روزنامه اطلاعات در روز ۸ اردیبهشت ۱۳۵۵ در صفحه اول خود به موضوعاتی از جمله تیتر‌های زیر اشاره کرد: -کاهش بی سابقه قیمت اتوموبیل -دو جسد همراهان ابتهاج پیدا شد -۲۵ گروه فرهنگی و دبیرستان طراحان سوالات نهایی ششم و کنکور هستند -بسیج برای کمک به سیل زدگان خراسان -صاحب شوکومارس تحت تعقیب قرار گرفت

یادداشت‌های اسدالله علم: صبح در منزل باز شلوغ بود. هر طور بود ارباب رجوع را از سر باز کرده به کاخ نیاوران رفتم. واقعاً گلکاری اعلی و زیبایی دارد. مدتی قدم زدم و نفسی تازه کردم، گرچه در این مدت با آشپز فرانسوی که مورد علاقه شاهنشاه است و با آشپز ایرانی ما علی کبیری نمی‌سازد (یعنی علی او را اذیت میکند) چانه میزدم که استعفا ندهد

این راکتور یک راکتور تحقیقاتی از نوع سویی می‌نگ کول یعنی در آب باز و در استخربازبود، قدرتش ۵ مگاوات و استفاده‌ای که از این راکتور می‌شد کرد برای کار‌های دانشگاهی بود. البته این رآکتور یک رآکتور در آن روز استاندارد بود یعنی عین آن را در جا‌های مختلف دنیا می‌شد دید و یک کمپانی آمریکایی می‌ساخت.

در این تصویر آیت‌الله محمد محمدی ری‌شهری، در کنار شهیدان محمدعلی رجایی و آیت‌الله محمدمهدی ربانی املشی، در نماز جمعه تهران به سال ۱۳۵۹ دیده می‌شوند.

تندیس آزادی (انگلیسی: Statue of Liberty؛ آزادی روشنگر جهان، فرانسوی: La Liberté éclairant le monde) تندیس نئوکلاسیسک غول‌آسا در لیبرتی آیلند، بندر نیویورک واقع در شهر نیویورک است. تندیس مس‌پوشیده، هدیه‌ای از مردم فرانسه به ایالات متحده آمریکا بود و توسط تندیس‌گر فرانسوی فردریک آگوست بارتولدی طراحی شد و چارچوب فلزی آن نیز توسط گوستاو ایفل ساخته شد. تندیس آزادی در ۲۸ اکتبر ۱۸۸۶ به آمریکا ارسال شد. این تصویر متعلق به پایان کار ساخت این مجسمه و ارسال آن از فرانسه به آمریکاست.

 یک روز داشتم می‌رفتم با مدیر عامل یکی از بانک‌ها مصاحبه کنم، البته قضیه خیلی حاد نبود، من بعضی کیس‌ها را که شناسایی می‌کردم صحبتم با آن‌ها در حد یک تلنگر بود اگر حاد بود که باید می‌رفتم با او سرشاخ می‌شدم، اگر به انجمن سرویس می‌داد حتماً یقه‌اش را می‌گرفتم اطلاع پیدا کردیم که یک سابقه‌ای با انجمن دارد و لذا رفتم به او تذکر بدهم. رئیسم فهمید دارم می‌روم سراغ او به من گفت: « مهدوی، می‌دانی مدیرعامل بانک ... یعنی چی؟ » گفتم: «یعنی مدیرعامل بانک...» گفت: «نه واقعاً می‌دانی یعنی چی؟ » گفتم: «غیر از اینی که گفتم مگه چیز دیگه‌ای هست؟ » اصلاً به چشمم بزرگ نیامد.

سید محمدولی قرنی (۱ فروردین ۱۲۹۲ – ۳ اردیبهشت ۱۳۵۸) فرمانده نظامی و سرلشکر بود که از ۲۳ بهمن ۱۳۵۷ تا ۷ فروردین ۱۳۵۸ به‌عنوان نخستین رئیس ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران فعالیت می‌کرد. در زمان نخست‌وزیری محمد مصدق، به اتهام مخالفت با نخست‌وزیر وقت، از سمتش برکنار شد. به هنگام کودتای ۲۸ مرداد، وی حضور مستقیمی در کودتا نداشت، اما پس از پاکسازی ارتش از اعضای وابسته به جبههٔ ملی، وی که در زمان مصدق به اتهام مخالفت با او برکنار شده بود، جزء افسران وفادار به شاه تلقی شد و به سرعت ارتقا درجه یافت. در مهرماه سال ۱۳۳۶ موفق به اخذ درجهٔ سرلشکری شد. او که تا سال ۱۳۳۶ از چهره‌های مرموز و پر نفوذ اطلاعاتی در بدنهٔ سیاسی-نظامی کشور به‌شمار می‌رفت، با شکل‌دادن شبکه‌ای از افسران با گرایش‌های ضد شاهنشاهی، به اتهام طرح کودتا علیه رژیم در اسفندماه سال ۱۳۳۶ بازداشت شد. با وجود جرائم سنگینی که به وی نسبت داده شدتن‌ها به سه سال زندان و اخراج از ارتش محکوم شد. قرنی در دی ماه ۱۳۳۹ مورد عفو قرار گرفت و از زندان آزاد شد. محمدولی قرنی در ۳ اردیبهشت ۱۳۵۸ به دست گروه فرقان در خانه‌اش در خیابان ولی‌عصر تهران ترور شد.

