این تغییرات در پاها نشانه مشکلات قلبی است

بسیاری از ما ممکن است فوراً مشکلات پا را با سلامت قلب مرتبط نکنیم. این در حالی است که می دانیم شرایط سلامتی مانند دیابت می تواند باعث ایجاد مشکلاتی در پا، ساق پا و ران شود.

کد خبر: ۶۷۵۳۸۸

تاریخ: ۱۹ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۱۶:۵۳

ایرنا زندگی : بسیاری از ما ممکن است فوراً مشکلات پا را با سلامت قلب مرتبط نکنیم. این در حالی است که می دانیم شرایط سلامتی مانند دیابت می تواند باعث ایجاد مشکلاتی در پا، ساق پا و ران شود.

به همین صورت علائم خاصی در اندام تحتانی نیز می تواند نشان دهنده مشکلات جدی قلبی باشد. این گزارش را بخوانید تا متوجه شوید که چه علائمی در پاهای شما چه معنی می توانند داشته باشند و چه زمانی باید قلب خود را چک کنید.

تورم در پاها و ساق پا
اصطلاح پزشکی برای تورم، «ادم» است و به دلایلی می‌تواند در هر جایی از بدن رخ دهد. اما اگر در پاها و ساق پاهای خود ورم دارید، ممکن است به این معنا باشد که قلب شما به درستی خون را گردش نمی‌کند، ورید پای شما مسدود شده است، یا از نارسایی احتقانی قلب (CHF) رنج می‌برید.

دکتر ادو پاز، متخصص قلب و عروق می‌گوید: نارسایی احتقانی قلب (CHF) یک بیماری مزمن است که در آن قلب خون را آنطور که باید پمپ نمی‌کند. یکی از یافته های کلاسیک CHF تورم پاها است که اغلب با علائم دیگری مانند تنگی نفس همراه است.

پاز اضافه می‌کند که پاهای متورم ممکن است ناشی از ترومبوز ورید عمقی (DVT) باشد - وضعیتی که در آن لخته‌هایی در رگ‌های خونی ایجاد می‌شوند که خون را از پاها تخلیه می‌کنند.

یکی دیگر از دلایل احتمالی تورم می تواند نارسایی وریدی باشد، یک بیماری مزمن که در آن خون به درستی از پاها تخلیه نمی شود. «جنیفر لوی»، پزشک و کارشناس داوطلب انجمن قلب آمریکا، توضیح می‌دهد: با نارسایی وریدی، تورم معمولاً در پایان روز بدتر می‌شود و با بالا بردن پاها یا پوشیدن جوراب‌های فشاری بهبود می‌یابد. مهم است که افراد مبتلا به تورم پا از نظر نارسایی احتقانی قلب نیز ارزیابی شوند، یعنی زمانی که عضله قلب ضعیف یا سفت می شود و بنابراین نمی تواند خون را به طور موثر پمپاژ کند.

گرفتگی دردناک
اگر گرفتگی دردناکی را در ساق پا، ران و پاهای خود تجربه کردید، از آن شانه خالی نکنید. این موضوع می تواند نشانه بیماری شریان محیطی (PAD) باشد؛ این یک بیماری جدی است که شامل باریک شدن رگ های خونی و گردش خون ضعیف در پاهاست.

بیماری شریان محیطی (PAD) از تجمع کلسترول و پلاک بر روی دیواره شریان ها ناشی می شود و می تواند خطر حمله قلبی را افزایش دهد. علاوه بر این، PAD که با از دست رفتن کامل گردش خون در پاها پیشرفت می کند، می تواند به طور بالقوه منجر به قانقاریا شود و نیاز به قطع عضو داشته باشد.

پاز توضیح می دهد: PAD یک بیماری مزمن است که در آن رگ های خونی که خون را به اندام ها حمل می کنند مسدود می شوند و در نتیجه جریان خون کاهش می یابد. یکی از علائم کلاسیک PAD درد یا گرفتگی عضلات پا با راه رفتن است که با استراحت بهبود می یابد. سایر علائم PAD ممکن است شامل زخم روی پاها، رشد ضعیف مو یا تغییر در رنگ پوست باشد.

توده های دردناک در انگشتان پا
توده‌های سخت و دردناک روی انگشتان پا، گره‌های «اوسلر» نامیده می‌شوند و ممکن است نشان‌دهنده «اندوکاردیت» عفونی - التهاب حفره‌های قلب و عروق خونی- باشند. اندوکاردیت ناشی از یک عفونت باکتریایی است که از طریق جریان خون پخش می شود و خود را به قسمت های ضعیف قلب می چسباند و باعث آسیب بالقوه کشنده دریچه های قلب می شود.

دکتر «گتا یاداو» متخصص پوست توضیح می دهد که گره‌های اوسلر می‌توانند روی انگشتان دست و پا افراد مبتلا به اندوکاردیت ظاهر شوند.گره‌های اوسلر اغلب کوچک و دردناک هستند. این توده‌های ناراحت‌کننده «ناشی از التهاب رگ‌های خونی است که منجر به عفونت باکتریایی می‌شود که باعث التهاب بیشتر می‌شود».

گره های اوسلر می توانند از چند ساعت تا چند روز ادامه داشته باشند و اغلب خود به خود از بین می روند. صرف نظر از این، اگر این برجستگی ها روی انگشتان پا ایجاد شد، با پزشک خود مشورت کنید تا مشخص شود که آیا برای خلاص شدن از شر عفونت به آنتی بیوتیک یا جراحی نیاز است یا خیر.

یک متخصص پوست می‌تواند بیوپسی پوست را برای تعیین علت برآمدگی‌ها انجام دهد و به شما بگوید که آیا مشاوره با متخصص قلب ضروری است یا خیر.

تغییر رنگ کف پا
تغییر رنگ قهوه ای یا قرمز که شبیه کبودی در کف پا است می تواند نشانه ضایعات Janeway باشد، یکی دیگر از نشانه های آشکار عفونت باکتریایی در حفره های قلب یا رگ های خونی.یاداو توضیح می دهد ، ضایعات Janeway دردناک نیستند، اما ممکن است مدتی طول بکشد تا بهبود یابد.این تغییر رنگ ناشی از آمبولی سپتیک، یک عفونت باکتریایی است که رگ خونی را مسدود کرده است.

این تغییر رنگ می تواند نشانه اندوکاردیت باشد. ضایعات Janeway به خودی خود ظرف چند هفته از بین می روند، اما اگر فکر می کنید به آنها مبتلا هستید، ایده خوبی است که آنها را توسط پزشک معاینه کنید تا مشخص شود آیا آنتی بیوتیک است یا سایر درمان های پزشکی مورد نیاز است یا خیر.