یک مقام مسئول در کاخ سفید به الجزیره گفت: رئیس‌جمهور ترامپ در را برای انجام مذاکرات بر اساس درخواست شرکای منطقه‌ای‌مان باز می‌گذارد

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، دقایقی پیش مطلبی را در شبکه اجتماعی تروث سوشال بازنشر کرد که در آن از نزدیک شدن توافق با ایران خبر داده شده است.

مارکو روبیو درباره ایران گفت: در مذاکرات برای بازگشایی مجدد تنگه هرمز پیشرفت‌هایی حاصل شده است، اما هنوز هیچ توافق نهایی به دست نیامده است.

تاکر کارلسون دربارهٔ ترامپ گفت: این جنگ به وضوح با آنچه او وعده داده بود در تضاد است و همچنین با این ایده که رهبران شما باید منافع شما را بر منافع بیگانگان مقدم بدارند، همخوانی ندارد. ما منافع اسرائیل را بر منافع خودمان مقدم می‌داریم. ترامپ چنین کرد.

به گفته دو منبع، آمریکا «تقریباً تمام» موشک‌های PrSM (موشک تهاجمی دقیق) و ATACMS (سامانه موشکی تاکتیکی ارتش) خود را مصرف کرده است.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، پس از لغو حملات تهدیدآمیز آخر هفته‌اش به ایران، گفت که از آنجایی که به دنبال انتخاب مجدد نیست، در مذاکرات با تهران محدودیت زمانی ندارد.

ترامپ، رئیس جمهور امریکا مدعی شد که همین الان مذاکرات با ایران در جریان است. این موضوع شگفت‌انگیزی است.

با وجود اظهارات شب گذشته دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، مبنی بر اینکه مذاکرات با ایران قرار است از بعدازظهر دوشنبه آغاز شود، مقام‌های آمریکایی به شبکه CBS News گفته‌اند که هیچ مذاکره «جدید» یا متفاوتی برنامه‌ریزی نشده است. آنچه در جریان است، همان گفت‌وگوهای مستمر میان استیو ویتکاف، فرستاده آمریکا در امور خاورمیانه، جرد کوشنر و تیم مذاکره‌کننده آمریکایی با طرف ایرانی از طریق میانجی‌هاست.

جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا که از مدتی پیش به عنوان برجسته‌ترین وارث سیاسی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور، شناخته می‌شد، با چالش‌های فزاینده‌ای روبرو است که ممکن است شانس او برای رسیدن به کاخ سفید را تضعیف کند؛ چرا که اختلافات درون اردوگاه جمهوری‌خواهان گسترش یافته و حمایت برخی از متحدان سنتی‌اش کاهش یافته است.

پیش از انتخابات میاندوره‌ای، جمهوری‌خواهان خود را در برابر پارادوکسی دشوار می‌یابند: برگه‌ای که همواره برتری انتخاباتی را به آن‌ها می‌داد، اکنون به باری سنگین تبدیل شده است، چرا که افزایش قیمت‌ها، هزینه استقراض و پیامدهای جنگ با ایران بر دولت ترامپ فشار می‌آورد و مسئله معیشت را به مرکز رقابت بر سر کنگره بازمی‌گرداند.