محمّدعلی فروغی دردشتی (۱۲۵۶ – ۵ آذر ۱۳۲۱)، ملقّب به ذُکاءُالمُلک، نویسنده و سیاستمدارِ ایرانی بود که در دورهٔ پهلوی سه بار به‌عنوان نخست‌وزیر خدمت کرد. او در دورهٔ قاجار چند بار وزیر، دو بار نمایندهٔ مجلس شورای ملی و یک بار رئیسِ دیوان عالی تمیز شد. فروغی از فعّالان و مبارزانِ برجستهٔ جنبشِ مشروطهٔ ایران بود. او در دوران پس از جنگ جهانی اول عضو هیئت اعزامی ایران به کنفرانس صلح پاریس (۱۹۱۹) و جامعهٔ ملل بود.

فردین همه چیز برای سوپراستار شدن داشت و اکثر فیلم‌هایی که او در آنها حضور داشت با استقبال بالایی مواجه می‌شد؛ از کوچه مرد‌ها و سرجوخه گرفته تا میعادگاه خشم و ناجورها، اما در بین همه آثار بسیاری که فردین در آنها ایفای نقش کرد حتما گنج قارون و سلطان قلب‌ها جای دیگری در قلب و خاطره مخاطب دارد؛ دو فیلمی که تا همین امروز هم سکانس به سکانس و دیالوگ به دیالوگش در حافظه جمعی ایرانیان نقش بسته است؛ حتی آهنگ‌های آنها که عمدتا با صدای ایرج خوانده می‌شد و فردین بر آن‌ها لب می‌زد.

چند ماه قبل از انتخاب آیت الله خامنه‌ای به رهبری گزارشی در مورد انجمن و انجمنی‌های حاضر در ریاست جمهوری خدمتشان تقدیم کردیم در آن گزارش در مورد مهندس مادرشاهی هم مطالبی ذکر شده بود و چه بسا در عدم ورود ایشان به بیت رهبری مؤثر بود. لذا شیخ حلبی به او پیام داد که به ایشان بگویید رفتی به نظام خدمت کردی حالا با تی پا تو رو انداختن بیرون این حرف‌هایش البته برای من اهمیتی نداشت.

این عکس‌ها مربوط به پیش از پیروزی انقلاب روسیه و کشته‌شدن او و اعضای خانواده توسط انقلابیون تازه به قدرت رسیده است. در این عکس‌ها مشخص است که خاندان رومانوف از شکار‌های منظم، سفر و قایق سواری لذت می‌برده‌اند. تزار نیکلای نشان داد که از اداره کشور آشوب‌زده‌اش و نیز ارتشی که درگیر جنگ جهانی اول بود ناتوان است. فرمانروایی او با انقلاب ۱۹۱۷ روسیه به پایان رسید. چند ماه پس از آن انقلاب، نیکلای و خانواده‌اش به دست بلشویک‌ها کشته شدند. کلیسای ارتدکس روسیه پس از تقدیس نیکلای، او را نیکلای «قدیس رنج‌کشیده» خواند.

سیّد مرتضی آوینی (۲۱ شهریور ۱۳۲۶ – ۲۰ فروردین ۱۳۷۲) کارگردان فیلم مستند و روزنامه‌نگار حوزهٔ فرهنگی اهل ایران بود. مجموعه فیلم‌های مستند تلویزیونیِ او دربارهٔ جنگ ایران و عراق با نام روایت فتح شناخته‌شده است. مرتضی آوینی معماری را با علاقهٔ زیاد یادگرفت، ولی پس از پیروزی انقلاب ایران (۱۳۵۷) بنا به ضرورت‌های انقلاب آن را کنار گذاشت و به فیلم‌سازی پرداخت. آوینی۲۰ فروردینِ ۱۳۷۲ در منطقهٔ فکّه در حال بررسی لوکیشن فیلم مستند شهری در آسمان، به همراه محمد سعید یزدان‌پرست با مین برخورد کرد و بر اثر اصابت ترکش مین باقی‌مانده از جنگ به شهادت رسید.

