روزی که قهرمان جهان در مادرید حریف ایران نشد / مهاجرانی: آرژانتین همه ستاره‌هایش را داشت

در دوم فروردین ۱۳۵۶، تیم ملی ایران با هدایت حشمت مهاجرانی به مصاف آرژانتین رفت و توانست یکی از بهترین تیم‌های جهان را متوقف کند.

کد خبر: ۵۳۷۶۲۸

تاریخ: ۰۲ فروردين ۱۳۹۹ - ۱۵:۴۶

به گزارش ایسنا، در روزگاری که ایران به واسطه قهرمانی‌های پیاپی در آسیا و حضور در المپیک و کسب نتایج درخشان بر سر زبان‌ها افتاده بود، دیدار دوستانه‌ای را با یکی از قهرمان‌های جام جهانی برگزار کرد.

دیدار ایران و آرژانتین در دومین روز از نوروز ۱۳۵۶ در ورزشگاه سنتیاگو برنابئو، محل بازی‌های خانگی رئال مادرید در اسپانیا برگزار شد که در عین شگفتی، ایران توانست با تک گل محمد صادقی مقابل آرژانتین به تساوی یک بر یک دست یابد و دست پر به خانه برگردد.

حشمت مهاجرانی، سرمربی وقت تیم ملی در گفت‌وگو با ایسنا درباره دیدار خاطره انگیز ایران و آرژانتین گفت: اگر بازیکنان آرژانتین را بگویم شاید هیچ کس به یاد نداشته باشد. برتونی، لوپکه، آردیرار و پاسارلا بودند و حریف تقریبا همه ستاره‌هایش را در زمین و روی نیمکت در اختیار داشت.

وی با تمجید از سرمربی وقت تیم ملی آرژانتین گفت: سزار منوتی مربی بسیار بزرگ و صاحب نامی بود که هدایت آرژانتین را بر عهده داشت. کما اینکه توانست این تیم را قهرمان جام جهانی ۱۹۷۸ کند.

سرمربی سابق تیم ملی با اشاره به بازی درخشان تیم ملی ایران مقابل آرژانتین گفت: یکی از بهترین بازی‌های تیم ایران در برابر آرژانتین بود که به تساوی یک بر یک دست یافتیم. موقعی که این بازی در سال ۱۹۷۷ برگزار و مساوی شد، منوتی مورد حمله قرار گرفت که تیم فوتبال ایران چه مکانی در دنیا دارد؟ شما که مدعی جام جهانی هستید، چرا برابر این تیم مساوی کردید؟

مهاجرانی افزود: خوب مطالب آن دوران را به خاطر دارم. دوستان ایرانی ساکن در آرژانتین مطالب را برایم می‌فرستادند که منوتی گفته بود اجازه دهید ایران به جام جهانی بیاید و بعد عملکردش را مقایسه کنید.

سرمربی وقت تیم ملی یادآور شد: در حالی راهی جام جهانی آرژانتین شدیم که نتوانسته بودیم بازی‌های تدارکاتی خودمان را انجام دهیم و خیلی از عوامل در این موضوع موثر بود.

وی با اشاره به بازی‌های بزرگ تیم ملی مقابل فرانسه و دیگر قدرت‌های جهان در آن برهه اظهار کرد: بازی با فرانسه از بازی با آرژانتین هم بزرگتر بود. اگر تاریخ فوتبال را مطالعه کنید، ما در آن مقطع با تیم‌های منطقه و اروپای شرقی بازی نمی‌کردیم و تیم‌هایی در این سطوح راهی مناطق مختلف می‌شدند تا با تیم‌های استانی ما بازی کنند.