایر ثبات در منطقه‌ای آشفته معرفی کردند و سرمایه‌گذاران، گردشگران و ساکنان خارجی را جذب نمودند. اکنون، با ورود جنگ به دومین ماه خود، این مدل در حال تزلزل است.

نشانه‌های فزاینده‌ای از اعمال محدودیت علیه ساکنان خارجی دیده می‌شود. در تلاشی آشکار برای کنترل روایت‌ها، گزارش‌ها حاکی از آن است که دبی حداقل ۷۰ شهروند بریتانیایی را به دلیل فیلمبرداری از حملات ایران بازداشت کرده است، اقدامی که خطر آسیب بیشتر به تصویر جهانی این شهر را در پی دارد.

مقامات هشدار داده‌اند که به اشتراک گذاشتن چنین تصاویری می‌تواند منجر به جریمه‌هایی بیش از ۲۶۰،۰۰۰ دلار و مجازات حبس تا ۱۰ سال شود.

حداقل ۱۱ نفر کشته و بیش از ۱۷۹ نفر از بیش از ۲۹ ملیت مختلف زخمی شده‌اند.

همزمان، بخش هوانوردی امارات که یکی از ارکان اقتصاد این کشور است، ضربه‌ای مستقیم خورده است. فرودگاه بین‌المللی دبی، یکی از شلوغ‌ترین فرودگاه‌های جهان با جابجایی سالانه حدود ۹۵ میلیون مسافر، در حملات ایران دچار خسارت شد و در تاریخ ۱ مارس به طور کامل تعطیل گردید.

در یک روز واحد، بیش از ۳،۴۰۰ پرواز در سراسر فرودگاه‌های دبی، آل مکتوم، ابوظبی و شارجه لغو شد.

امارات و اتحاد عملیات خود را متوقف کردند و انتظار می‌رود خسارات به میلیارد‌ها دلار برسد.

رزرو هتل‌ها سقوط کرده، قیمت‌ها به شدت کاهش یافته و گزارش‌ها حاکی از آن است که شهروندان ثروتمند خارجی تا ۲۵۰،۰۰۰ دلار برای پرواز‌های تخلیه خصوصی پرداخت کرده‌اند.

دبی همچنان به شدت به بازدیدکنندگان اروپایی که بیش از ۲۰ درصد از گردشگران را تشکیل می‌دهند، وابسته است و به نظر می‌رسد این بازدیدکنندگان در کوتاه‌مدت تمایلی به بازگشت نداشته باشند.