روزنامه اطلاعات در روز ۲۰ فروردین ۱۳۵۳ در صفحه اول خود به موضوعاتی از جمله تیتر‌های زیر اشاره کرد: -پیروزی عظیم سوریه در جنگ جولان -۱۸۰ هزار کارمند از مزایای جدید بیمه‌ی درمانی استفاده می‌کنند -زمین در انگلیس ملی می‌شود -آگهی استخدام نیروی دریایی شاهنشاهی -تغییر ساعت کار فروشگاه‌های شهر و روستا

یادداشت‌های اسدالله علم: صبح سفیر چین کمونیست اعتبار نامه اش را تقدیم کرد. خیلی جالب بود. خودش و اعضاء سفارتخانه اش با چه ادبی تعظیم های عجیب به شاهنشاه می‌کردند. مرد فهمیده ای به نظر آمد. پیش از شرفیابی او من چند دقیقه سر صبحانه شرفیاب شدم. در خصوص آمدن نیکسون رئیس جمهور آمریکا و باز موضوع رفتن امیر هوشنگ دولو به  سویس و وضع کار او و مقابله با تبلیغات سوء جرائد اروپا مدتی عرایض کردم.

در فروردین ۱۳۵۹ سخنگوی دایره مبارزه با منکرات دادستانی انقلاب اسلامی به مدیران اماکن عمومی تهران هشدار که در صورت رعایت نکردن شئونات دستگیر و به دادگاه معرفی خواهند شد.

 آقای نهاوندیان از نظر من یک انجمنی به تمام معنا است. یک بار که او همکاران ما را خواسته بود و گفته بود این‌ها [ انجمنی‌ها] مگر هستند هنوز؟ یعنی من اینقدر بی خبرم یعنی من از آن‌ها نیستم ولی من مطمئنم. نوع عملکردش خیلی شبیه انجمن حجتیه است. حدود سال ۶۵ بود و هنوز پرونده انجمن دست من بود و در جریان ارتباط آقای نهاوندیان با انجمن بودم؛ ایشان در وزارت بازرگانی یک کارمند بود، اما برهه‌ای شرایط تحصیل در خارج از کشور برایش پیش آمد، معمولاً وقتی در کسی می‌خواهد از سیستم اداری جدا شود یک درخواست مرخصی، انفصالی، تسویه حسابی چیزی صورت می‌دهد اما ایشان هیچکدام از این کار‌ها را نکرد.

ایل قشقایی یکی از اتحادیه‌های ایلی ایران است که مانند بسیاری از اتحادیه‌های ایلی متأخر ایران مخلوطی از قبیله‌هایی با ریشه‌های قومی گوناگون ترک، لر، کرد و عرب است، اما بیشتر قشقایی‌ها ریشه‌ای ترک دارند و تقریباً اکثریتشان به جز کُرُشی‌ها، به گویشی از زبان‌های ترکی اغوز غربی صحبت می‌کنند که خود آن را ترکی می‌نامند. اکثریت قشقایی‌ها شیعه‌مذهب هستند. مرکز اصلی این ایل استان فارس است.

یک هنرمند انگلیسی با نام جی. اچ تویگ (J. H. Twigg ) پرتره‌ای از محمدشاه قاجار ترسیم می‌کند و محمدشاه قاجار نیز یک قطعه نشان اول سلطانی به‌او اهدا می‌کند. این نشان در اوایل سال ۱۲۵۲ق. به او اهدا شده است.این تصویر قدیمی‌ترین پرتره‌ای است که از محمد شاه می‌توان سراغ داشت. «به‌تاریخ شنبه هفدهم ربیع‌الاول سنه ۱۲۵۲ یک قطعه نشان شیر و خورشید مرصع یاقوت به تنهائی برسم حرمت بعالیشان تویگ نقاش انگلیسی بازاء کشیدن شبیه مبارک شاهنشاه روحنا فداه مرحمت شد و به‌اطلاع کارگذاران شوکت علیه فرمان بافتخار مشارالیه شرف صدور یافت نشان مرقوم حسب الحکم مبارک نشان اول سلطانی است».