آیت الله جوادی آملی: مکتب ايراني هيچ وقت کارساز نبوده است/در جريان جنگ جهاني اول و دوم، همين مردم در برابر کشورهای دیگر تسليم شدند

آیت الله جوادی املی گفت: اين درست است که ايران مرز پرگهر و وطن ما است و ما از آن دفاع مي کنيم، اما اين کشور را کربلا نجات داد، نه اين مرز پرگهر. راه ما همين است وگرنه به اسارت دوران قبل از انقلاب مبتلا مي شويم.

کد خبر: ۲۳۴۷۲

تاریخ: ۲۴ فروردين ۱۳۹۰ - ۱۳:۳۵

آيت الله جوادي آملي در ديدار آيت الله دري نجف آبادي نماينده ولي فقيه در استان مرکزي و امام جمعه اراک، شعباني فرد استاندار مرکزي و هيئت همراه اظهار داشت: اين درست است که ايران مرز پرگهر و وطن ما است و ما از آن دفاع مي کنيم، اما اين کشور را کربلا نجات داد، نه اين مرز پرگهر. راه ما همين است وگرنه به اسارت دوران قبل از انقلاب مبتلا مي شويم.

این مرجع تقلید افزود: مرداني که مي توانند بگويند «أولئك آبائي فجئني بمثلهم، إذا جمعتنا يا جرير المجامع» اينها همواره مي توانند به جايي برسند، براي اينکه مي گويند از همين مرز و بوم بود که رجال بزرگ علمي برخاست، پس ما هم مي توانيم.

وی در همين رابطه افزود: اين «مي توانيم» يک آرزو نيست، بلکه تفکر پذيرفته شده است.

آيت الله جوادي آملي به تشريح تعامل بين حوزه و نظام در زمينه تأمين نيازهاي نظام پرداخت و اظهار داشت: نيازهاي نظام را حوزه بايد تامين بکند، لکن آن طوري که حوزه مي گويد، نه آن طوري که نظام مي خواهد.

وی در توضيح بيشتر اين مطلب فرمود: نظام براي هر ارگان و نهادي، يک روحاني مي خواهد که نماينده باشد و رهبري فکري آن نهاد را برعهده داشته باشد، اما آيا خود نظام بايد وارد حوزه بشود و گلچين کند و هر کسي را مي خواهد ببرد، يا متوليان حوزه بايد ارزيابي کنند هر کسي را که براي نظام کارآمد است به او بدهد؟

استاد برجسته حوزه گفت: تحقيق در مسئله آن است که انتخاب به عهده مسئولان حوزه است نه مسئولان نظام؛ زيرا متوليان حوزه مي توانند تشخيص دهند که فلان روحاني، بذر آينده است.

آيت الله جوادي آملي با بيان اينکه هر کشاورز اول بذر خود را انتخاب و بعد صادرات را عرضه مي کند، تصريح کرد: کسي که چندين سال با طلبه اي کار کرد مي تواند تشخيص دهد که اين طلبه مي تواند آينده خوبي داشته باشد. اين طلبه حيف است که به فلان اداره اعزام شود و فقط نماز جماعت بخواند، يا موعظه کند؛ بلکه اين روحاني مي تواند محقق و استاد خوبي باشد.

وی تاکيد کرد: اگر کسي نبوغي دارد که بعدها مي تواند معلم، مرجع و استاد خوبي باشد، حيف است که به اداره اي برود و صرفاً نماز جماعت بخواند.

این مفسر قرآن کريم تصريح کرد: ممکن است اين طلبه از آينده خود با خبر نباشد؛ از نياز نظام باخبر باشد و از حاجت اقتصادي خود هم مستحضر است، بنابراين زود جذب مي شود و خسارتش را حوزه مي بيند. از اين رو تحقيق و تشخيص اينکه چه کسي نياز نظام را تامين کند به عهده مسئولان حوزه است.

