یادداشت‌های محمدعلی فروغی، يكشنبه ۲۸ تیر ۱۲۹۸؛ اگر بنا بود به کار ایران نرسند نخست‌وزیر فرانسه وزیر خارجه ایران را نمی‌پذیرفت!

به مسيو پرنى برخوردم و صحبت كرديم. مى‌‏گفت، نمى‏بينم كه اول ماه حركت كنيم و لااقل تا آخر ماه اين‌جا خواهيم بود و حالا وقت كار است و اگر به كار ايران بنا بود نرسند كلمانسو [نخست‌وزیر وقت فرانسه]، مشاور [وزیر خارجه] را نمى‏پذيرفت.

کد خبر: ۵۶۲۷۶۳

تاریخ: ۲۸ تير ۱۳۹۹ - ۲۳:۵۳

چون ميرزا عبداللّه‏خان ناصرالملكى به ايران مى‏رود كاغذ به طهران نوشته به او دادم كه ببرد. فهرست و غلط‌نامه كتاب «بى‏طرفى» را تمام كردم. بعد از ناهار قدرى با انتظام‏الملك در باب پيش‏آمد كار خودمان و شقوق و شعبى كه ممكن است روى دهد از جوابى كه طهران به ما بدهد گفت‌وگو كرديم. نظريات انتظام‏الملك غالباً عاقلانه است.

عصر رفتم در خيابان قدرى راه رفتم و به مسيو پرنى برخوردم و صحبت كرديم. مى‌‏گفت، نمى‏بينم كه اول ماه حركت كنيم و لااقل تا آخر ماه اين‌جا خواهيم بود و حالا وقت كار است و اگر به كار ايران بنا بود نرسند كلمانسو [نخست‌وزیر وقت فرانسه]، مشاور [وزیر خارجه] را نمى‏پذيرفت. در هر حال خوب است اول سپتامبر مراجعت كنيم كه در موقع افتتاح مدرسه حقوق در طهران باشيم.

منبع: یادداشت‌های روزانه محمدعلی فروغی، به کوشش محمدافشین وفایی و پژمان فیروزبخش، تهران: سخن، چاپ هفتم، ۱۳۹۸، ص ۱۷۴.