محمّدعلی فردین (۱۵ بهمن ۱۳۰۹ – ۱۸ فروردین ۱۳۷۹) بازیگر، تهیه‌کننده، کارگردان سینما و کشتی‌گیر بود. او در ورزش کشتی فعالیت داشت و در قهرمانی جهان ۱۹۵۴ به مدال نقره دست یافت. او سپس با دعوت اسماعیل کوشان اولین حضور حرفه‌ای خود در سینما را با نقش‌آفرینی در چشمه آب حیات (۱۳۳۸) آغاز کرد. از بازی‌های برجستهٔ فردین می‌توان به سلطان قلبها، کوچه مردها، گنج قارون، راز درخت سنجد، ساحل انتظار، باباشمل، میعادگاه خشم، ناجورها، ایوب، برزخی‌ها، جهنم + من، و جبار سرجوخه فراری اشاره کرد.

یکی از اعضای فعال انجمن با خانم معلمی که شوهر داشت، ارتباط نامشروع داشت. یک خانم دیگر هم که همسر سابقش ساواکی بود را صیغه کرده بود. یک بار که با همسر صیغه ایش رفتند مسافرت، به بچه‌ها گفتم که به خاطر ارتباط با آن خانم معلم بازداشتش کنند. یک روز که داشتم با او صحبت می‌کردم یکهو بی مقدمه بدون اینکه من درباره رابطه او با دخترش سؤالی از او پرسیده باشم گفت این خانمی که صیغه‌اش کردم یک دختر داره؛ کلمه‌ای گفت که آلارم‌های من تکان خورد، گفت: ببین من هیچ حال و احوال ویژه ازش نمی‌پرسم بهش دست نمی‌دم و بغلش نمی‌کنم اصلاً و نازش رو نمی‌کشم که مبادا فکر دیگری بکنه گفتم خب اون دخترت محسوب میشه باید ببوسیش و باهاش رابطه عاطفی داشته باشی، تلقی اولیه همه اینه که تو وقتی با مادر دختری ازدواج کنی پدر اون دختری محرمت هست. این جریان گذشت تا بعد‌ها فهمیدم همان چیزی که او نگرانش بود، رخ داد. چند وقت بعد اطلاعاتی به دستمان رسید که این فرد راجع به اعضای خصوصی بدن دختر، دارد با او صحبت می‌کند. این آدم خبیث از مقدسین انجمن بود.

ایلیچ رامیرز سانچز، معروف به کارلوس شُغال، تروریست است. وی ده‌ها عملیات از جمله گروگان‌گیری وزیران نفت کشور‌های عضو اوپک در اجلاس اوپک در وین، اقدام برای ترور محمدرضا پهلوی و چندین مورد بمب‌گذاری در مکان‌های عمومی در پاریس و لندن را ترتیب داد. وی در نوجوانی به سازمان جوانان حزب کمونیست ملی ونزوئلا پیوست. او خود را دشمن اسراییل و حامی فلسطین می‌داند. وی هم اکنون در حال سپری کردن دوران محکومیت خود است.

اسامه بن محمد بن عوض بن لادِن، یکی از اعضای خاندان بن لادن و بنیان‌گذار و رهبر شبکهٔ القاعده بود. اسامه بن لادن در رابطه با حملات تروریستی بسیاری در سرتاسر جهان از جمله بمب‌گذاری‌های ۷ اوت ۱۹۹۸ در سفارتخانه‌های آمریکا در دارالسلام (تانزانیا) و نایروبی (کنیا)، حمله به کشتی جنگی یواس‌اس کول و حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به مرکز تجارت جهانی و پنتاگون تحت تعقیب پلیس فدرال آمریکا قرار داشت. وی در تاریخ ۲ مه ۲۰۱۱ توسط گروه توسعه جنگاوری ویژه نیروی دریایی از فرماندهی مشترک عملیات ویژه نیرو‌های نظامی ایالات متحده آمریکا در پاکستان کشته شد.

روزنامه اطلاعات در روز ۱۷ فروردین ۱۳۵۵ در صفحه اول خود به موضوعاتی از جمله تیتر‌های زیر اشاره کرد: -طنین بانگ الله اکبر در اروپا -۵۲ تن شکلات آلوده ضبط شد -مذاکرات مهم ایران و عربستان -توسط یک دانشمند مصری صورت گرفت:کشف تازه معجزه قرآن -ادعای دانش آموز ۱۹ ساله: سرنشینان بشقاب پرنده من را ربودند

یادداشت‌های اسدالله علم: در هتل [بوریواژ] Beau Rivage [لوزان] گذراندم. جای تعجب است که با همه پیش بینی هایی که کرده بودیم، خوش نگذشت... تنها دلخوشی من در این سه چهار روز، تلگراف دخترم رودابه بود که خانم خواهند آمد.  

در این تصویر محمدعلی شاه در دوران تبعید در روسیه‌ی تزاری دیده می‌شود. تاریخ عکس ۱۲۸۹ ذکر شده است.

در تصویر اول پشت صحنه سریال قصه‌های مجید با حضور مهدی باقربیگی، جهانبخش سلطانی و کیومرث پوراحمد دیده می‌شود. در تصویر دوم از سمت چپ به راست: کیومرث پوراحمد، عباس کیارستمی، آقاخان قارداشخانی و ناصر زراعتی در رودبار دیده می‌شوند.

در مورد دیگری حضرت امام را به عنوان کسی که حلال خدا را حرام کرده معرفی می‌کردند که بیشتر در سخنان آقای افتخارزاده بود و در جلسات انجمن هم خیلی راحت این حرف‌ها را تکرار می‌کردند و یا معرفی امام به عنوان کسی که مدعی مهدویت است. بعد از انتشار پیام امام خمینی به گورباچف شیخ حلبی در خانه‌اش بین افرادی که در مجلسش بودند درباره امام می‌گفت این آخرش می‌گه من خدا هستم وقتی نامه نوشته به گورباچف می‌خواد خودش رو مثل رسول الله جا بزنه می‌خواد بگه ولایت مطلقه رسول الله رو داره، شیخ نفهمید که امام نفرمود من رسول الله هستم بلکه گفت همان اختیارات حکومتی را ولی فقیه هم می‌تواند داشته باشد، اما شیخ حلبی این کار را اینطور تعبیر می‌کرد که امام با فرستادن پیام قصد دارد ادعای پیامبری کند.

این پوستر متعلق به اداره دوم اطلاعات و ضد اطلاعات ستاد بزرگ ارتشتاران در سال های قبل از است.

«سورژ» که در سال ۱۸۹۵ در باکو، و از مادری روس و پدری آلمانی به دنیا آمد، در جنگ جهانی اول برای «ارتش امپراتوری آلمان» جنگید. او پس از جنگ به «حزب کمونیست آلمان» پیوست و راه خود را به مسکو باز کرد، جایی که «سورژ» در آن به خدمت سازمان اطلاعات «ارتش سرخ» درآمد. او به آلمان فرستاده شد تا از «حزب نازی» جاسوسی کند، و مدتی بعد به عنوان مأمور مخفی و در قالب یک روزنامه نگار در «شانگهای» فعالیت کرد. «سورژ» به مسکو هشدار داد که «هیتلر» قصد دارد «مهاعده عدم تعرض» با شوروی در سال ۱۹۳۹ را نقص کند، و پیام‌هایی فرستاد مبنی بر این که آلمان می‌خواهد به روسیه حمله نظامی کند.