چرا حناچی به جای دریافت حکم شهرداری، سرپرست شد؟ / آیا شهردار نهایی تهران فرد دیگری غیر از حناچی است؟ / تصمیم ‏شورای شهر چه معنایی دارد؟ / از استراتژی «من ایستاده ام» تا «انتقام» اعضای یک حزب

شورای شهر تهران در پایان مهلت قانونی حضور محمدعلی افشانی در سمت شهرداری، پیروز حناچی شهردار منتخب خود را که ‏هنوز حکم او از وزارت کشور صادر نشده، با ۱۷ رای به عنوان سرپرست انتخاب کرد. این تصمیم چه معنایی می تواند داشته باشد؟

کد خبر: ۴۴۱۷۲۰

تاریخ: ۲۸ آبان ۱۳۹۷ - ۰۹:۲۰

شورای شهر تهران در پایان مهلت قانونی حضور محمدعلی افشانی در سمت شهرداری، پیروز حناچی شهردار منتخب خود را که ‏هنوز حکم او از وزارت کشور صادر نشده، با 17 رای به عنوان سرپرست انتخاب کرد.‏

به گزارش «انتخاب»، این تصمیم در پی ابلاغ اتمام مهلت قانونی حضور بازنشسته ها در سمت های خود گرفته شد؛ این در حالی ‏است که شورای شهر امیدوار بود با صدور حکم حناچی، از انتخاب سرپرست بی نیاز شود، چنین اتفاقی رخ نداد.‏

اکنون معرفی حناچی به عنوان سرپرست شهردار تهران چه معنایی می تواند داشته باشد؟

سه حالت زیر در این خصوص متصور است:‏

اول – از مدتی قبل و پس از انتخاب حناچی و عباس آخوندی به عنوان دو گزینه نهایی شهرداری تهران، اخباری مبنی بر عدم ‏تایید این دو توسط مراجع نظارتی به گوش می رسید. این اخبار در آستانه انتخاب شهردار، به اوج خود رسید. حتی گفته شد که این ‏مسئله به اطلاع شورا نیز رسیده است. با این وجود، شورای شهر با استناد به اینکه این موضوع به صورت کتبی ابلاغ نشده، روند ‏انتخاب شهردار را ادامه داد و پیروز حناچی را با رای بالاتر به عنوان جانشین محمدعلی افشانی برگزید.‏

با این وجود، حکم حناچی هنوز هم صادر نشده و اخبار پیشین در مورد احتمال عدم تایید او همچنان وجود دارد. حتی خود حناچی ‏در واکنش به احتمال عدم تاییدش از سوی مراجع نظارتی گفته «ان‌شاءالله صلاحیت انسان از سوی خدا رد نشود» که ممکن است ‏تعبیر این حرف، تایید اخبار مربوط به عدم صدور حکم او باشد. اگر این موضوع صحت داشته باشد، تصمیم شورای شهر مبنی بر ‏انتخاب حناچی به عنوان سرپرست می تواند نوعی زورآزمایی تلقی شود. چنانکه حسن خلیل‌آبادی، عضو کمیسیون اجتماعی ‏شورای شهر در جلسه انتخاب سرپرست، ضمن انتقاد از عملکرد وزارت کشور درخصوص صدور حکم حناچی گفت: این بازی با ‏نهادهای محلی است و ما نسبت به این رفتار انتقاد داریم.‏

در این حالت، تصمیم شورا ناخودآگاه یادآور شرایط ویژه محمدعلی نجفی در شهرداری است. بهمن ماه سال 96 در حالی که فشارها ‏علیه محمدعلی نجفی به اوج خود رسیده بود، او از جمله «من ایستاده ام» استفاده کرد که مورد توجه رسانه ها قرار گرفت. اگر عدم ‏تایید حکم حناچی صحت داشته باشد، می توان گفت شورای شهر همان استراتژی «من ایستاده ام» را در پیش گرفته است.‏

دوم – روند انتخاب شهردار تهران با برخی بازی های سیاسی در میان طیف های اصلاح طلب حاضر در شورای شهر گره خورده ‏بود. در حالی که ابتدا اعضای حزب اعتماد ملی در نگه داشتن افشانی در شورای شهر ناکام ماندند، بار دیگر بیشترین تلاش ها از ‏سوی حزب اتحاد ملت برای تعیین شهردار جدید انجام شد. گزینه اصلی اعضای این حزب برای شهرداری، عباس آخوندی بود. او ‏تا مرحله نهایی انتخاب شهردار بالا آمد اما سرانجام با اختلاف یک رای رقابت را به حناچی واگذار کرد. در این شرایط، چه بسا ‏اعضای حزب اتحاد ملت تصمیم گرفته باشند تا با انتخاب حناچی به عنوان سرپرست، به گونه ای سطح او را از جایگاه شهرداری ‏تهران پایین تر نشان دهند. این کار می تواند نوعی انتقام از عدم انتخاب شهردار مورد نظر آنها تلقی شود.‏

سوم – حالت دیگر، اطمینان شورای شهر از صدور حکم حناچی به عنوان شهردار از سوی وزارت کشور است. با فرض صحت ‏این موضوع، اعضای شورای شهر با اطمینان از اینکه حکم نهایی حناچی صادر خواهد شد، خود او را به عنوان سرپرست انتخاب ‏کرده اند تا امور شهرداری از همین حالا به او واگذار شود و در نتیجه، پس از صدور حکم او از سوی وزارت کشور، عملا ‏تغییری در روند کاری شهرداری به وجود نیاید. محمود میرلوحی عضو شورای شهر، در جلسه انتخاب سرپرست، به همین ‏موضوع اشاره کرده و گفته بود: با توجه به پیگیری‌های صورت‌گرفته به‌زودی حکم حناچی صادر خواهد شد لذا احتمال این ‏سرپرستی برای مدت محدودی وجود دارد و با توجه به شرایط پیشنهاد می‌شود آقای حناچی به‌عنوان شهرداری تهران انتخاب شود. ‏با توجه به فیلم منتشرشده از روند جلسه شورا، رییس شورای شهر نیز به همین حالت معتقد است اما برخی اعضای دیگر با دلایلی ‏که در حالت اول و دوم ذکر شد، به حناچی رای داده اند.‏

اینکه هدف اعضای شورای شهر چه بوده، حکم حناچی صادر خواهد شد یا خیر و اینکه در نهایت چه کسی جایگزین نهایی افشانی ‏می شود، موضوعی است که در روزهای آینده مشخص خواهد شد.‏