یادداشت‌های اسدالله علم: یک مقالات با سفیر آمریکا داشتم که جریانش را کتبا به شرف عرض همایونی رساندم. جواب‌هایی مرحمت کرده‌اند. کو این کن در حاشیه عریضه به جای «متاع»، مطاع مرقوم فرموده‌اند. این اشتباه از شاه خیلی عجیب است. البته توجه نداشته‌اند. بس ما متملقین امر مطاع، مطاع می‌گوییم، این کلمه پیش چشمانشان بوده است.

محمود درویش (زادهٔ ۱۳ مارس ۱۹۴۱ – ۹ اوت ۲۰۰۸) شاعر و نویسنده فلسطینی بود. او بیش از سی دفتر شعر منتشر کرد و شعر‌های او که بیشتر به مسئله فلسطین مربوط می‌شد در بین خوانندگان عرب و غیر عرب شهرت و محبوبیت داشت. برخی از شعر‌های او به فارسی ترجمه و منتشر شده‌است. وی مدتی عضو سازمان آزادیبخش فلسطین بود و در ۱۹۹۳ در اعتراض به پذیرش پیمان اسلو از این سازمان استعفا داد.

جرج حبش ملقب به الحکیم (به انگلیسی: George Habash؛ ۲ اوت ۱۹۲۶ – ۲۶ ژانویهٔ ۲۰۰۸) از رهبران سیاسی ملی‌گرای فلسطینی بود. او در سال ۱۹۶۷، به همراه سایر اعضای چپ‌گرای جنبش ملی‌گرای عرب از جمله ابوعلی مصطفی و احمد جبرئیل، جبهه مردمی برای آزادی فلسطین را تأسیس نمود و تا ژوئیهٔ سال ۲۰۰۰ میلادی، دبیرکل آن بود.

ناو پلنگ به فرماندهی شادروان ناخدا میلانیان برای حفاظت پالایشگاه آبادان در کنار یکی از اسکله‌های این بندر پهلو گرفته بود در روز شب واقعه که ناو‌های دشمن بر ما یورش آوردند یک ناو انگلیسی وارد آب‌های آبادان شد و در نزدیکی ناو پلنگ پهلو گرفت. در چنین مواقعی معمولاً رسم بین‌المللی بر این است که فرمانده ناو ارشدتر آجودانش را بدیدار فرمانده ناو دیگر می‌فرستند و بعد فرمانده آن ناو بدیدن همکار ارشد خود می‌رود و آنگاه فرمانده ارشد هم به بازدید ناو او می‌رود.

لیلا خالد (به عربی: لیلی خالد) (زادهٔ ۹ آوریل ۱۹۴۴) عضو شورای مرکزی جبهه مردمی برای آزادی فلسطین و عضو فعلی شورای ملی فلسطین نهاد قانون‌گذاری سازمان آزادی‌بخش فلسطین است. خالد به دلیل نقشی که در دو هواپیماربایی که در سال ۱۹۶۹ و ۱۹۷۰ داشت، مشهور گردید. این دو هواپیماربایی بخشی از فعالیت‌هایی بود که به سازمان سپتامبر سیاه مربوط است.

این تصویر متعلق به گروه فیلمرداری دانشگاه شیکاگو در تخت جمشید است. تاریخ عکس ۱۳۱۱ ذکر شده است.

روزنامه اطلاعات در روز ۲۷ خرداد ۱۳۵۵ در صفحه اول خود به موضوعاتی از جمله تیتر‌های زیر اشاره کرد: -مردان مسلح، سفیر و کنسول آمریکا را تیرباران کردند -راننده دیپلمات‌ها کشته شد و محافظان فرار کردند -علاقه شاه بر رشد صنایع -برگ درخواست سفر حج

یادداشت‌های اسدالله علم: دوشنبه صبح به اختصار شرفیاب شدم.... بعد از ظهر به تفصیل، قریب سه ساعت  شرفیاب بودم. کار دکتر کنی را عرض کردم و عرض کردم: آن قدر غصه خورده که استعفا  داده است. حالا استدعا کرده در دربار کاری به او داده شود. عریضه او را تقدیم کردم. خواندند. فرمودند: در دربار هم برای او جایی نیست. فهمیدم کار خیلی ریشه دارد و به  این سادگی ها نیست.  

این تصویر متعلق به دهه بیست در بروجرد و متعلق به جمعی از بزرگان این شهر است. از راست: ابوالقاسم خان حاتمی، هوشمند (پسر معاون ظل السلطان)، حاج حسین حاتمی، اعتمادالدفتر، امیربهاالدین حاتمی

به اسارت گرفتن یک نیروی هاگانا (بازوی نظامی آژانس یهود)، توسط سربازان یگان «لژیون عرب» (سال ۱۳۲۷)

لژیون عرب به طور فعال در جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ شرکت کرد. با مجموع نیرویی کمی بیش از ۶۰۰۰ نفر، گروهان نظامی لژیون عرب شامل ۴۵۰۰ نفر در چهار هنگ به اندازه یک گردان بود که هر کدام اسکادران‌های خودرو‌های زرهی خود را داشتند و هفت گروهان مستقل به علاوه نیرو‌های پشتیبانی. این هنگ‌ها در دو تیپ سازماندهی شده بودند. همچنین دو آتشبار توپخانه با چهار توپ ۲۵ پوندی برای هر کدام وجود داشت. در ۹ فوریه ۱۹۴۸، نیروی مرزی ماوراء اردن منحل شد و اعضا دوباره به لژیون عرب جذب شدند. در این تصویر سربازان یگان «لژیون عرب» در حال دفاع (شهر قدس؛ سال ۱۳۲۷)