ناصر فربد (زاده ۶ اردیبهشت ۱۳۰۱ در تهران – درگذشته ۶ اردیبهشت ۱۳۹۸ در تهران) سرلشکر نیروی زمینی ارتش و رییس ستاد مشترک پس از محمدولی قرنی از ۶ فروردین ۱۳۵۸ تا ۳۰ تیر ۱۳۵۸ بود. وی از اعضای شورای مرکزی حزب ایران و از امضا کنندگان نامه‌ای موسوم به نامه ۹۰ امضایی و همچنین وی عضو پیشین هیئت رهبری جبهه ملی ایران بود. فربد در تاریخ ۱۵ مهر ۱۳۵۴ با دستور شاه و توسط ارتشبد ازهاری از سمت فرماندهی دانشکده افسری کنار گذاشته شدو در سمت آجودانی ستاد ارتش بازنشسته شد. پس از انقلاب فربد به اتفاق دیگر امیران و افسران ملی جناح نظامی شورای انقلاب را تشکیل می‌دهد که برخی از افسران این شورا عبارت بودند از: سرلشکر محمدولی قرنی (ریاست شورا)، سرهنگ نصرالله توکلی، سرهنگ عزت‌الله ممتاز، سرتیپ حمید ایران نژاد. پس از برکناری سرلشکر قرنی در تاریخ ۶ فروردین ۱۳۵۸ با فرمان مهدی بازرگان، نخست‌وزیر، و تصویب شورای انقلاب، به ریاست ستاد کل ارتش منصوب شد. او در ۳۰ تیرماه ۱۳۵۸ از سمت خود در اعتراض به سیاست‌های دولت موقت در کردستان استعفا کرد.

روزنامه اطلاعات در روز ۷ اردیبهشت ۱۳۵۵ در صفحه اول خود به موضوعاتی از جمله تیتر‌های زیر اشاره کرد: -یک زن و دو مرد خرابکار کشته شدند -گزارش چرچیل درباره تبعید رضاشاه -شاه: امروز کارگر ایرانی نیرویی در مقابل دولت نیست -بهروز وثوقی را تحت الحفظ به پزشکی قانونی بردند

یادداشت‌های اسدالله علم: در مورد والاحضرت شاهدخت شهناز که زن خسرو جهانبانی شده است و معلوم شد این خسرو از پدر سوخته های روزگار است.... - با آن که خودش را به درویشی و هیپیگری می زند - فکری به خاطرم رسیده بود، عرض کردم. آن این بود که چون معلوم شد این پسره جز به پول و مال دنیا به چیزی نمی اندیشد، اجازه فرمایید از طرف خودم به پدر او، سپهبد امان الله جهانبانی که اکنون سناتور است، بگویم این طور احساس کرده ام اگر این رویه خسرو و شهناز ادامه پیدا کند، شاهنشاه شهناز را از ارثیه محروم خواهند ساخت. یقین دارم این حرف من تمام فامیل جهانبانی و این پسره را [شوکه] choqué خواهد کرد و ممکن است در رویه این پسره که بیچاره دختر را برای منافع شخصی گرفتار [السدی] خوردن و حشیش کشیدن کرده است تغییر بدهد.

وقتی من به تهران رسیدم یکی دو سال بود که کارخوابیده بود و کارگاه تعطیل مانده بود. دراین موقع اعلیحضرت که از این مسأله خیلی ناراحت بودند به سازمان برنامه و اصفیاء که رئیس سازمان برنامه بود تائید کردند که اینکار را از دانشگاه بگیرند و خودشان اجراء کنند با این دیدک سازمان برنامه در موضع محکم‌تری بود که اینکار را بکند. برحسب اتفاق در آن موقع من هم رسیدم و یک مقداری توانستم بآن طرح کمک بکنم و آنرا به راه انداختیم و راکتور دانشگاه تهران را ساختیم و تحویلشان دادیم و به فاصله دو سال از موقعی که من رسیدم این راکتور کامل شد و شروع کرد به بهره‌برداری.