ورزش می‌تواند اثر ژن‌های خطرناک قلبی را خنثی کند

مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهد که فعالیت بدنی منظم می‌تواند خطر حمله قلبی و نارسایی قلبی ناشی از یک بیماری ژنتیکی قلب را به‌طور چشمگیری کاهش دهد؛ تا جایی که خطر این افراد تقریباً به سطح افرادی می‌رسد که هیچ زمینه ژنتیکی برای بیماری ندارند.

کد خبر: ۹۲۳۹۲۰

تاریخ: ۱۱ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۶:۴۷

به گزارش انتخاب و به نقل از HealthDay News؛ ورزش می‌تواند احتمال بروز مشکلات قلبی ناشی از عوامل ژنتیکی را کاهش دهد. افرادی که در معرض خطر ژنتیکی کاردیومیوپاتی هستند، در صورت فعالیت بدنی منظم، کمتر دچار عوارض قلبی می‌شوند. خطر مشکلات قلبی در این افراد فعال تقریباً مشابه افراد کم‌تحرک بدون خطر ژنتیکی است.

پژوهشی جدید نشان می‌دهد افرادی که به‌طور منظم ورزش می‌کنند، می‌توانند خطر حمله قلبی و نارسایی قلبی مرتبط با یک بیماری ژنتیکی قلب را کاهش دهند.

نتایج این مطالعه که اخیراً در مجله American Journal of Preventive Cardiology منتشر شده است، نشان می‌دهد افرادی که فعالیت بدنی متوسط تا شدید بیشتری دارند، کمتر دچار مشکلات قلبی ناشی از کاردیومیوپاتی می‌شوند.

کاردیومیوپاتی چیست؟

کاردیومیوپاتی گروهی از بیماری‌هاست که عضله قلب را ضعیف می‌کند و توانایی آن را برای پمپاژ مؤثر خون به سراسر بدن کاهش می‌دهد.

دکتر پانکاج آرورا، مدیر برنامه کلینیک ژنومیک قلب و پژوهشگر ارشد این مطالعه، می‌گوید:

«یافته‌های ما نشان می‌دهد حتی در افرادی که حامل جهش‌های ژنتیکی مرتبط با کاردیومیوپاتی هستند اما هنوز هیچ علامتی از بیماری ندارند، حفظ فعالیت بدنی می‌تواند با کاهش خطر بروز حوادث قلبی-عروقی در آینده همراه باشد.»

او افزود:

«خطر ژنتیکی سرنوشت محتوم افراد نیست و ورزش یکی از عوامل قابل تغییری است که افراد می‌توانند برای محافظت از قلب خود روی آن تأثیر بگذارند.»

بیماری‌ای که می‌تواند کشنده باشد

کاردیومیوپاتی یکی از مهم‌ترین علل نارسایی قلبی و مرگ ناگهانی قلبی محسوب می‌شود. افرادی که سابقه خانوادگی این بیماری را دارند، بیشتر در معرض مشکلات قلبی قرار می‌گیرند.

بررسی بیش از ۱۵ هزار نفر

برای انجام این پژوهش، محققان داده‌های بیش از ۱۵ هزار نفر را بررسی کردند که در یک پروژه بزرگ تحقیقاتی شرکت داشتند. میزان فعالیت بدنی این افراد با استفاده از دستگاه‌های پوشیدنی ورزشی ثبت و پایش می‌شد.

از میان این شرکت‌کنندگان، ۸۳۱ نفر دارای ژن‌هایی بودند که خطر ابتلا به کاردیومیوپاتی را افزایش می‌داد.

چه میزان ورزش توصیه می‌شود؟

بر اساس دستورالعمل‌های وزارت بهداشت و خدمات انسانی آمریکا (HHS)، بزرگسالان باید در هفته حداقل:

* ۱۵۰ دقیقه فعالیت بدنی با شدت متوسط یا
* ۷۵ دقیقه فعالیت بدنی شدید

داشته باشند.

نمونه‌هایی از فعالیت بدنی متوسط

* پیاده‌روی تند
* دوچرخه‌سواری آرام
* یوگای فعال
* رقص‌های گروهی
* کارهای معمول باغبانی و تعمیرات منزل

نمونه‌هایی از فعالیت بدنی شدید

* دویدن
* شنا به‌صورت حرفه‌ای یا طول استخر
* ایروبیک
* دوچرخه‌سواری سریع
* طناب‌زدن
* کارهای سنگین باغبانی مانند کندن زمین یا پارو کردن

ورزش چگونه خطر را کاهش می‌دهد؟

نتایج نشان داد افرادی که از نظر ژنتیکی مستعد کاردیومیوپاتی بودند اما کمتر از میزان توصیه‌شده ورزش می‌کردند، بیشترین میزان مشکلات قلبی را تجربه کردند.

در مقابل، افرادی که با وجود خطر ژنتیکی، به اندازه توصیه‌شده ورزش می‌کردند، میزان مشکلات قلبی مشابه افرادی داشتند که هیچ خطر ژنتیکی نداشتند اما کم‌تحرک بودند.

در این میان، کمترین میزان مشکلات قلبی مربوط به افرادی بود که هم زمینه ژنتیکی نداشتند و هم از نظر بدنی فعال بودند.

داده‌های واقعی، نه گزارش‌های شخصی

دکتر آمریتا نایاک، پژوهشگر اصلی این مطالعه و محقق مهمان بین‌المللی دانشگاه آلاباما، می‌گوید:

«آنچه این مطالعه را متمایز می‌کند این است که به‌جای تکیه بر گزارش‌های شخصی افراد درباره میزان ورزش، از داده‌های واقعی ثبت‌شده توسط دستگاه‌های پوشیدنی استفاده کردیم؛ داده‌هایی که بسیار قابل اعتمادتر هستند.»

او افزود:

«دیدن اینکه حتی در میان افرادی که حامل ژن‌های پرخطر هستند، فعال ماندن می‌تواند چنین تفاوتی ایجاد کند، بسیار هیجان‌انگیز است.»

پیامی امیدوارکننده برای افراد دارای سابقه خانوادگی بیماری قلبی

دکتر گاریما آرورا، هم‌مدیر کلینیک ژنومیک قلب دانشگاه آلاباما، نتیجه‌گیری می‌کند:

«این یافته‌ها پیام امیدوارکننده‌ای برای افرادی دارد که ژنتیک ممکن است خطر بیماری قلبی را در آن‌ها افزایش داده باشد. افراد می‌توانند با انجام آزمایش‌های ژنتیکی از وجود ژن‌های مرتبط با کاردیومیوپاتی آگاه شوند و با گنجاندن فعالیت بدنی در سبک زندگی خود، سلامت قلبشان را حفظ کرده و از خود در برابر بیماری‌های قلبی محافظت کنند.»

جمع‌بندی

این پژوهش نشان می‌دهد که ژن‌ها همه‌چیز را تعیین نمی‌کنند. حتی اگر فردی از نظر ژنتیکی در معرض بیماری‌های قلبی باشد، ورزش منظم می‌تواند نقش مهمی در کاهش خطر حمله قلبی، نارسایی قلبی و سایر عوارض قلبی ایفا کند. به بیان دیگر، فعالیت بدنی یکی از قدرتمندترین ابزارهایی است که می‌تواند اثر برخی عوامل ژنتیکی را تا حد زیادی خنثی کند و سلامت قلب را در بلندمدت حفظ نماید.