آيت الله جوادي آملي به برخي اصولي که باعث ماندگاري حوزه هاي علميه مي شوند اشاره کرد و اظهار داشت: حوزه پربرکت نجف تنها براي قداست قبر علوي نبود، چراکه خيلي ها در کنار قبر پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم و چهار امام بودند و نتوانستند در مدينه حوزه علميه تشکيل دهند؛ بنابراين تنها قداست قبر کافي نيست، بلکه ادارک و شعور مسئول حوزه است که اداره مي کند و حرف اول و آخر را مدير حوزه مي زند.

اين مرجع تقليد افزود: سيد مرتضي بنيانگذار حوزه پربرکت نجف، امکان مالي داشت و بخشي از اموال را براي تامين نيازهاي علمي طلبه ها وقف کرد که کتاب و لوازم التحرير تهيه کنند و از سويي ديگر نيروهاي حوزه را شناسايي کرده بود و در بين اين افراد اگر طلبه اي بود که استعداد و آينده خوبي داشت، به ماهيانه 12 دينار شهريه داد و ديگري که استعداد کمتري داشت، ولي آينده خوبي براي او پيش بيني مي شد، به او ماهيانه 8 دينار داد.

استاد برجسته حوزه علميه تصريح کرد: مرحوم بحرالعلوم مي گويد، که آن طلبه خوش استعدادي که سيد مرتضي او را شناسايي و جذب کرده بود و به او ماهيانه 12 دينار داد، شيخ محمدحسن طوسي درآمد و آن طلبه اي که به او 8 دينار داد، قاضي ابن برّاج درآمد.

وی با يادآوري اين نکته که شيخ طوسي را مديريت سيد مرتضي، شيخ طوسي کرد، تاکيد کرد: خيلي ها هستند که براي اطعام و عزاداري وقف مي کنند؛ درست است که اهل بيت همتاي قرآن هستند و دين به وسيله آنها محفوظ است ولي بهترين راه براي گراميداشت ولايت اهل بيت عليهم السلام، وقف کردن اموال براي نشر علوم آن بزرگواران است.

آيت الله جوادي آملي اظهار داشت: حرف اساسي حوزه ها را مديران حوزه ها مي زنند و افرادي که تمکن مالي دارند بايد عاقل باشند که مال خود را در چه راهي هزينه کنند.

وی در همين رابطه تاکيد کرد: اگر کسي که متمکن بود و تمکن عقلي هم داشت و مال خود را در خدمت حوزه قرار داد که لوازم التحرير و کتاب و حوزه شود؛ و آن که مدير حوزه بود دو کار را انجام داد که اولاً نظام را با تشخيص خود اداره کرد، نه اينکه هر کسي را که نظام خواست جزء خروجي قرار دهد و نيروها را شناسايي کند که چه کسي استعداد و نبوغ براي رشد در آينده دارد، اين مي تواند حوزه علميه نجف درست کند.

وی خطاب به آيت الله دري نجف آبادي و همراهانش گفت: شما ديداري با شوراي عالي مديريت داشته باشيد و موعظه اي سخن نگوئيد و موعظه اي هم سخن نشنويد، بلکه به عنوان طرح و درخواست رسمي پيشنهاد دهيد که حوزه استان مرکزي مي تواند حوزه معين باشد.

اين مرجع تقليد افزود: شما ديداري هم با مجمع طلاب و فضلا به ويژه طلاب استان مرکزي داشته باشيد و تعهدات مردم بزرگوار آن استان را به اين طلاب ابلاغ کنيد که بخشي از عمر خود و اردوي تابستانه را در برنامه خودشان قرار دهند.

آيت الله جوادي آملي با اشاره به کويري بودن استان قم، برگزاري اردوي تابستانه را کاري حتمي دانستند و افزود: قم منطقه کويري است و کارآيي و کارآمدي در اين استان به ويژه براي کساني که قدرت بدني آنها آنقدر نيست که بتوانند مقاومت کنند، در تابستان بسيار کم است.

وی افزود: کساني که متعلق به استان مرکزي هستند هم بايد اين فصل را به عنوان اردوي تابستانه در آنجا حضور داشته باشند.

