رهامی: جامعه‌ای که عدالت در آن اجرا نمی‌شود دچار تشنج است

کد خبر: ۳۹۱۹۶۵

تاریخ: ۱۵ بهمن ۱۳۹۶ - ۱۴:۳۵

عضو شورای عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان گفت: امروز در جوامع سنتی بین زن و مرد تفاوت وجود دارد و دیواری ضخیم کشیده شده است که بخش عمده‌ای از حقوق و اختیارات جامعه را به مردان می‌دهند.

به گزارش ایسنا، محسن رهامی در نشست سیاست‌ورزی و حقوق شهروندی زنان از منظر حقوق اسلام و حقوق بشر که در خانه احزاب خراسان‌رضوی برگزار شد، اظهار کرد: این تنها وظیفه بانوان نیست که در حوزه حقوق زنان صحبت کنند بلکه وظیفه همه و بیشتر مردان است.

وی با بیان این‌که «ما بسیاری از آموزه‌های دین اسلام را خوب یاد نگرفتیم یا اصلا یاد نگرفتیم»، عنوان کرد: راه نجات امت اسلامی و خود ما این است که تلاش کنیم جامعه را به منابع اصلی دین اسلام، مبانی اصلی قرآن و زندگی اهل بیت(ع) برگردانیم و سعی کنیم تا آن‌ها را زنده کنیم.

وی با اشاره به این‌که «بزرگان ما آن‌گونه که باید بر قرآن، دین و اهل بیت(ع) کار نکرده‌اند»، ابراز عقیده کرد: به دلیل مشکلات اجتماعی، اوضاع سیاسی و نیازهای جامعه به تدریج بزرگان و علما بیشتر وقت خود را بر مسائل یومیه مردم گذاشتند و وقت زیادی از عمر حوزه‌ها و مجامع به مسائل فرعی گذشته است. در مسائل فرعی پیشرفت زیادی صورت گرفته، رساله زیاد چاپ و مساجد و مدرسه نیز بسیار ساخته شده است. به جای این‌که به متن دین و زندگی اهل بیت(ع) توجه و وارد زندگی جامعه خود و زندگی جهانی شوند، بیشتر به ظواهر پرداخته‌ایم، نسبت به امام رضا(ع) نیز به افکار و تلاش‌های ایشان در حوزه حکمت و علم و دانا شدن جامعه کم اهمیت داده شده است.

این نماینده پیشین مجلس درباره رشد دانایی در جامعه نیز عنوان کرد: دانایی را می‌توان از زندگی مردم متوجه شد. حکما و دانشمندان دنیای اسلام چون ابوزید، جعفری، سروش و بسیاری دیگر که حرفی برای گفتن دارند به تدریج در تریبون‌های دیگر صحبت می‌کنند زیرا تصور آن‌ها این است که در ایران گوش شنوایی برای شنیدن وجود ندارد. برخی نخبگانی که می‌توانند جامعه را به جلو ببرند از جوامع اسلامی مهاجرت می‌کنند.

وی خاطرنشان کرد: وظیفه همه ما خصوصا تشکیلاتی که در جهت توسعه پایدار جامعه کار می‌کنند این است که معارف اهل بیت(ع) را بازخوانی کنیم و به آموزه‌های اصلی خود قرآن برگردیم، به جای این‌که به ظواهر توجه کنیم و همت به خرج دهیم تا کشتی طلا برای اهل بیت(ع) درست کنیم. از همه مهم‌تر این است که ببینیم داخل جامعه اسلامی و زیر پوست آن چه می‌گذرد. چقدر داخل جامعه اسلامی نسبت به مفاهیم و آموزه‌های دین توجه و دقت و اجرا می‌شود. چقدر راست گفتن، به هم پشت نکردن، حق هم را پایمال نکردن، کرامت داشتن بر انسان‌ها و گرامی داشتن خانواده و دختران اجرا می‌شود.

وی با اشاره به این‌که «وظیفه اصلی پیامبر(ص) دانا و حکیم ساختن مردم بود»، تصریح کرد: ملتی تواناست که دانا باشد. هر کشوری که بیشتر کتاب بخواند و به عمق علم وارد شود به همان نسبت داناتر و نیز تواناتر است، این ماموریت اصلی پیامبر(ص) بوده است. باید قرآن را مطالعه و آن را به متن جامعه، خانواده و حوزه زنان و سیاست وارد کرد تا چالش‌ها بر اساس قرآن حل شود نه بر اساس نظر افرادی که برداشت‌های دست چندم دارند و شرایط قومی، طایفه‌ای، قبیلگی، محل زندگی و شرایط خانوادگی آن‌ها بر این برداشت‌ها تاثیر گذاشته و سبب شده تا برداشت‌های خلاف نظر قرآن را به جامعه ارائه کنند.

