گاردین:

چرا نباید در مقابل ویروس کرونا احساساتی رفتار کنیم؟

نشریه گاردین در مقاله ای به قلم آن بوستروم استاد سیاست محیط زیست و نیکول ارت مدرس گروه بهداشت محیط و بهداشت کار در دانشگاه واشنگتن به بررسی موضوع شیوع کرونا در جهان و واکنش های غیرمنتظره برخی مردم در کشورهای درگیر کرونا پرداخته است.

کد خبر: ۵۳۲۵۱۹

تاریخ: ۰۸ اسفند ۱۳۹۸ - ۱۸:۴۰

قبل از تلاش برای یافتن و خریدن ماسک های صورت، بهتر است آگاه باشید که درک اشتباه از خطر شیوع ویروس کرونا، ممکن است به گسترش Covid-19 کمک کند. درواقع گاهی احساسات ما تا حدی بر منطقمان غلبه می کنند که رفتارهایی بی حاصل و حتی مخرب انجام می دهیم.

به گزارش سرویس خواندنی های «انتخاب»؛ نشریه گاردین در مقاله ای به قلم آن بوستروم استاد سیاست محیط زیست و نیکول ارت مدرس گروه بهداشت محیط و بهداشت کار در دانشگاه واشنگتن به بررسی موضوع شیوع کرونا در جهان و واکنش های غیرمنتظره برخی مردم در کشورهای درگیر کرونا پرداخته است.

در این مقاله می خوانیم؛ مقامات دانشگاهی، از یکی از دوستان محقق ما که اخیرا به کشورهای جنوب شرقی آسیا سفر کرده بود، درخواست کرده اند که دو هفته خود را در خانه قرنطینه کند. اگرچه او به چین سفر نکرده بود ، اما او را به همراه دیگران که از پکن در حال بازگشت بودند تشویق به قرنطینه فردی کردند. با این وجود چند روز قبل از پایان مدت زمان قرنطینه ، او برای گرفتن یک کتاب  به كتابخانه دانشگاه خود مراجعه كرد، یکی از همکارانش به محض دیدن او به سرعت پا به فرار گذاشت. آیا دوست ما کار خطرناکی کرد که تا پایان مدت قرنطینه صبر نکرد؟ آیا همکارش که از اوضاع اطلاع داشت از ترس ابتلا به کرونا فرار کرد؟

مردم اغلب نسبت به خطرات خوش بین هستند. در زمینه درک ریسک ، ما این موضوع را نوعی "تعصب خوش بینی" می نامیم. افراد ممکن است فکر کنند که می توانند مواجهه خود را با بیماری ها کنترل کنند و در نتیجه نیازی به واکسن ندارند چون  مستعد ابتلا به آنفولانزا نیستند یا اینکه آنها سرماخوردگی خود را به دیگران منتقل نمی کنند. در ماجرای بالا، دوست ما اطمینان داشت که او نمی تواند یک ناقل خطرناک  Covid-19 باشد. به همین ترتیب ، یکی از اعضای خانواده ما نیز اخیراً با یک بیماری تنفسی شدید در سراسر کشور پرواز کرد و اصرار داشت که ماسک وی و شستشوی دقیق دستان باعث محافظت از اطرافیان وی در این سفرهای هوایی می شود.

اطمینان کامل در مورد خطرات Covid-19 غیرممکن است. ما هنوز به اندازه کافی در مورد دوره نهفتگی، انتقال و عود آن ، نحوه انتقال بیماری یا مواردی که ابتلا را محتمل تر می کنند، نمی دانیم. صادقانه است اگر بگوییم این روزها اطلاعات تایید نشده و حدسهای علمی بسیار بیشتر از فرضیات تایید شده هستند. برای مثال نمی توانیم مطمئن باشیم که آیا  تصمیم چین برای قرنطینه کردن کل شهرها به جلوگیری از گسترش یا تشدید بیماری کمک کرده است؟ آیا تصمیم ایتالیا مبنی بر جریمه افرادی که قرنطینه را می شکنند درست است یا اساسا ضروری است یا خیر؟

عدم اطمینان، ریشه بسیاری از نگرانی های مربوط به ویروس است. برآوردهای فعلی حاکی از آن است که آنفلوانزای فصلی یک تهدید بزرگ برای سلامتی عمومی است و برخی معتقدند خطر آنفولانزا بیشتر از Covid-19 است. اما عدم اطمینان ما در مورد ویروس کرونای جدیدی که که به سرعت در سرتاسر اروپا پخش می شود، به اشتباهات ادراکی منجر می شود. درواقع اگر افراد در مورد مزایای محافظت از خود یا هر یک از روشهای محافظتی شناخت و درک درستی نداشته باشند، ممکن است به انجام کارهایی با خطرات بالا بپردازند یا حتی خود را در معرض ویروس قرار دهند.

