کلوپ و بازگشت به زمین سفت واقعیت/پایان ماه عسل آقای معمولی

این اتفاقی نبود که کلوپ انتظارش را داشته باشد:"بعد از گل دقیقه 82، در حالی که بازی تا 12 دقیقه بعد ‏در جریان بود، دیدم که گروهی از هواداران ‏ورزشگاه را ترک کردند. واقعا در آن لحظه احساس تنهایی ‏کردم. برای آنها بازی در آن لحظه تمام شده ‏بود. در حالی که اگر بخواهیم بین دقیقه 82 تا 94، می توانیم ‏‏8 گل بزنیم."‏

کد خبر: ۲۳۵۴۲۰

تاریخ: ۱۸ آبان ۱۳۹۴ - ۱۶:۲۸

فقط چهار هفته قبل بود که حضور کلوپ روی نیمکت لیورپول، به بمب خبری ‏فوتبال انگلیس تبدیل شد. تساوی مقابل اورتون در دربی مرسی ساید، به دوران حضور برندان راجرز در ‏آنفیلد پایان داده بود و حالا قرمزها آماده بودند تا با کلوپ یک عصر جدید را شروع کنند.‏
به جز کادر فنی، در لیورپول هیچ چیزی تغییر نکرده بود؛ همچنان جان هنری مالک باشگاه بود، یان آیره، ‏مدیر اجرایی و بازیکنانی مانند دژان لوورن، مامادو ساخو و لوکاس لیوا باید در زمین برای پیروزی ‏قرمزها تلاش می کردند. با این وجود، برای هواداران حضور کلوپ یک انقلاب بزرگ بود؛ دری به سوی ‏موفقیت تضمین شده.‏

هواداران لیورپول به کلوپ به چشم یک ناجی نگاه می کردند؛ مردی که قرار است قرمزها را ناگهان از ‏تیمی متوسط الحال، به یک غول شکست ناپذیر تبدیل کند. همین باعث شد تا هر حرکت و هر جمله او ‏اتفاقی ویژه و دستورالعملی نجات بخش به نظر برسد. اما تب اولیه که فروکش کرد، واقعیت کم کم خود را ‏نشان داد؛ تساوی های پیاپی در خانه و خارج از خانه و در نهایت شکست مقابل کریستال پالاس در آنفیلد.‏
تب تند زود عرق کرد و وقتی اسکات دان دروازه مینیوله را در دقیقه 82 باز کرد، هوادارانی که تنها چند ‏هفته قبل از "باور" و "ایمان به پیروزی" حرف می زدند، با سرهایی پایین، شروع به ترک ورزشگاه ‏کردند.‏

هوادارانی که قرار بود حامی کلوپ برای رسیدن به موفقیت باشند، خیلی زود پشت او را خالی کردند و ‏این لحظه ای بود که مربی آلمانی دشواری ماموریتی که برعهده گرفته را با تمام وجود احساس کرد. او ‏فهمید در لیگی که یک "آقای خاص" در آن فرصت چندانی ندارد، کسی برای یک "آقای معمولی" چندان ‏صبر نمی کند.‏

منبع: ورزش3