استاد برجسته حوزه علميه با اشاره به موفقيت هاي حوزه هاي علميه آشتيان، بناب و خوانسار در تربيت طلاب علوم ديني، افزود: شواري عالي مديريت اگر تصميم بگيرد و بتواند اردوي تابستانه برگزار کند، بسياري از روحانيون مي توانند تابستان را در استان مرکزي سپري کنند. حضور عده اي از عالمان دين در يک منطقه، فضاي آن منطقه را معطر مي کند.

آيت الله العظمي جوادي آملي همچنين به حضور مليت هاي مختلف از جهان در شهر مقدس قم براي تحصيل و فراهم شدن بسترهاي تحصيل اين افراد در جامعه المصطفي العالميه، اظهار داشتند: درست است که استکبار راه خودش را طي مي کند اما شيفتگان علم از سراسر جهان پرواز کردند و به سمت قم آمدند.

وی تاکيد کرد: اگر در گذشته مي گفتند «اطلب العلم ولو در چين»، الان مي گويند «اطلب العلم ولو در قم» و اين به برکت مجاهدت هاي امام خميني(ره) و خون هاي پاک شهيدان است.

وی در بخشی دیگر از این دیدار گفت: وقتي حوزه اصلاح شد و مردم متدين شدند، انقلاب اسلامي تا زمان ظهور حضرت ولي عصر عجل الله تعالي فرجه الشريف محفوظ مي ماند؛ چون در گذشته ايران و مکتب ايراني هيچ وقت کارساز نبود.

وی افزود: در جريان جنگ جهاني اول و جنگ جهاني دوم، همين مردم و ايران بود که دستشان را در برابر کشورهاي ديگر بالا بردند و تسليم شدند و هر چه آنها خواستند، به آنها دادند.

آیت الله جوادي آملي گفت: در آن زمان شمال ايران به دست شوروي بود و مرکز و جنوب ايران به دست انگليسي ها بود و هر چه مي توانستند از منابع ايران غارت کردند و بردند.

وی با تشريح وقايع کودتاي ننگين 28 مرداد سال 1332 اظهار داشت: در کودتاي ننگين 28 مرداد گفتند آمريکا بايد بر شما مسلط باشد و شما برده باشيد؛ اين ذلت در همان دوران مکتب ايراني بود؛ اما مردم ما در 16 شهريور، 17 شهريور و ساير رويدادهاي مهم، آن همه شهادت را تحمل کردند و شعار رسمي آنها مرگ بر شاه بود. پس معلوم مي شود مکتب ايراني هيچ وقت کارساز نبود.

جوادي آملي تصريح کرد: وقتي انقلاب اسلامي به ثمر رسيد و امام و روحانيت و دين و مکتب اسلام عرضه شد، هر چه ما مي گوئيم آنها بايد چشم بگويند.

استاد برجسته حوزه علميه، قطع رابطه با آمريکا، نفي موجوديت اسرائيل، فروش منابع داخلي کشور به کشورهاي دلخواه و... را از جمله برکات مکتب اسلام عنوان کردند و يادآور شد: وقتي شعار از مسجد و حسينيه برخيزد، شرافت در آن هست، اما اگر شعار از اين مراکز نباشد همان ذلت جنگ جهاني اول، جنگ جهاني دوم، کودتاي ننگين 28 مرداد و... وجود خواهد داشت.

آيت الله جوادي آملي تصريح کرد: اين درست است که ايران مرز پرگهر و وطن ما است و ما از آن دفاع مي کنيم، اما اين کشور را کربلا نجات داد، نه اين مرز پرگهر. راه ما همين است وگرنه به اسارت دوران قبل از انقلاب مبتلا مي شويم.

اين مرجع تقليد عنوان کرد: در شب هاي عمليات هرگز در خاکريز اول و دوم و مناطق جنگي، سخن از ايران مرز پرگهر نبود؛ هر چه در آن مناطق بيان مي شد «يا حسين، ياحسين» و «کربلا، کربلا» بود. اين وقتي سند و شناسنامه مملکت باشد چرا اين سند را ارزان بفروشيم؟