عالم گیری ابولا در سال 2014 نشان داد که چگونه تعصبات اجتماعی مردم می تواند بر توانایی آنها در سالم ماندن تأثیر بگذارد. حتی برخی از پزشکان که می خواستند هر چه سریعتر به مردم کمک کنند ، بدون پوشیدن لباس محافظ ، به بیماران کمک کردند و متعاقباً به این بیماری مبتلا  شدند.

بسیاری از مردم اروپا و ایالات متحده برای محافظت در برابر کرونا، پوشیدن ماسک های جراحی را آغاز کرده اند. به گفته کارشناسان ، ارزش ماسک های جراحی کاملاً به بستری که از آن استفاده می شود بستگی دارد: ماسک جراحی کار نخواهند کرد مگر اینکه به طور مداوم و صحیح پوشیده شوند. درواقع اگر به شکل نادرست پوشیده شوند، قدرت پیشگیری ماسک ها به سرعت تنزل پیدا می کند.

ما روزانه بارها صورت ، بینی و چشم هایمان را لمس می کنیم و این در حالی است که  جلوگیری کامل از تماس دست با صورت ات که می تواند احتال بیماری را کاهش دهد. اگرچه ماسک صورت ممکن است احساس امنیت را در افراد به وجود آورد ، اما در موارد ضروری، از جمله در بین کارکنان بهداشتی حاضر در بیمارستان، ماسک ها بسیار موثرتر از ماسک مردم حاضر در خیابان ها هستند.

خانمی را که گفتیم دچار بیماری تنفسی بود و سفر هوایی می کرد را تصور کنید. این زن مرتب به ماسک صورت خود دست می زد. آن  را تنظیم می کرد ، آن را جدا می کرد تا با همسرش (که ماسکی نمی پوشید) صحبت کند و بعد از مالیدن چشمانش ، چندین سطح مشترک با دیگران، مثل لبه های صندلی را لمس کرد. اگر هدف او ایمن سازی خود از Covid-19 بود باید بگوییم با این روشها خودش را مستقیماً در معرض ویروس قرار داده بود. اگر او سعی داشت از دیگران در برابر بیماری تنفسی خود محافظت کندنیز کاملا اشتباه عمل می کرد.

با کم شدن ذخیره جهانی ماسک های صورت ، ممکن است افرادی در غرب( که در حال حاضر در معرض خطر کرونا قرار دارند) تلاش کنند از هر منبع نامعتبری و با قیمت های گزاف ماسک تهیه کنند. سازمان بهداشت جهانی اخیراً هشدار داده است كه ماسكهای صورت احتکار شده می توانند به كمبود جهانی منجر شوند.

وقتی در مورد چیزی بلاتکلیف هستیم، اغلب به جای اطلاعات به احساسات و تجربیات قبلی خود اعتماد می کنیم. درواقع به نظر می رسد ماسک های صورت جراحی بیش از آن که محافظ سلامتی ما باشند، محافظت کننده از احساسات ما هستند. علاوه بر این ، جو ناشی از عدم اطمینان می تواند باعث شکوفایی اطلاعات نادرست شود. به همین دلیل است که پیام رسانی واضح از منابع معتبر و راهنمایی در مورد ویروس کرونا در طول عالم گیری بیماری بسیار مهم است.

درک درست از خطر  می تواند ما را به رفتارهای درست تری از جمله محدودیت در سفر به عنوان یک احتیاط مناسب سوق دهد. با این حال ، واکنش های شدید اثرات حیرت انگیزی دارد: اقتصاد چین از زمان شیوع کرونا دستخوش فشاری سنگین است و بازارهای جهانی مردم آسیایی تبار در سراسر جهان روزهای سختی را تجربه می کنند. افزون بر اینها  اقدامات سختگیرانه مانند ممنوعیت سفر و قرنطینه ممکن است دسترسی به منابع مراقبت های بهداشتی را به خطر بیندازد، آن هم درست در زمانی که برخی کشورها بیشترین نیاز را به کمک های بیرونی دارند. بر همین اساس است که می گوییم درک اشتباه ما از خطرات کرونا می تواند به جای جلوگیری از کرونا، به گسترش آن کمک کند.