یادداشت فضانورد بازنشسته در «نیویورک تایمز»:

من یک سال در ایستگاه فضایی بین المللی بودم؛ این 8 راهکار من را برای قرنطینه خانگی به کار بگیرید

اسکات کلی یک فضانورد بازنشسته ناسا است که تقریباً یک سال را در ایستگاه فضایی بین‌المللی گذرانده است. او در قالب مقاله‌ای جالب برای نیویورک تایمز به تجارب خود در فضا و شباهت‌های زندگی در سفینه فضایی با دوران قرنطینه خانگی پرداخته است.

کد خبر: ۵۳۸۱۹۶

تاریخ: ۱۰ فروردين ۱۳۹۹ - ۱۹:۵۵

به گزارش سرویس خواندنی‌های «انتخاب»، این عضو سابق ناسا در این مقاله می‌نویسد: «محصور ماندن در خانه می‌تواند چالش‌برانگیز باشد، دقیقا همان‌گونه که من یک سال در ایستگاه فضایی بین المللی زندگی کردم. وقتی به خواب می‌رفتم، وظیفه کاری‌ام در جریان بود، وقتی از خواب بیدار می‌شدم، هنوز سر کار بودم. پرواز در فضا احتمالاً تنها شغلی است که مطلقاً نمی‌توانید آن را ترک کنید اما من در آن‌جا چیز‌هایی یاد گرفتم که می‌خواهم آن‌ها را به اشتراک بگذارم؛ زیرا  به نظر می‌رسد این تجارب در وضعیت کنونی  مفید خواهند بود.»

کلی در ادامه می‌نویسد، همه  ما باید خودمان را در خانه محدود می‌کنیم تا به جلوگیری از شیوع ویروس کرونا کمک کنیم. در اینجا چند نکته در مورد زندگی در قرنطینه ارائه می‌شود:

برنامه‌ای را دنبال کنید

در ایستگاه فضایی، از لحظه‌ای که بیدار می‌شدم تا وقتی که به خواب می‌رفتم، زمان من بسیار فشرده شده بود، بعضی اوقات این شامل یک راهپیمایی فضایی نیز می‌شد؛ که می‌تواند تا هشت ساعت به طول انجامد. اما بعضی اوقات، شامل یک کار پنج دقیقه‌ای بود، مانند بررسی گل‌های آزمایشی که در فضا در حال رشد بودند. شما خواهید دید که حفظ یک برنامه به شما و خانواده کمک می‌کند تا در یک محیط کار و زندگی متفاوت با یکدیگر سازگار شوید. هنگامی که به زمین برگشتم، از ساختاری که در آن قرار گرفته بودم محروم شدم و زندگی بدون آن (برنامه ریزی دقیق) دشوار بود.

برای خودتان وقت صرف کنید

هنگامی در یک مکان و شرایط تکراری کار و زندگی خود را طی چندین روز  رسپری می‌کنید، زندگی شما می‌تواند به شدت یک‌نواخت باشد و این خود مساله‌ای بسیار خطرناک است. من در فضا برای خود فعالیت‌هایی خاص داشتم چون می‌دانستم که مدت طولانی در آن جا خواهم بود.بنابراین می‌دانستیم همه ما باید برای فعالیت‌های سرگرم کننده وقت بگذاریم. در دوران فضانوردی، من شب‌ها با دوستانم (خدمه سفینه) با تنقلات کامل شریک می‌شدم و با یکدیگر فیلم می‌دیدیم. ما دو بار سریال "بازی تاج و تخت" را دیدیدم. فراموش نکنید که در برنامه خود یک ساعت خواب ثابت قرار دهید. دانشمندان ناسا هنگام قرار گرفتن در فضا خواب فضانوردان را از نزدیک مطالعه می‌کنند و دریافته‌اند که کیفیت خواب با سطح شناختی، خلق و خو و روابط بین فردی مرتبط است. همه این‌ها برای انجام یک مأموریت در فضا یا قرنطینه در خانه ضروری است.

بیرون بروید

یکی از چیز‌هایی که در هنگام زندگی در فضا از دست دادم این بود که نمی‌توانستم بیرون بروم و طبیعت را تجربه کنم. بعد از ماه‌ها که در یک فضای کوچک محدود شدم، در نتیجه دلم برای  رنگ سبز، بوی خاک تازه و احساس آفتاب گرم روی صورتم تنگ شده بود. به همین دلیل آزمایش پرورش گیاهان در فضا برای من از آنچه که تصور می‌کردم مهمتر شد. همکاران من دوست داشتند بار‌ها و بار‌ها به صدا‌های ضبط شده زمین مانند پرندگان و درختان و حتی پشه‌ها گوش دهند. این صدا‌ها ما را به زمین باز می‌گرداند. برای یک فضانورد، بیرون رفتن یک کار خطرناک است که به روز‌های آماده سازی احتیاج دارد، بنابراین من از شرایط فعلی راضی هستم. چرا که در شرایط فعلی، می‌توانم هر زمان که می‌خواهم پیاده روی کنم و قدم بزنم. این کار به هیچ مقدمه خاصی نیاز ندارد. تحقیقات نشان داده است که گذراندن وقت در طبیعت، همانند ورزش، برای سلامت روحی و جسمی ما سودمند است. لازم نیست روزانه دو ساعت و نیم در فضای بیرون تلاش کنید، همانطور که فضانوردان در ایستگاه فضایی انجام می‌دهند اما حرکت یک بار در روز باید بخشی از برنامه قرنطینه شما باشد (فقط حداقل شش پا از دیگران دور باشید).

