یادداشت‌های علم، یکشنبه ۸ مرداد ۱۳۵۱ تا پنجشنبه ۱۲ مرداد ۱۳۵۱

یادداشت‌های اسدالله علم: یک مقالات با سفیر آمریکا داشتم که جریانش را کتبا به شرف عرض همایونی رساندم. جواب‌هایی مرحمت کرده‌اند. کو این کن در حاشیه عریضه به جای «متاع»، مطاع مرقوم فرموده‌اند. این اشتباه از شاه خیلی عجیب است. البته توجه نداشته‌اند. بس ما متملقین امر مطاع، مطاع می‌گوییم، این کلمه پیش چشمانشان بوده است.

کد خبر: ۸۷۲۰۵۳

تاریخ: ۲۷ خرداد ۱۴۰۴ - ۲۳:۴۰

سرویس تاریخ «انتخاب»: اسدالله علم (۱ مرداد ۱۲۹۸ بیرجند – ۲۵ فروردین ۱۳۵۷ نیویورک)، یکی از مهم‌ترین چهره‌های سیاسی دوران محمدرضا شاه، وزیر دربار از ۱۳۴۵ تا ۱۳۵۶ و نخست‌وزیر ایران از سال ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۲ بود.

«انتخاب» هر شب یادداشت های روزنوشت علم را منتشر می کند.

۸ تا ۱۲ مرداد ۱۳۵۱: از یکشنبه کم از کلاردشت برگشتم تا امروز پنجشنبه پیش آمد مهمی نبوده است.

یک مقالات با سفیر آمریکا داشتم که جریانش را کتبا به شرف عرض همایونی رساندم. جواب‌هایی مرحمت کرده‌اند. کو این کن در حاشیه عریضه به جای «متاع»، مطاع مرقوم فرموده‌اند. این اشتباه از شاه خیلی عجیب است. البته توجه نداشته‌اند. بس ما متملقین امر مطاع، مطاع می‌گوییم، این کلمه پیش چشمانشان بوده است.

دیشب چهارشفشب در دفترم با ماکینتاش که معاون کل اینتلیجنس سرویس انگلستان و از خبره‌های امور شوروی در دنیاست شام خوردم. این شخص خیلی انترسان است. زمان جنگ [افسر رابط] بین ارتش شوروی و ارتش انگلیس بوده است....این شخص روسی را مثل زبان مادری حرف می‌زند. باری دو سه ساعت با او حرف زدم. او معتقد بود که مصر، پولیت بورو گول نظامی‌ها را خورده است و آن‌ها اطمینان داده‌اند که حالا که ما بیست هزار نفر متخصص و این همه آلات و ادوات در مصر داریم، آن‌ها نمی‌توانند سیاست دیگری جز دنباله‌روی از سیاست ما.... [داشته باشند] و کالا روس‌ها فهمیده‌اند که اشتباه می‌کنند. به این جهت در عراق و سوریه می‌خواهند با احزاب سیاسی بست و بند بکنند. در خصوص این که سوریه چرا قرارداد دوستی با شوروی مشابه آن چه که با عراق بسته است امضا نکرد، معتقد بود که نفوذ چین در سوریه و [گرایش] سوری‌ها به طرف چینی‌ها، همچنین نفرت از دنباله روی عراق، باعث این امر شده است. گفتم: شما و آمریکا که کاملا بی تقصیر هستید! خندید. نمی‌دانم خنده را از این جهت که بی جهت من چنین فکری میکنم و این‌ها خیلی پوفیوزتر از آن هستند که ما خیال می‌کنیم، یا این که حقیقتی در این گفته من بود....