چرا مطالعه شواهد آنفولانزای اسپانیایی ۱۹۱۸ در دوران همه گیری کرونا آرامش بخش است؟ (قسمت دوم)

عده زیادی معتقدند که شباهت‌های زیادی بین همه گیری COVID-۱۹ و آنفولانزای ۱۹۱۸ اسپانیایی وجود دارد که حداقل ۵۰ میلیون نفر در سراسر جهان راکشت و حدود یک سوم از جمعیت جهانی را آلوده کرد. اما اگر چیزی در این بحران فعلی (همه گیری کرونا) به ما آرامش دهد، یادآوری این نکته است که جهان قبلاً از یک بیماری همه گیر و خطرناک جان سالم به در برده است. از ایالات متحده گرفته تا اسپانیا و از آمریکای جنوبی تا هند از این بیماری با امکانات دوران قدیم جان سالم به در برده اند پس شاید ما نیز می‌توانیم کرونا را شکست دهیم.

کد خبر: ۵۴۷۱۲۶

تاریخ: ۱۶ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۲۲:۱۰

به گزارش سرویس خواندنی‌های انتخاب، در این پرونده قصد داریم به صورت سریالی به بررسی شرایط جهان در دوران همه گیری آنفولانزا بپردازیم تا شاید از این طریق برای مبارزه با کرونا نیز احساس ارامش کنیم:

۱۴ هزار سرباز آلمان در اثر آنفولانزای اسپانیایی درگذشتند
هنگامی که سربازان آلمانی سلسله حملات موسوم به تهاجم لودندورف را آغاز کردند، از مارس ۱۹۱۸، اولین موج بیماری آنفلوانزا آغاز شد. این شیوع بیماری، تعداد سربازان را در نبرد کاهش داده و قدرت حمله را تضعیف می‌کرد. اگرچه این واقعیت دارد که همین ویروس نیرو‌های فرانسوی، انگلیسی و آمریکایی را نیز تحت تاثیر قرار می‌داد. در جریان موج دوم حمله مرگبار بیماری، بنا بر گزارش‌ها، ۱۴ هزار سرباز آلمانی جان خود را از دست دادند، اما وقتی سانسور زمان جنگ به حساب می‌آید، این رقم می‌تواند بسیار بیشتر باشد.

پس از جنگ جهانی دوم اقتصاد آلمان رو به زوال گذاشت
اقتصاد آلمان در اوایل دهه ۱۹۲۰ دچار نقصان شد، گرچه این احتمالاً بیشتر مربوط به پیمان ورسای بود، که به آلمان دستور داد تا پس از شیوع آنفولانزا، بازپرداخت قابل توجهی را به فرانسه و انگلیس بپردازد. دهه ۱۹۲۰ شاهد افزایش بی سابقه‌ای در هزینه‌های اجتماعی بود که همراه با درآمد‌های پایین‌تر، منجر به افزایش کسری بودجه شد. مهمتر از آن، تورم به سرعت افزایش یافت. در سال ۱۹۲۳ به دلیل تعطیلی کارخانه‌ها در فرانسه و بلژیک کارگران زیادی بیکار شدند.

تولید صنعتی آلمان در سال ۱۹۲۷ بازسازی شد
از این گذشته، سایر کشور‌ها برای صادرات آلمان تعرفه‌های محافظتی را اعمال کردند، فروش آلمان به کشور‌های دیگر و تأثیر رکود ناشی از آنفولانزا کار را برای آلمان سخت‌تر می‌کرد. اقتصاد پس از استراحت دوباره پول آلمان در سال ۱۹۲۳ احیا شد و به دنبال آن توافق متفقین برای پایان دادن به اشغال در سال ۱۹۲۴ و ایجاد شرایط بازپرداخت برای معاهده ورسای کنترل پذیرتر شد. تا سال ۱۹۲۷، تولید صنعتی آلمان به سطح قبل از جنگ بازگشت. درنهایت، مسیر آلمان برای بهبود اقتصادی پس از جنگ جهانی اول و آنفولانزای اسپانیا طولانی و کند بود.