شما به یک سرگرمی احتیاج دارید

وقتی در یک فضای کوچک محصور هستید، به یک محرک نیاز دارید که شما را سرگرم کند. برخی از فضانوردان از این که من در فضا با خودم کتاب برده بودم تا سرگرم شوم تعجب می‌کردند، آن‌ها کتاب دیجیتال را به کتاب کاغذی ترجیح می‌دادند اما اکنون شرایط بسیار ساده‌تر است.  بسیاری از کتاب‌فروشی‌های کوچک نیز سرویس تحویل کتاب دارند بنابراین، شما می‌توانید در هر زمانی نه تنها کتاب سفارش دهید، بلکه از یک کسب و کار محلی نیز حمایت کنید. شما همچنین می‌توانید یک ساز را تمرین کنید (من یک آموزش گیتار دیجیتال را به صورت آنلاین خریداری کردم)، یک کاردستی را امتحان کنید، یا برخی از هنر‌ها را انجام دهید. فضانوردان در حالی که در فضا هستند برای همه این موارد وقت می‌گذارند.

نوشتن خاطرات روزانه

ناسا دهه‌ها است که در حال مطالعه اثرات انزوا بر روی انسان است و یکی از یافته‌های شگفت آور که آن‌ها کسب کرده‌اند، ارزش تدوین خاطرات است. در طول مأموریت یک ساله خودم، تقریباً هر روز وقت صرف نوشتن تجربیاتم را داشتم. اگر احساس می‌کنید حوادث روز‌های گذشته تکراری هستند، در عوض سعی کنید آنچه را که از طریق حواس پنجگانه خود تجربه می‌کنید توصیف کنید یا درباره خاطرات خود بنویسید.  حتی اگر به نوشتن خاطرات خود مانند من تمایلی ندارید، نوشتن تجربیات شما کمک می‌کند و به شما اجازه می‌دهد بعداً به شرایط فعلی فکر کنید و به یاد بیاورید در این زمان چه افکاری در سرتان بود.

برای ارتباطات خود وقت بگذارید

حتی با وجود تمام مسئولیت‌های خدمت به عنوان فرمانده یک ایستگاه فضایی، من هرگز فرصتی برای داشتن یک کنفرانس ویدیویی با خانواده و دوستانم از دست ندادم. دانشمندان دریافتند که انزوا نه تنها به سلامت روان ما بلکه به سلامت جسمی ما، به ویژه سیستم ایمنی بدن ما نیز آسیب می‌زند. فناوری، ارتباط برقرار کردن را از همیشه آسانتر می‌کند، بنابراین ارزش این را دارد که با دیگران ارتباط برقرار کنید. این کار ممکن است به شما در مقابله با ویروس‌ها کمک کند.

به متخصصان گوش دهید

درست است که اکثر مشکلات فضانوردان مرتبط با علم موشکی نیستند اما وقتی موشکی هستند، باید از یک دانشمند موشکی سؤال کنید. زندگی در فضا چیز‌های زیادی را در مورد اهمیت اعتماد به توصیه‌های افرادی که بیشتر از من درباره موضوعات مختلف می‌دانستند، یاداوری کرد. خواه علم، مهندسی، پزشکی باشد یا طراحی ایستگاه فضایی فوق العاده پیچیده‌ای که مرا زنده نگه می‌دارد. به خصوص در لحظه‌ای چالش برانگیز مانند لحظه‌ای که اکنون در آن زندگی می‌کنیم، باید دانش کسانی را جستجو کنیم که بیشترین اطلاعات را در مورد کرونا بدانند و به آن‌ها گوش کنیم. شبکه‌های اجتماعی و دیگر منابع ضعیف می‌توانند انتقال دهنده اطلاعات نادرست باشند، بنابراین ما باید به دنبال یافتن منابع معتبر از واقعیت‌ها، مانند سازمان بهداشت جهانی باشیم.

همه ما به هم وصل هستیم

زمین که از فضا دیده می‌شود، هیچ مرزی ندارد. گسترش کرونا ویروس به ما نشان می‌دهد که آنچه ما با هم در آن مشترک هستیم بسیار قوی‌تر از چیزی است که ما را از هم جدا می‌کند، بهتر یا بدتر. همه مردم به طور غیرقابل باوری به هم پیوسته اند و هرچه بیشتر بتوانیم برای حل مشکلات خود جمع شویم، همه ما بهتر خواهیم شد.

یکی از تأثیرات جانبی دیدن زمین از منظر فضا، حداقل برای من، احساس دلسوزی بیشتر برای دیگران است. همانطور که ممکن است احساس ناتوانی در داخل خانه هایمان داشته باشیم، همیشه کار‌هایی وجود دارد که می‌توانیم انجام دهیم. من دیده ام که انسان‌ها با هم کار می‌کنند تا بر بعضی از سخت‌ترین چالش‌های قابل تصور غلبه کنند و می‌دانم اگر همه وظیفه خود را انجام دهیم و به عنوان تیم همکاری کنیم، می‌توانیم بر این مسئله غلبه کنیم و البته که فراموش نکنید دستان خود را بشویید.