کشف شبکه پیام‌رسانی مخفی در اعماق خاک/ وقتی جنگل‌ها با هم چت می‌کنند! افشای چت‌روم‌های مخفی درختان زیر پای شما!

فکر می‌کنید اینترنت اختراع انسان است؟ نتایج تحقیقات جدید نشان می‌دهد درختان میلیون‌ها سال است که شبکه جهانی خودشان را دارند و ما تازه رمز عبور آن را پیدا کرده‌ایم.

کد خبر: ۹۰۸۴۶۴

تاریخ: ۱۶ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۳:۵۸

همشهری آنلاین: فکر می‌کنید اینترنت اختراع انسان است؟ نتایج تحقیقات جدید نشان می‌دهد درختان میلیون‌ها سال است که شبکه جهانی خودشان را دارند و ما تازه رمز عبور آن را پیدا کرده‌ایم.

دانشمندان در زیر لایه‌های خاک، کابل‌های نوری طبیعی پیدا کرده‌اند که اطلاعات را با سرعتی باورنکردنی جابه‌جا می‌کنند. این یک کشف گیاه‌شناسی ساده نیست؛ این کشف یک "مغز توزیع شده" در دل زمین است.

اینترنت ریشه‌ای!

درحالی‌که ما به دنبال سیگنال‌های هوشمند در فضا می‌گردیم، زیر پاهایمان در جنگل‌های آمازون و سیبری، جریانی بی‌پایان از داده‌ها در حال انتقال است. در سال ۲۰۲۶، بیولوژیست‌های دیجیتال موفق شدند فرکانس‌هایی را شنود کنند که ثابت می‌کند درختان نه‌تنها با هم ارتباط دارند، بلکه برای یکدیگر "بسته‌های اطلاعاتی" حاوی مواد مغذی و هشدارهای امنیتی ارسال می‌کنند. این شبکه که دانشمندان به آن لقب «اینترنت ریشه‌ای» داده‌اند، دارای گره‌های عصبی و سیستم‌های دفاعی پیچیده‌ای است که می‌تواند مفهوم ما از "هوش" را به‌کلی تغییر دهد.

‌کابل‌کشی نوری در دنیای قارچ‌ها

داستان از جایی عجیب می‌شود که بفهمیم درختان به‌تنهایی این کار را انجام نمی‌دهند. نوعی قارچ‌های میکروسکوپی به نام «میکوریزا» نقشی شبیه به کابل‌های فیبر نوری را ایفا می‌کنند. این قارچ‌ها ریشه درختان مختلف را به هم متصل می‌کنند و یک شبکه تارعنکبوتی عظیم می‌سازند. در روزهای اخیر محققان با استفاده از حسگرهای نانومتری متوجه شدند که سیگنال‌های الکتریکی عبوری از این شبکه، دقیقاً مشابه کدهای دودویی (Binary) هستند که ما در کامپیوترها استفاده می‌کنیم.

وقتی یک درخت در لبه جنگل مورد حمله حشرات قرار می‌گیرد، بلافاصله سیگنالی شیمیایی و الکتریکی را به شبکه زیرزمینی می‌فرستد. طی چند دقیقه، درختانی که صدها متر آن‌طرف‌تر هستند، شروع به تولید سموم دفاعی در برگ‌هایشان می‌کنند تا برای حمله آماده باشند. این یعنی درختان نه به‌عنوان موجودات منفرد، بلکه به‌عنوان یک «ابر موجود هوشمند» عمل می‌کنند که از اعضای خود محافظت می‌کند.

‌ درختان مادر؛ سرورهای مرکزی!

در این شبکه، درختان پیرتر که دانشمندان آن‌ها را « ‌ درختان مادر » می‌نامند، نقش سرورهای مرکزی را دارند. اسکن‌های رادیواکتیو نشان داده که این درختان، قند و مواد مغذی اضافی خود را از طریق شبکه ریشه‌ای به نهال‌های کوچکی می‌فرستند که در سایه هستند و نور کافی دریافت نمی‌کنند. جالب‌تر اینکه، اگر یک درخت مادر در حال مرگ باشد، تمام "تجربیات زیستی" و مواد باارزش خود را به‌سرعت در شبکه پخش می‌کند تا نسل‌های بعدی از آن استفاده کنند؛ چیزی شبیه به وصیت‌نامه دیجیتال!

کشف اینترنت بیولوژیک به ما ثابت کرده ما بسیار دیر به مهمانی هوش روی زمین رسیده‌ایم. زمینی که روی آن راه می‌رویم، نه یک جرم بی‌جان، بلکه یک مدارچاپی عظیم و زنده است. شاید وقت آن رسیده که به‌جای تلاش برای تسخیر طبیعت، سعی کنیم زبان پیچیده و شگفت‌انگیز آن را یاد بگیریم و به شبکه‌ای بپیوندیم که میلیون‌ها سال پیش از ما افتتاح شده است.