آیا شترمرغ‌ها واقعاً به هنگام خطر سر خود را در شن فرو می‌برند؟

اعتقاد به اینکه شترمرغ‌ها در زمان احساس خطر سر خود را در شن و ماسه فرو می‌برند، به نظر می‌رسد که برای اولین بار از پلینی بزرگ طبیعی‌دان رومی در حدود ۲۰۰۰ سال پیش نشأت گرفته باشد. اما آیا این واقعاً صحت دارد؟ برای قرن‌ها مردم باور داشته‌اند که وقتی شترمرغ‌ها با خطر مواجه می‌شوند، سر خود را به گونه‌ای مضحک در شن و ماسه یا خاک فرو می‌برند تا پنهان شوند. این قضیه منجر به شکل‌گیری اصطلاحی نیز شده و «همچون شترمرغ سر در شن فرو بردن» برای اشاره به کسانی استفاده می‌شود که از مشکلاتشان اجتناب می‌کنند و ترجیح می‌دهند با آن‌ها روبرو نشوند.

کد خبر: ۸۳۲۱۵۷

تاریخ: ۲۱ آبان ۱۴۰۳ - ۲۲:۳۳

اعتقاد به اینکه شترمرغ‌ها در زمان احساس خطر سر خود را در شن و ماسه فرو می‌برند، به نظر می‌رسد که برای اولین بار از پلینی بزرگ طبیعی‌دان رومی در حدود ۲۰۰۰ سال پیش نشأت گرفته باشد. اما آیا این واقعاً صحت دارد؟

برای قرن‌ها مردم باور داشته‌اند که وقتی شترمرغ‌ها با خطر مواجه می‌شوند، سر خود را به گونه‌ای مضحک در شن و ماسه یا خاک فرو می‌برند تا پنهان شوند.

این قضیه منجر به شکل‌گیری اصطلاحی نیز شده و «همچون شترمرغ سر در شن فرو بردن» برای اشاره به کسانی استفاده می‌شود که از مشکلاتشان اجتناب می‌کنند و ترجیح می‌دهند با آن‌ها روبرو نشوند.

پلینی بزرگ در دانشنامه «تاریخ طبیعی» خود می‌نویسد: «شترمرغ‌ها خاصیتی شگفت‌انگیز دارند که می‌توانند هر چیزی را هضم کنند، اما حماقتشان نیز به همان اندازه شگفت‌انگیز است. زیرا با وجود این که بدن بزرگی دارند، وقتی سر و گردن خود را در بوته‌ها فرو می‌برند تصور می‌کنند که تمام بدنشان پنهان شده است.»

اما آیا شترمرغ‌ها واقعاً چنین کاری را انجام می‌دهند؟ در پاسخ به این سوال باید گفت که نه، آن‌ها این کار را نمی‌کنند. اگرچه گاهی به نظر می‌رسد که این‌گونه عمل می‌کنند.

شترمرغ‌ها در آفریقا یافت می‌شوند و در زیستگاه‌های متنوعی مانند علفزارها، ساواناها و بیابان‌ها زندگی می‌کنند. آن‌ها بزرگترین پرندگان جهان هستند که وزنشان تا ۱۳۰ کیلوگرم می‌رسد و می‌توانند اندازه‌ای تا ۲.۷ متر داشته باشند.

با این حال، سر آن‌ها نسبت به بدنشان نسبتاً کوچک است و رفتارهایی دارند که از دور ممکن است شبیه به فرو بردن سر در خاک به نظر برسد.

برخلاف پرندگانی که آشیانه می‌سازند، شترمرغ‌ها گودال‌های کم‌عمقی در خاک یا ماسه برای گذاشتن تخم‌های خود حفر می‌کنند. هر دو والد تخم‌ها را چندین بار در روز با سرشان می‌چرخانند تا اطمینان حاصل کنند که آن‌ها گرم باقی می‌مانند. از دور، این رفتار می‌تواند شبیه به این باشد که سر آن‌ها در خاک فرو رفته است.

شترمرغ‌ها همچنین زمان زیادی را با سر نزدیک به زمین به جستجوی غذا، از جمله علف‌ها و گاهی حیوانات کوچک مانند موش‌ها، قورباغه‌ها و حشرات می‌گذرانند. از دور این حالت می‌تواند طوری به نظر برسد که گویی سرشان در زمین فرو رفته است.

شترمرغ‌ها سریع‌ترین پرندگان دونده جهان هستند و می‌توانند به سرعت ۷۰ کیلومتر در ساعت برسند. در حیات وحش، شترمرغ‌ها شکارچیان طبیعی بسیاری مانند یوزپلنگ‌ها، شیرها و پلنگ‌ها دارند.

اگر در خطر باشند اغلب فرار می‌کنند و اگر نتوانند فرار کنند، گاهی به‌صورت بسیار تخت روی زمین دراز می‌کشند و گردن خود را به سمت زمین دراز می‌کنند تا با محیط اطراف استتار کنند.

برخی گزارش‌ها نیز نشان می‌دهند که شترمرغ‌های بالغ از بال‌های خود برای پراکندن گرد و غبار در اطرافشان استفاده می‌کنند تا شکارچیان را از جوجه‌هایشان منحرف کنند. علاوه بر این، آن‌ها می‌توانند ضربه‌ای به قدری قوی بزنند که حتی یک شیر را نیز بکشند.

بنابراین در واقعیت، شترمرغ‌ها از سرعت و حواس تیز خود برای تشخیص و فرار از شکارچیان استفاده می‌کنند و نیازی به فرو بردن سر در شن و ماسه ندارند.

این باور نادرست است و رفتارهای شترمرغ‌ها برای زنده ماندن به مراتب پیچیده‌تر و مؤثرتر از فرو بردن سر در خاک است.

منبع: یورونیوز