روزنامه کیهان در روز ۲ مرداد ۱۳۵۸ در صفحه اول خود به موضوعاتی از جمله تیتر‌های زیر اشاره کرد: -آماده باش ناوگان آمریکا در تنگه هرمز -فرمانده نیرو دریایی علل استعفا خود را فاش کرد -۸ عامل کشتار و ضد انقلاب اعدام شدند -امام: خرمن سوزی به نفع آمریکاست

یادداشت‌های اسدالله علم: رابط نیکسون را پذیرفتم و اوامر شاهنشاه را گفتم. گفت اقدام می‌کند و فوری ظرف چند دقیقه به نیکسون می‌رساند. بعد مدتی با او در خصوص وضع مراکش و این که اعلیحضرت همایونی نمی‌توانند کمک مستقیم مؤثری به ملک حسن بفرمایند صحبت کردم. او هم معتقد بود که اگر ما آلوده این کار مراکش بشویم، مثل آمریکا در ویتنام گرفتار می‌شویم؛ و بالاخره او معتقد بود این که همه مراکشی‌ها این قدر تشبث می‌کنند، برای این است که راهی برای نجات بیابند، اما هنوز راه و برنامه معین ندارند و نمی دانند چه می‌کنند و چه می‌خواهند.

این تصویر متعلق به مرداد ۱۳۵۰ در جاده کرج به چالوس است. تصویر فوق در روزنامه کیهان به چاپ رسیده است. در این تصویر جیپ، پیکان، فولکس و تعدادی دیگر از خودرو‌های روز آن دوره دیده می‌شود.

میرزا محسن‌خان تبریزی (۱۲۳۵–۱۳۱۷ ه‍. ق) معروف به «مظاهر» و ملقب به «معین‌الملک»، «معتمدالملک» و «مشیرالدوله» از رجال عصر ناصرالدین‌شاه و مظفرالدین‌شاه قاجار بود. او در سِمَت کاردار و سفیر، وزیر تجارت، وزیر عدلیه، وزیر امور خارجه و حتی رئیس شورای وزیران فعالیت کرده است.

این تصویر متعلق به جلسه انجمن شهر کرمانشاه در تالار شهرداری این شهر است. تاریخ عکس ۱۳۵۵ ذکر شده و آقای اجاق، رئیس انجمن شهر در حال سخنرانی دیده می‌شود.

در این تصویر گروهی از سران عشایر کلهر و سنجابی و بالاوند به اتفاق احمدخان اسفندیاری، اکبرخان الهیاری، پادشاه خان یاسمی و سران اورامان دیده می شوند.

روزنامه کیهان در روز ۱ مرداد ۱۳۵۰ در صفحه اول خود به موضوعاتی از جمله تیتر‌های زیر اشاره کرد: قلع و قمع خونین کمونیست‌ها در سودان آغاز شد -انورسادات، ملک حسین را جلاد فلسطینی‌ها نامید -فردی که می‌خواست دو هواپیما را برباید در فرودگاه کشته شد -ژنرال نمیری به کمک مصر و لیبی قدرت را به دست گرفت

یادداشت‌های اسدالله علم: صبح شرفیاب شدم. از همه جا صحبت شد منجمله این که عرض کردم؛ من به  دستگاه‌های امنیتی اعلیحضرت همایونی و به خصوص به بعضی افراد آن که خوب  می‌شناسم و به روابط آنها آگاهم، سوء ظن دارم. عرض چنین مطلبی به شاهنشاه خیلی  مشکل است. فقط، چون میدانند من واقعاً و قلباً شاه را دوست دارم. ایرادی نمی‌فرمایند.   نام بعضی اشخاص را هم بر زبان آوردم که اتفاقاً یکی از آنها به علت این که به ظاهر  خدمتی کرده است، سال گذشته آجودان کشوری شاهنشاه شد.  

تالار وحدت که تا پیش از انقلاب، تالار رودکی نام داشت، در تاریخ ۳ آبان ۱۳۴۶ توسط محمدرضا شاه و فرح پهلوی گشوده شد و در تهران، خیابان حافظ، خیابان محمد حسین شهریار (دکتر ارفع سابق) قرار دارد. این تالار چندمنظوره، برای اجرای نمایش‌های باله، اپرا و کنسرت‌های موسیقی ایرانی و اروپایی به ابتکار فرح پهلوی ساخته شد. در این تالار هنرمندان مشهور ایرانی مانند هایده چنگیزیان، فاخره صبا، بهرام بیضایی، مرضیه، مهستی، غلامحسین بنان، محمدرضا شجریان، ستار، گوگوش، حشمت سنجری و پری زنگنه کنسرت و نمایش و باله اجرا کرده‌اند.

تَمبر مدرکی چاپی است که نشان‌دهندهٔ پیش‌پرداخت مبلغی برای خدمات پُستی است. تمبر معمولاً به‌صورت کاغذی کوچک و چهارگوش تهیه می‌شود. در سال ۱۶۳۵ م، یکی از کارمندان پُست فرانسه به نام مسیو ولایه پاکتی با علامت ویژه ابداع کرد و به‌جریان انداخت. کهن‌ترین تمبر رسمی ایران معروف به تمبر باقری در روزگار پادشاهی ناصرالدین شاه قاجار، در سال ۱۲۴۷ منتشر شده‌است.

سؤال: روابط ایران و افغانستان در چه وضعیتی بود؟ پاسخ: ما واقعاً اختلاف مهمی با آنها نداشتیم، جز مسأله تقسیم آب هیرمند که از مرز‌های مشترک عبور می‌کرد. در آن هم، گه‌گاه مسائلی پیش می‌آمد، اما در سایر نقاط مرزی هیچ مشکلی نداشتیم. حتی یک‌بار حکمیت را به ترک‌ها سپردیم که آن هم تمام شد رفت. اما چیزی که من به آن خیلی معتقد بودم این بود که اگر ایران و افغانستان به هم نزدیک نشوند، یک گناه نابخشودنی‌ست. چون این دو ملت، آن‌قدر به‌هم شبیه و نزدیک هستند که باید روابط‌شان بسیار عمیق‌تر از آن چیزی باشد که هست.