خاطرات محمود فروغی؛ قسمت اول: نخست وزیر معروف دوران پهلوی به روایت فرزندش/ اطلاعاتی از خانواده و اجداد محمدعلی فروغی

من آنچه اطلاع دارم پیش از پدرم اجدادم همه در سلک تجارت و معروف به ارباب بودند ، حاجی ملا ایشان آخرین کسی است که اسمش را میدانم معاصر شاه عباس بزرگ بوده و میرزا ابوتراب در سال در شورای کبیر مغان که به دعوت نادرشاه برای تصدیق سلطنت او منعقد گردید، نماینده است.

کد خبر: ۸۷۳۲۴۵

تاریخ: ۱۱ تير ۱۴۰۴ - ۱۵:۴۲

سرویس تاریخ «انتخاب»: محمود فروغی فرزند محمدعلی فروغی نخست‌وزیر دوران پهلوی بود. وی فارغ‌التحصیل دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی از دانشگاه تهران و از کارمندان وزارت خارجه بود. او در دوران خدمت خود سرکنسول ایران در نیویورک، سفیر ایران در برزیل و سوئیس و آمریکا و افغانستان، معاون وزارت امور خارجه و کفیل وزارت امور خارجه بود.

روز شنبه شش مارس ۱۹۸۲ در شهر پالم بیچ فلوریدا خدمت جناب آقای محمود فروغی . مصاحبه کننده حبیب لاجوردی

س ـ جناب فروغی اگر این جلسه را شروع کنیم با یک اگر یک شرحی بفرمائید از تاریخچه خانوادگیتان و بعد راجع به مرحوم پدرتان تا برسیم به تاریخچه سیاسی و کارهایی که خودتان در ایران انجام دادید

ج - بهترازهمه اینکه من از روی یادداشت‌های پدرم بخوانم برایتان

س - این  نوشته شده برای اینکه منعکس باشد

ج-این یک یادداشت‌های خطی است که پهلوی من هست یک مقدارش را در مقدمه کتابی که تحت عنوان مقالات فروغی چاپ شد در تهران، من آنجا توضیح دادم البته یک مقداریش به طوریکه ملاحظه خواهید فرمود نقطه نقطه گذاشتم یعنی حذف کردم که حالا باید یک روزی اینها پر بشود. بنظر من هنوز مناسب نیستش وقتش . مینویسند که خانواده ما از اصفهان و سلسله نسیم چنین است محمد علی پسر محمد حسین پسر آقا محمد مهدی پسرحاجی محمدرضا پسر حاجی میرزا کاظم پسرحاجی میرزا کوچک پسرحاجی میرزا ابوتراب پسر حاجی میرزا محسن پسر حاجی میرزا جواد پسر حاجی ملامو

من آنچه اطلاع دارم پیش از پدرم اجدادم همه در سلک تجارت و معروف به ارباب بودند ، حاجی ملا مو من که از ایشان آخرین کسی است که اسمش را میدانم معاصر شاه عباس بزرگ بوده و میرزا ابوتراب در سال در شورای کبیر مغان که به دعوت نادرشاه برای تصدیق سلطنت او منعقد گردیدنماینده است. جدم آقای محمد مهدی ارباب گذشته از اینکه از معتبرترین تجار اصفهان به شمار می‌رفت فاضل و باكمال و مخصوصا  در تاریخ و جغرافيا و هيئت

اصفهان تبحر داشت . بعد می‌رسد به اینکه راجع به پدرشان می‌گویند که پدرم در اصفهان تاهل کرده و دختری دارا شده بوداما مادر آن ، دختر نماند و مادر مرا که برحسب اتفاق خانواده اش اصفهانی بود دراوایل اقامت در تهران تزویج نمود و مناسبت این مزاوجت این بود که برادر مادرم مرحوم میرزا عباس نقاش مدیر مطبعه دولتی و در واقع با پدرم در یک اداره و هم قطار بود.

در نتیجه این تاهل پدرم چندین فرزند پیدا کرد که بعضی نماندند و آنها که ماندند اول دوپسر وبعد و دختر بودند و اکبر آن فرزندان نویسنده این سطور است که نامم محمد علی و در اوایل دهه سوم جمادی الاخر ۱۲۹۴قمری برابر ۱۲۵۶شمسی و ۱۸۷۷ میلادی متولد شده ام و بردارم ابوالحسن در ۱۳۰۱ قمری ولادت یافته و از خواهران تنی که هر دو از ما کوچکترند اولی زوجه عبدالرزاق بقایری مهندس و دومی شوهرش محمودارونگ نواده مرحوم میرزای وصال شیرازی بود که در سال ۱۳۰۵ شمسی وفات کرد. این از روی یاداشتهای خودشان است.

بعد تا آنجا که من اطلاع دارم مقدمات فارسی و عربی و عرض کنم که ادبیات ایران را اینها را نزد پدرشان یادگرفتند یک معلمی هم داشتند

س - درهمان اصفهان ؟

ج - نه در تهران. اصلا این تولدشان هم در تهران بوده جد من که می‌شود پدر ایشان یادداشت‌ها جریاناتش هستش مسافرت‌ها می‌کند این‌ها بلاآخره هم که همش توی یادداشت می‌آ‌ید در تهران مقیم می‌شود ورئیس دارالترجمه ناصرالدین در وزارت انطباعات آن زمان بوده . بنابراین پدرم در تهران متولد شدند و تحصیلات ابتدائی شان پهلوی پدرشان بوده و یک معلمی هم داشتند به اسم مولانا که مثل اینکه اوایل مشروطه آنوقت‌ها دیگر فوت می‌شود.