اکونومیست:

ترامپ اسرائیل را از مذاکرات با ایران کنار گذاشته، اما کنار گذاشتن شریک جنگی‌اش نتیجه نداده/ اولویت ترامپ برای توافق با ایران؛ او به طور فزاینده‌ای به این نتیجه رسیده که انجام این کار مستلزم اعمال محدودیت بر اسرائیل است/برخی مقامات مشتاقند اسرائیل را به خاطر شکست‌های آمریکا در ایران، چه در دستیابی به اهداف جنگی و چه در تضمین آتش‌بس پایدار، سرزنش کنند

حدود ۱۲ ساعت در ۱۷ خرداد (۷ ژوئن)، درگیری بین اسرائیل و ایران شعله‌ور شد و این دو بار دیگر موشک و حملات هوایی تبادل کردند. سپس آرامش شکننده‌ای برقرار شد، در حالی که دونالد ترامپ، نه چندان قانع‌کننده، اصرار داشت که «هر دو طرف، اسرائیل و ایران، به دنبال آتش‌بس فوری هستند!» رئیس‌جمهور آمریکا نمی‌خواهد شاهد ازسرگیری جنگی باشد که آمریکا و اسرائیل به مدت ۴۰ روز با هم علیه ایران جنگیدند، جنگی که به محاصره بی‌نتیجه تنگه هرمز و افزایش قیمت جهانی انرژی انجامید.

کد خبر: ۹۲۵۱۱۳

تاریخ: ۱۹ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۸:۱۸

اکونومیست نوشت: حدود ۱۲ ساعت در ۱۷ خرداد (۷ ژوئن)، درگیری بین اسرائیل و ایران شعله‌ور شد و این دو بار دیگر موشک و حملات هوایی تبادل کردند. سپس آرامش شکننده‌ای برقرار شد، در حالی که دونالد ترامپ، نه چندان قانع‌کننده، اصرار داشت که «هر دو طرف، اسرائیل و ایران، به دنبال آتش‌بس فوری هستند!» رئیس‌جمهور آمریکا نمی‌خواهد شاهد ازسرگیری جنگی باشد که آمریکا و اسرائیل به مدت ۴۰ روز با هم علیه ایران جنگیدند، جنگی که به محاصره بی‌نتیجه تنگه هرمز و افزایش قیمت جهانی انرژی انجامید.

به گزارش «انتخاب»؛ در ادامه این مطلب آمده است: ازسرگیری موقت خصومت‌ها، دو شکست ترامپ را در مهار متحد اسرائیلی خود و مجاب کردن ایران به پذیرش آتش‌بس پایدار نشان داد. بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، حالا دو بار پشت سر هم به رئیس‌جمهور تمرد کرده است. اول، در ۱۷ خرداد (۷ ژوئن)، اسرائیل به بیروت، پایتخت لبنان، حمله کرد و آنچه را که دفاتر حزب‌الله، شبه‌نظامی شیعه و قدرتمندترین نیابتی ایران در منطقه، ادعا می‌شد، بمباران کرد. کمتر از یک هفته پیش از آن، ترامپ آتش‌بسی محدود بین اسرائیل و حزب‌الله اعمال کرده بود که اسرائیل را از حمله به بیروت منع می‌کرد. اسرائیل ادعا کرد که حملاتش در پاسخ به حملات راکتی حزب‌الله بوده است.

ایران نیز به دفاع از حزب‌الله برخاست و یازده موشک به سمت شمال اسرائیل شلیک کرد، اما نتوانست هیچ خسارتی ایجاد کند. ترامپ فکر کرد این کافی است و به خبرنگاری در آکسیوس گفت که «الان به نتانیاهو زنگ می‌زنم و به او می‌گویم تلافی نکن». در عوض، نخست‌وزیر اسرائیل برای دومین بار از دستورات رئیس‌جمهور سرپیچی کرد. جت‌های جنگنده اسرائیل موشک‌های بالستیک به سمت ایران شلیک کردند و اهدافی از جمله پرتابگرهای موشکی، یک سامانه پدافند هوایی و یک کارخانه پتروشیمی را زدند که اسرائیل ادعا می‌کند بخشی از صنعت موشکی ایران است. ایران تلافی کرد و ۲۰ موشک به سمت اسرائیل شلیک کرد که یکی از آنها به بیابانی نزدیک دریای مرده اصابت کرد. بقیه یا رهگیری شدند یا پیش از هدف اصابت کردند.

اکنون هر دو کشور حرف خود را زده‌اند. ایران حاضر نیست حزب‌الله را رها کند؛ حزبی که در سال ۱۹۸۲ به تأسیس آن کمک کرد و میلیاردها دلار در آن سرمایه‌گذاری کرده است. این شبه‌نظامی هنوز یکی از مهم‌ترین ابزارهایی است که ایران از طریق آن می‌تواند در منطقه قدرت‌افشانی کند. اسرائیل، که اکنون نوار وسیعی از جنوب لبنان را اشغال کرده، مصمم است به کوبیدن حزب‌الله ادامه دهد. برای دهه‌ها، این دو کشور جنگ سایه‌ای را می‌جنگیدند که در آن حملات مستقیم تابو بود. امروز، هر دو آماده ازسرگیری شلیک و به خطر انداختن آتش‌افروزی دوباره هستند تا حرف خود را ثابت کنند.

