ناامیدی از رحمت خدا مساوی با کفر

کد خبر: ۱۱۹۴۴۱

تاریخ: ۱۳ تير ۱۳۹۲ - ۰۸:۳۷

يَا بَنِيَّ اذْهَبُواْ فَتَحَسَّسُواْ مِن يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلاَ تَيْأَسُواْ مِن رَّوْحِ اللّهِ إِنَّهُ لاَ يَيْأَسُ مِن رَّوْحِ اللّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ (آیه 87 سوره یوسف)
اى پسران من برويد و از يوسف و برادرش جستجو كنيد و از رحمت‏ خدا نوميد مباشيد زيرا جز گروه كافران كسى از رحمت‏ خدا نوميد نمیشود

در این آیه که روح آدمی را از امید و تلاش و شور و زندگی سرشار می کند، یعقوب با فرزندان خویش (و خداوند با همۀ بندگان) می گوید: ای فرزندان من بروید و از حال یوسف و برادرش و همۀ محبوبان از دست رفته و فردوسهای گم شده با تمامی دل جویا شوید و هرگز در راه حق به خود یأس و نومیدی راه ندهید.

بگردید، استشمام کنید، بنگرید، لمس کنید، این سو و آن سو بدوید و هیچ گاه دست از دامن مقصود برندارید:

گفت آن یعقوب با اولاد خویش     جستن یوسف کنید از حد بیش
گفت از روح خدا لا تیأسوا  همچو     گم کرده پسر رو سو به سو
پرس پرسان، مژدگانی جان دهید     گوش را بر چارراه آن نهید
هرکجا بوی خوش آید بو برید     سوی آن سر کآشنای آن سرید
بوی بر از جزو تا کل ای کریم     بوی بر از ضد تا ضد ای حکیم
مثنوی

یأس از رحمت خداوند کفر است بدین معنی که انسان نومید محجوب و غافل است از مشاهدۀ لطف بیکران الهی و قدرت بی پایان او که بر هر چیز تواناست.

زیرا مأیوس شدن مبین این معنا و این مدعاست که هیچ امکانی برای رسیدن به خیر و خوبی و بازگشت شادی و سعادت و نیل به مقصود نمانده است در حالی که علم آدمی کمتر از آن است که چنین حکمی صادر کند.