چگونه جان اف کندی ضمن مبارزه با «تعصب ضد کاتولیک» به مقام ریاست جمهوری رسید؟

جان اف کندی در سال 1960 در یک سخنرانی تاریخی اظهار داشت: "من كاندیدای كاتولیك برای ریاست جمهوری نیستم. من كاندیدای حزب دموكرات برای ریاست جمهوری هستم كه اتفاقاً كاتولیك هم هستم. "

کد خبر: ۵۱۶۶۴۵

تاریخ: ۱۶ آذر ۱۳۹۸ - ۲۲:۰۸

به گزارش سرویس خواندنی های انتخاب، در تاریخ 12 سپتامبر 1960 ، کمتر از دو ماه قبل از اینکه آمریکایی ها رئیس جمهور بعدی ایالات متحده را انتخاب کنند ، جان اف کندی نامزد حزب دموکرات در تگزاس بود که به یک سحنرانی پر شور در جمع مردم هیوستون پرداخت.

این سخنرانی، یک سخنرانی معمولی برای کمپین انتخاباتی نبود. کندی کاتولیک بود و در آن زمان ، دومین کاندیدای ریاست جمهوری کاتولیک در تاریخ ایالات متحده پس از نامزدی ناموفق آل اسمیت در سال 1928 محسوب می شد. این موضوع سایه ای سنگین بر کمپین انتخاباتی وی گذاشته بود و نوعی درگیری لفظی سیاسی ضد کاتولیک و حتی تعصب آشکار علیه وی شکل گرفته بود.

کندی در سخنرانی معروف خود در تلویزیون زنده گفت: "در مورد استفاده روزنامه ها از کاتولیک بودن من لازم است اشاره کنم ، من کاندیدای ریاست جمهوری کاتولیک نیستم. من کاندیدای حزب دموکرات برای رئیس جمهور هستم ، که اتفاقاً کاتولیک است. من برای کلیسا ضحبت نمی کنم بلکه برای عموم مردم صحبت می کنم."

در اواخر دهه 1950، سیاستمداران کاتولیک توسط بسیاری از پروتستان ها و انجیلی ها با شک و تردید مواجه می شدند. شان کیسی ، مدیر مرکز دینی ، صلح و امور خارجه برکلی در دانشگاه جرج تاون و نویسنده کتاب "ساخت رئیس جمهور کاتولیک" ، می گوید کاندیداهای کاتولیک به "وفاداری مضاعف"  به واتیکان متهم می شدند.

کیسی می گوید: "بحث این بود كه وقتی فشارهای سیاسی و اجتماعی افزایش پیدا می کند، یک رئیس جمهور كاتولیک رومی در نهایت به واتیكان وفادار تر خواهد شد. اگر کندی به عنوان رئیس جمهور انتخاب می شد، وی  می توانست كنترل نرخ تولد را جرمبشمارد یا به كشورها كمک کند تا در كنترل زاد و ولد سرمایه گذاری یا حتی می توانست به مدارس كاتولیک پول مالیات بدهد."

پیش از کندی، هنگامی که آل اسمیت در دهه 1920 برای ریاست جمهوری کاندید شد ، احساسات ضد کاتولیک بسیار گسترده بود. یکی از کاریکاتورهای سیاسی آن  دوره ، "کابینه" اسمیت را به عنوان یک اتاق کنفرانس پر از اسقفها با پاپ که در رأس میز نشسته است نشان می دهد و پایین آن نوشته است که اگر به آل اسمیت رأی دهید ، به مسیح رای می دهید.

در انتخابات 1960 ، تعصب ضد كاتوليك كمتر آشكار بود ، اما باز هم  کاتولیک بودن مانع قابل توجهي براي غلبه كندي بود. به گفته کیسی ، کندی صدها نامه از رأی دهندگان مخالف دموکرات دریافت کرد که در این نامه ها نوشته شده بود: آنها عاشق سیاست های او هستند اما هرگز نمی توانند به یک کاتولیک رای دهند.

اولین چالش کندی پیروزی بر هوبرت همفری برای نامزدی ریاست جمهوری دموکرات بود. در آن روزها 11  دوره مقدماتی وجود داشت و کندی موفق به کسب 9 امتیاز اول شد اما وی به سختی امتیاز ویسکانسین را گرفت. هامفری در مورد این واقعیت گفت که کندی در مناطق عمدتا کاتولیک در ویسکانسین پیروز شد ، اما پروتستان ها را از دست داد و  اثبات کرد که او فقط می تواند "رای فرقه ای" را کسب کند. "

آزمایش واقعی بعد از آن در ویرجینیا انجام شد.در ویرجینیای غربی؛ ایالتی که 95 درصد مردم آن پروتستان بودند. هامفری اطمینان داشت که وی در ویرجینیای غربی کندی را شکست خواد داد اما جان اف کندی مستقیما همه رای دهندگان وتردیدهایشان را هدف قرار داد و به آنان اطمینان داد که خبری از تبعیض نخواهد بود.

ریچارد نیکسون و کمیته ملی جمهوریخواهان می دانستند که مسئله کاتولیک بودن یکی از بزرگترین ضعف های کندی است ،و در حالی که نیکسون علناً اعتقاد داشت که وی مسئله ایمان طرف مقابل خود را مطرح نمی کند ، اقداماتی در پشت صحنه  علیه وی انجام می دادند. با همه این ه کندی با سخنرانی های خود موفق شد مخاطبان را راضی کند که به وی رای دهند.