همه اینها ترامپ را با یک دوراهی مواجه می‌کند. او قبلاً تلاش کرده و در اعمال آتش‌بس بر اسرائیل، هم در لبنان و هم در ایران، شکست خورده است. او اسرائیل را از مذاکرات با ایران که توسط پاکستان و میانجی‌های دیگر انجام می‌شود، کنار گذاشته است. اما کنار گذاشتن شریک جنگی‌اش نتیجه نداده است. پس از آخرین حمله موشکی ایران، رئیس‌جمهور ادعا کرد که نتانیاهو چاره‌ای جز پذیرش هر توافقی که او با ایران به دست آورد، ندارد: «تماس‌ها را من می‌گیرم. او تماس‌ها را نمی‌گیرد،» به فایننشال تایمز گفت. و با این حال نتانیاهو به شلیک ادامه داد.

ارزیابی وضعیت رابطه آن‌ها از روی سرزنش‌های ترامپ به نخست‌وزیر اسرائیل دشوار است. تمرد نتانیاهو هیچ پیامد فوری و آشکاری در پی نداشته است. در یک تماس تلفنی اخیر، رئیس‌جمهور به نخست‌وزیر گفته است: «تو دیوانه‌ای لعنتی. اگر من نبودم، الان در زندان بودی.» و با این حال دستیاران نتانیاهو اصرار دارند که دو رهبر هنوز نزدیک هستند. «هیچ رهبر دیگری در جهان رابطه نزدیک‌تری با ترامپ ندارد،» یک مقام اسرائیلی می‌گوید. «اما این به آن معنا نیست که ما بدانیم او چه تصمیمی خواهد گرفت.»

اگرچه ترامپ ممکن است حاضر باشد نتانیاهو را به باد انتقاد بگیرد، اما هنوز برای شکستن با متحد خود مردد است. همکاری بین دو نیروی مسلح آن‌قدر نزدیک است که اگر رئیس‌جمهور می‌خواست، می‌توانست حملات اسرائیل به ایران را مسدود کند.

ترامپ به خاطر محدودیت‌های سیاسی عقب نشینی نمی‌کند. در گذشته، رهبران آمریکا می‌ترسیدند بهای سنگین داخلی برای مقابله با اسرائیل بپردازند. اکنون حمایت عمومی از اسرائیل در حال کاهش است. این فروپاشی مرزهای حزبی، نسلی و مذهبی را درنوردیده است. نظرسنجی گالوپ که در فوریه منتشر شد نشان داد که برای اولین بار در دو دهه نظرسنجی، آمریکایی‌ها بیشتر با فلسطینی‌ها (۴۱٪) همدردی می‌کنند تا با اسرائیلی‌ها (۳۶٪)؛ این رقم در مقابل ۵۵٪ به ۲۶٪ به نفع اسرائیل قبل از حملات ۷ اکتبر است.

دموکرات‌ها — حزبی که اکثر رای‌دهندگان یهودی-آمریکایی از آن حمایت می‌کنند — به ویژه سرخورده هستند، اما طبق نظرسنجی دیگر، ۵۷٪ از جمهوری‌خواهان ۱۸ تا ۴۹ ساله نیز دیدگاه نامطلوبی نسبت به اسرائیل دارند.

برخی مقامات مشتاقند اسرائیل را به خاطر شکست‌های آمریکا در ایران، چه در دستیابی به اهداف جنگی و چه در تضمین آتش‌بس پایدار، سرزنش کنند. آنها accordingly (متناسب با این رویکرد) توجیه می‌کنند. نشت اخیر درباره سوءظنون در پنتاگون مبنی بر اینکه اسرائیل اعضای حلقه نزدیک ترامپ، از جمله استیو ویتکاف، فرستاده شخصی او را جاسوسی می‌کند، ممکن است بخشی از این تلاش‌ها باشد.

نتانیاهو نگرانی‌های فوری‌تری نسبت به فرسایش طولانی‌مدت حمایت آمریکا از اسرائیل دارد. او تا اکتبر باانتخابات روبروست و از سوی متحدان و مخالفانش به خاطر عدم ارائه نتایج قاطع در جنگ‌هایی که اسرائیل نزدیک به سه سال است می‌جنگد، زیر انتقاد شدید قرار دارد. رژیم ایران برنامه هسته‌ای و موشکی خود را حفظ کرده است. حماس، جنبش اسلامی که قتل‌عام‌های ۷ اکتبر را انجام داد، هنوز مناطقی از غزه را که اسرائیل در اختیار ندارد، کنترل می‌کند. به همین ترتیب، حزب‌الله، علیرغم کوبیده شدن توسط اسرائیل، هنوز قادر به پرتاب راکت و پهپاد است، در حالی که از پوشش موشکی ایران برخوردار است.

از زمانی که ترامپ برای اولین بار در ۱۹ فروردین (۸ آوریل) آتش‌بس با ایران را اعلام کرد، اسرائیل تلاش کرده جبهه لبنان را از جبهه ایران جدا کند و کارزار خود را علیه حزب‌الله ادامه دهد. برای رئیس‌جمهور، اولویت رسیدن به توافق با ایران است. به نظر می‌رسد او به طور فزاینده‌ای به این نتیجه رسیده که انجام این کار مستلزم اعمال محدودیت بر اسرائیل است.

در مورد اسرائیل، بار دیگر ثابت کرده است که می‌تواند اهدافی را در سراسر خاورمیانه، از بیروت تا تهران، هدف قرار دهد، اما قادر به تبدیل این توانایی به دستاوردهای استراتژیک نیست. و به همان اندازه خطرناک: در این فرآیند، خطر از دست دادن متحد آمریکایی خود را نیز دارد.