آغاز وسیع‌ترین کار میدانی باستان‌شناسان در مرکز فلات ایران

مجتبی باقرشاهی سرپرست هیئت باستان شناسی با اعلام این خبر گفت: پروژه بررسی سیستماتیک محوطه‌های باستانی روستای صدر آباد زرندیه که تا ۲۵ خرداد ادامه دارد، وسیع‌ترین کار میدانی در مرکز فلات ایران بوده که با نقشه‌برداری و شبکه‌بندی نرم افزاری آغاز شده است.

کد خبر: ۵۵۳۸۳۹

تاریخ: ۱۷ خرداد ۱۳۹۹ - ۱۹:۳۴

به گزارش عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، مجتبی باقرشاهی سرپرست هیئت باستان شناسی با اعلام این خبر گفت: پروژه بررسی سیستماتیک محوطه‌های باستانی روستای صدر آباد زرندیه که تا ۲۵ خرداد ادامه دارد، وسیع‌ترین کار میدانی در مرکز فلات ایران بوده که با نقشه‌برداری و شبکه‌بندی نرم افزاری آغاز شده است.

این باستان شناس با اشاره به بررسی‌های انجام شده که ۲۱ محوطه باستانی از دوره‌های مختلف در مساحتی به اندازه ۲۵۰ هکتار را رو کرده است، افزود: در ورودی این روستا بنایی از دوره ساسانی موسوم به کهنه قلعه قرار دارد که در آن شاهد پراکنش سفال‌های ساسانی در این محوطه هستیم.

او نکته حائز اهمیت این محوطه را در گستردگی استقرار‌های باستانی به طور افقی از شمال به جنوب دانست که از شمال غرب به جنوب شرقی روستا، قدیمی‌تر می‌شوند.

وی قدیمی‌ترین استقرار باستانی شناسایی شده در این سایت را متعلق به دوره نوسنگی باسفال و جدید‌ترین استقرار باستانی را مربوط به دوره صفویه اعلام کرد و گفت: محله‌ای متروک بنام «خان‌آباد» مربوط به دوره صفویه، بنای کبوتر خانه مربوط به همین دوره تحت حفاظت یگان حفاظت میراث زرندیه و تپه‌ای بنام گزنک به شماره ثبت ۱۳۶۲ به تاریخ ۲۲/ ۰۱ /۱۳۳۶ در فهرست آثار ملی ثبت شده است.

باقرشاهی همچنین از نکات پر اهمیت این بررسی را پراکنش فوق العاده سفال موسوم به آلویی و شواهدی از یکجانشینی فرهنگ پشت نام این سفال در این محوطه دانست و ادامه داد: همان‌طور که گفته می‌شود مردمان سازنده سفال آلویی اقتصاد کوچ نشینی داشته‌اند، ولی از شواهدی مانند جوش کوره‌های فراوان و سرباره‌های کوره، مشخص است که در این عصر که طبق بررسی‌های اولیه مربوط به گودین VII و بازه زمانی ۴۲۰۰ تا ۴۳۰۰ قبل از میلاد بوده است، مردم به صورت یکجانشینی زندگی می‌کرده‌اند.

او با تاکید بر این‌که در این محوطه شاهد پراکنش سفال‌های عصر مفرغ هستیم که معمولا در مرکز فلات ایران از آن به دوره فترت یاد می‌شود، از نکته‌های با اهمیت این بررسی را کشف یافته‌های ویژه در سطح محوطه مانند پیکرک‌های بز، اسب، عقاب، تکه‌ای از ظرف نسبتا بزرگ ساخته شده از سنگ ابسیدین که گواه غنای این محوطه است و فنجان‌های کوچک دوره نوسنگی که اغلب در تپه گزنک مشاهده شده‌اند، اعلام کرد.

باقرشاهی غنای آثار سطحیِ این محوطه در مرکز فلات ایران را هم سنگ و قابل قیاس با محوطه سیلک کاشان دانست با این تفاوت که در این محوطه شواهدی از دوره مس و سنگی یا سیلک III یافته نشده است و ادامه داد: این محوطه از مهمترین سایت‌های باستان شناسی مرکز فلات ایران است که تا کنون بکر باقی مانده و امیداریم که در فصل‌های بعدی و با کاوش این محوطه به پرسش‌های متعدد باستان شناسی مرکز فلات ایران تا حدودی پاسخ داده شود.