اولین پروژه سینمایی کیلین مورفی پس از اسکار: «چیزهای کوچک مثل این‌ها» و داستانی با پایان تفکر برانگیز

این فیلم اولین پروژه کیلین مورفی پس از دریافت جایزه اسکار برای نقش‌آفرینی در فیلم برنده بهترین فیلم سال اوپنهایمر به کارگردانی کریستوفر نولان است.

کد خبر: ۸۴۰۰۳۸

تاریخ: ۰۱ دی ۱۴۰۳ - ۱۷:۱۵

به گزارش انتخاب و به نقل از deadline؛  اندا والش، نمایشنامه‌نویس و کارگردان ایرلندی برنده جایزه تونی، این فیلمنامه را از رمان سال ۲۰۲۱ کلر کیگان اقتباس کرده است. این رمان که نامزد جایزه بوکر بود، در سال ۲۰۲۴ به عنوان آخرین انتخاب باشگاه کتاب اپرا نیز برگزیده شد. با اینکه کتاب تنها ۱۲۸ صفحه دارد، اما داستان آن سرشار از مفاهیمی است که به سکوت و همدستی جامعه ایرلند در دهه ۱۹۸۰ می‌پردازد.

این فیلم به کارگردانی تیم میلانتس، اولین بار در ایالات متحده در تاریخ ۸ نوامبر اکران شد. پیش از آن، افتتاحیه جهانی خود را در جشنواره فیلم برلین آغاز کرده بود. در این جشنواره، امیلی واتسون برای بازی در نقش یک راهبه قدرتمند، جایزه خرس نقره‌ای بهترین بازیگر نقش مکمل زن را دریافت کرد. ایلن والش، میشل فرلی و زارا دِولین نیز در این فیلم ایفای نقش کرده‌اند.

داستان و پروژه فیلم
در این فیلم، کیلین مورفی نقش بیل فرلانگ، یک فروشنده زغال‌سنگ را بازی می‌کند که به رازهای تاریک یک صومعه محلی پی می‌برد. این کشف، او را با حقیقت‌های خودش و واقعیت‌های شهر کوچک ایرلندی که تحت سلطه کلیسای کاتولیک است، روبرو می‌کند.

چیزهای کوچک مثل این‌ها نخستین پروژه سینمایی از کمپانی Big Things Films است که مورفی به همراه شریکش آلن مولونی آن را تأسیس کرده است. این دو پیش‌تر نیز چهار فیلم دیگر را با هم ساخته بودند. این پروژه با حمایت مالی کمپانی Artists Equity متعلق به مت دیمون و بن افلک تولید شده است.

فیلم در بریتانیا و ایرلند توسط Lionsgate و در ایالات متحده با همکاری Roadside Attractions اکران شده است.

پایان باز و تفکر برانگیز
مورفی درباره ساختار خاص و رادیکال داستان این فیلم  گفت:
«کتاب و فیلم هر دو ساختاری غیرمعمول دارند؛ داستان تازه وقتی شروع می‌شود که کتاب یا فیلم به پایان می‌رسد. می‌دانید منظورم چیست؟ چون وقتی صفحه سیاه می‌شود، چه اتفاقی می‌افتد؟ بعد از آن چه می‌شود؟»

او اضافه کرد:
«فکر می‌کنم هرکس دیدگاه متفاوتی خواهد داشت. بعضی خوش‌بین خواهند بود، بعضی بدبین، اما چیزی که اهمیت دارد این است که این فیلم تا مدت‌ها پس از پایان تیتراژ ذهن مخاطب را درگیر نگه می‌دارد، و من عاشق چنین داستان‌هایی هستم.»