این فعال سیاسی اصلاح‌طلب با بیان این‌که «در حوزه سیاست‌ورزی و حق و حقوق زنان در مسائل سیاسی و حقوق اجتماعی خانواده‌ها باید به منابع اصلی مراجعه کنیم»، عنوان کرد: امروز در جوامع سنتی بین زن و مرد تفاوت وجود دارد. در دیدگاه برخی مردان جایگاه بالاتری نسبت به زنان دارند. امروز آبروی رسول خدا(ص) و اسلام به دست افرادی افتاده که هیچ شناختی از آن‌ها ندارند و صحبت‌های آن‌ها به نام اسلام ارائه می‌شود. این چالشی جدی است که سبب شده تا جامعه نتواند از 50 درصد توان فکری خود استفاده و جامعه را به سمت تفکر مردسالارانه و خشونت‌بار هدایت می‌کند. این تفکر با مبانی قرآن سازگاری ندارد. این برداشت افرادی است که در محیط مردسالار بزرگ و تربیت می‌شوند.قرآن در صحبت از کرامت انسان عنوان می‌کند که تمام انسان‌ها مثل هم هستند و زن و مرد بودن تنها برای این است که جریان زوجیت ادامه پیدا کند. قرآن کرامت را مخصوص بنی‌آدم می‌داند که همه بندگان رابطه مساوی با خدا دارند. خداوند در صحبت از زنانی چون حضرت مریم(س)، همسر فرعون و مادر موسی با کرامت صحبت می‌کند. کرامت متعلق به خود زن است و ربطی به خانواده و همسر او ندارد.

وی با اشاره به این‌که «حقوق فردی و اجتماعی زن متعلق به خود او است و باید به حقوق خود دسترسی پیدا کند و مقدمات آن فراهم شود»، ادامه داد: باید آن‌چه به روابط زناشویی برمی‌گردد حفظ شود اما این هیچ ارتباطی با فعالیت اجتماعی و سیاسی زنان و مقدمات لازم برای رسیدن به آن‌ها ندارد.

این نماینده پیشین مجلس با بیان این‌که «پیامبر(ص) جهاد را بر مردان واجب کردند اما آن را بر زنان واجب ندانستند»، عنوان کرد: این امتیازی برای زنان است. در آن زمان زنان اعتراض کردند که چرا نباید در این ثواب شریک شوند و پیامبر عنوان کردند که شما بچه تربیت می‌کند و این از جهاد بالاتر است زیرا شما مقدمات را فراهم می‌کنید. فضا در اسلام به گونه‌ای بود که زنان می‌توانستند در مقابل دیگران بایستند و حرف خود را بزنند.

وی با اشاره به این‌که «در تاریخ باید زندگی سه زن(حضرت خدیجه، حضرت زهرا و حضرت زینب) را مطالعه کرد»، تصریح کرد: سیاست‌ورزی، تلاش اجتماعی و حضور در جامعه را می‌توان در کارهای حضرت خدیجه دید. بدون تلاش‌های ایشان پیامبر موفق نمی‌شدند. تنها فردی که بعد از پیامبر(ص) جبرئیل مستقیم بر محضرش حاضر شد، حضرت فاطمه زهرا(س) بود. نمی‌توان اسلام را بدون تلاش‌ها و خطبه‌های حضرت فاطمه(س) در مدینه شناخت. زمانی که از الگوی زن و مرد صحبت می‌شود باید به صدر اسلام و زندگی رسول خدا، اهل بیت، خطبه‎‌ها و ورود به جامعه و مقابله با حکومت توجه کرد.

وی با بیان این‌که «در دنیای غیراسلامی زنان نخست‌وزیر و وزیر می‌شوند»، عنوان کرد: در جمهوری اسلامی هنوز بعد از 40 سال در این مورد تصمیم‌گیری نشده است. این سوال مطرح می‌شود که چرا کاری انجام ندادید؟ در مجلس خبرگان نیز زنان نمی‌توانند ورود پیدا کنند. من به آقای روحانی گفتم که نصف افرادی که به شما رای دادند زن هستند. اگر فردی در قم دوست ندارد که زنان در سیاست کار کنند باید او را قانع کرد.

رهامی بیان کرد: در آلمان حدود 15 سال است که یک زن صدراعظم شده و یکی از باثبات‌ترین دولت‌های دنیا را ایجاد کرده است. در ایران یا جامعه اجازه رشد به زنان را نداده یا زن مسلمان بودن یک امتیاز منفی است. در این قضیه باید استقرا صورت گیرد و یکی از روش‌های آن این است که آیا در کشورهایی که به زنان میدان داده شده به خطا رفتند؟ حکومت‌هایی که زنان ایجاد کردند، باثبات‌تر و منطقی‌تر است. مدیریت زنان جامعه را آرام می‌کند، به کاهش خشونت منجر می‌شود، جامعه خشن مردانه را تلطیف می‌کند و بهتر می‌توانند جامعه را به سمت آرامش پیش ببرند.

وی افزود: چرا به زنان خودمان اعتماد نداریم؟ چرا خانمی نمی‌تواند عضو شورای نگهبان باشد، مگر حقوق و فقه نخوانده است؟ اگر سواد ندارند که مشکل دوتا می‌شود که چرا اجازه ندادیم درس بخوانند؟ چرا در کشورهای دیگر می‌توانند ولی در کشور ما نمی‌توانند؟ این که این موارد را به اسلام پیوند بزنیم درست نیست. باید عنوان کنیم که ما اینگونه فکر می‌کنیم. نباید برداشت‌های خود را به اسلام بچسبانیم. باید حق مسلم جامعه را به آن‌ها داد. زمانی که در جامعه‌ای عدالت اجرا نمی‌شود دائما دچار تشنج است.