روزنامه اطلاعات در روز ۲۲ تیر ۱۳۵۰ در صفحه اول خود به موضوعاتی از جمله تیتر‌های زیر اشاره کرد: -مهم‌ترین بندر مراکش اشغال نظامی شد -۲۰ مرد مسلح دو رهبر بعثی را ربودند -حمله سراسری ارتش اردن به چریک‌ها -اهواز گرم‌ترین شهر دنیا شد

یادداشت‌های اسدالله علم: امروز خیلی اظهار محبت کردند، چون عرض کردم: چند روزی است قلبم درد میکند. اجازه فرمایید بروم بخوابم، چون دکتر میگوید فشار عجیبی است. باید ساعت‌های طولانی بخوابی. فرمودند: قطعاً برو، چون حیف است بمیری؛ لازمت دارم، اما متأسفانه بعد از ظهر کار داریم. دوباره باید تو را ببینم پس امروز نمی‌توانی بروی.

بیستم تیر سالروز مرگ مشکوک مردی است که نامش با جدایی‌طلبی گره خورده است؛ سید جعفر پیشه‌وری، سیاستمداری که برای جدایی آذربایجان از ایران کم تلاش نکرد اما ناکام ماند و بعدش به آذربایجان گریخت و در آنجا به طرز مشکوکی جان باخت.

محمد تقی بهار ملقب به ملک الشعرای بهار شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. وی در سال ۱۲۶۳ در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک الشعرا صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک الشعرای دربار مظفرالدین شاه شد. وی شش دوره نمایندهٔ مجلس شد و سال‌ها استاد دورهٔ دکتری ادبیات دانشسرای عالی و دانشکدهٔ ادبیات بود. به علت پیوستن به مشروطه‌طلبان و آزادی‌خواهان چند بار تبعید و زندانی شد

سه‌شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۵۹، جلسه نخست دادگاه امیرانتظام به ریاست محمدی گیلانی در دادگاه انقلاب برگزار شد. شاهدین این دادگاه شامل: محمدمنتظری، هادی غفاری، ابراهیم یزدی، محمدتوسلی و مهدی بازرگان بودند. عباس امیرانتظام، معاون نخست وزیر، سخنگوی دولت و سفیر ایران در سوئد، متهم به جاسوسی و ارتباط با مقامات آمریکایی، توطئه برای انحلال مجلس خبرگان، مخالفت با نظام ولایت فقیه، تلاش برای ایجاد اختلاف بین فلسطینیان و لیبیایی‌ها با ایران و فرار سران رژیم سابق بود. امیرانتظام در بازگشت از سوئد به دعوت صوری صادق قطب زاده در فرودگاه دستگیر و راهی زندان شد. او پس از ۴۵۴روز انفرادی، در دادگاهی به ریاست محمدی گیلانی، به اعدام و سپس با وساطت مهدی بازرگان در پیشگاه امام، به حبس ابد محکوم شد.

زمان رضاشاه که خیال می‌کنم که نادر میرزای آراسته هم بود اول مامور ما بود آنجا، می‌توانم به اینجانگاه کنم برایتان بگویم انگار اوبودش بعد زمان جنگ مرحوم عضدی را فرستادند آنجا با یک مامور آنجا بودند و ایشان و در عین حال ماموریت داشتند در آرژانتین وشیلی همه این ممالک با ایشان بودی بعد از مرحوم عضدی که دوره‌شان تمام شد معاون الدوله غفاری بودند بعد آقای حسین نواب، یک مدت کوتاه پشتش هم من مامور شدم.

«حزب سوسیالیست ملی کارگران ایران» (سومکا) در اواسط دهه ۱۳۱۰ توسط محسن جهانسوز تاسیس شد و هدف اصلی‌اش ترویج و گسترش اندیشه‌های حزب نازی آلمان مبنی بر برتری نژاد آریایی بود. داوود منشی زاده از چهره‌های اصلی این حزب بود.

حسین علاء (۲۲ آذر ۱۲۶۰ – ۲۱ تیر ۱۳۴۳) دیپلمات و سیاستمدار اهل ایران بود، که دو دوره از ۱۳۳۴ تا ۱۳۳۶ و ۱۳۲۹ تا ۱۳۳۰ نخست‌وزیری ایران را برعهده داشت.

روزنامه اطلاعات در روز ۲۱ تیر ۱۳۵۸ در صفحه اول خود به موضوعاتی از جمله تیتر‌های زیر اشاره کرد: -تکلیف همه زندانیان مشخص می‌شود -۳ زن و ۴ مرد تیرباران شدند -عوارض سالانه اتوموبیل دریافت می‌شود -گشایش کانون مهندسین ایران

یادداشت‌های اسدالله علم: در این بین‌ها دو سه مسأله کوچک داخلی اتفاق افتاده است که قابل ذکر می‌باشد. یکی اینکه محاکمات خرابکاران علنی شد. یعنی [از] بس روزنامه های خارجی و [عفو بین المللی] سر و صدا کردند، محاکمات را علنی کردیم. یعنی هم چوب را خوردیم و هم پیاز را. هم فحش‌های خارجی را خوردیم که محاکمات علنی نبوده، بعد هم محاکمات را علنی کردیم که فحش محاکمه شدگان را بشنویم و تازه از این طرف افتادیم، یعنی در جلسه محاکمه، مخبر و عکاس و تلویزیون گذاشتیم. به طوری که مایه مضحکه خارجی ها شد و این قسمت را مسخره و بزرگ کردند. منجمله مخبر بی بی سی در این خصوص گفت [محاکمه نمایشی] show trial و این امر شاهنشاه را به شدت عصبانی کرد.

یادداشت‌های اسدالله علم: امشب سفرای اردن قطر و عربستان سعودی مهمان من بودند که از آنها به علت آن که نامه کشور‌های عرب را به سازمان امنیت ملل متحد دائر بر عربی بودن جزایر امضاء نکرده‌اند، قدردانی کنم. سر شام نطق کردم و به آنها گفتم خیلی خوشوقت شدند. وزیر خارجه و چند تن دیگر از وزرا هم بودند. مهمانی در کاخ دربار سعد آباد بود.